Ayoub

Gelezen door: NadiaH (107 boeken)

Citaat: "“Baardman vertelde dat de hemel onder de voeten van moeders ligt. Wat als ze last van stinkvoeten hebben? Blijkbaar zijn er vele dingen die ik nog niet weet. ./. Ooit vraag ik het hem, hoe zit het nu eigenlijk met die stinkvoeten?” (uit Het Schapenfeest). // Maar goed, ik schrijf geen liedjes en ik ben niet de persoon die vaders moet opvoeden. Daar bestaan spiegels voor, en psychologen die hun gedrag kunnen verklaren.” (uit Drarrie in de nacht). // “Afwasser is toch een beetje een afwasser. Gaat hij naar theater? Musea? Niet dat ik vooroordelen heb, maar ik heb nog nooit een allochtoon in een museum gezien. Ik ook niet. Tenzij ze verdwaald waren en de weg vroegen.” (uit Alleen zij). "

Een 3-luik dat bestaat uit “Het Schapenfeest”, “Drarrie in de nacht” en “Alleen zij”. Het Schapenfeest. De (droom)wereld zoals die eruit ziet door de ogen van een jongen van 11 met heel véél fantasie en Marokkaanse roots. De clash tussen de cultuur van zijn ouders en de zijne. Vlot geschreven met heel veel humor -je zit bij wijze van spreken continu te glimlachen- maar ik heb het voornamelijk gelezen uit nieuwsgierigheid omdat ik ooit een interview met Fikry El Azzouzi had gelezen in Humo, want het is niet echt mijn genre. // Drarrie in de nacht. Ayoub, de dromerige jongen van 11 met veel fantasie uit “Het Schapenfeest” is intussen een puber van 15 met veel lef en grootspraak maar in wezen heel kwetsbaar. De sfeer van het boek is volledig veranderd : koud en hard, gitzwart, boordevol cynisme en clichés maar nog steeds met de nodige humor. Het is net door die humor dat de wending, die het boek neemt, niet zo erg lijkt. Na 50 bladzijden heb ik even getwijfeld of ik verder zou lezen door gebrek van voeling met het verhaal, maar ik zat op 1/3de en wou nog even doorbijten. Gelukkig, want daarna heeft het verhaal me niet meer los gelaten. “Alleen zij” Het 3de deel begint met een ontluikende liefdesrelatie, weerom een clash tussen culturen. Opnieuw is de sfeer helemaal veranderd : de humor is verdwenen en angst zet de toon. Europa is een dystopie geworden. We zijn gewaarschuwd, dit nooit meer ! Ondanks het feit dat het nog steeds zeer vlot leest, is het verhaal angstaanjagend en wrang. En hartverscheurend. Hoewel de 3 boeken los van elkaar kunnen gelezen worden zou ik ze in de hierboven vermelde volgorde lezen. Er gaat veel achtergrondinformatie verloren als je bijv. enkel “Drarrie in de nacht” of “Alleen zij” zou lezen. Persoonlijk vond ik het 3-luik ook in stijgende lijn gaan. Ik ben dan ook heel blij dat ik verder gelezen heb want ik vond het echt de moeite. Dit zou verplichte lectuur moeten zijn voor alle middelbare scholieren. Knap werk van Fikry El Azzouzi !

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: