Pierre Lauffer. Het bewogen leven van een bevlogen dichter

Gelezen door: André Oyen (3159 boeken)

Citaat: "“Hij deed van alles om mijn aandacht te trekken, zegt Belmira. “Op de dag dat hij mij voor het eerst aansprak was hij van kantoor op weg naar de kerk van Pietermaai. Hij hield me bij de arm vast en vroeg: ‘Weet je dat je een geliefde hebt?’ Ik zei nee, want die had ik niet, waarop hij antwoordde dat hij zelf die geliefde was."

Bernadette Heiligers werkte 10 jaar als journalist en programmamaker bij de radio. In 2004 publiceerde ze eigen werk, geïllustreerd door Elis Juliana. Met medewerking van Jos de Roo schreef ze in 2005 Vanuit de UNA gezien, een kijk op de Curaçaose samenleving, bij het 25 jarig bestaan van de Universiteit van de Nederlandse Antillen. In 2008 verscheen haar bundel Flecha, met 33 verhalen in het Papiaments. Voorafgaand aan de biografie over Pierre Lauffer, stelde ze in samenwerking met Lucille Berry-Haseth, voor de Stichting Pierre Lauffer een theaterprogramma samen met zijn literaire en muzikale werken. Pierre Lauffer (1920-1981) werd geboren op Curaçao, als zoon van Chow en Antoine Lauffer. Op school kreeg hij les in het Nederlands, de paters lieten hem kennismaken met onder meer Gorter en Gezelle. Op straat klonk Papiaments, een taal die vooral werd gezien als de ‘primitieve lingua franca van de vrijgekomen slaven en hun afstammelingen’. Lauffer daarentegen, nam de taal en het volk dat die taal sprak serieus. Papiaments, zo vond hij, was deel van de identiteit van de Curaçaoënaar. En zo verscheen ‘Patria’ (vaderland), zijn debuut, de eerste volledig Papiamentstalige dichtbundel. Curaçao, toen nog kolonie van Nederland, werd erin bezongen als ‘vaderland’. Eerder had hij al in eigen beheer de novelle ‘Carmen Molina’ uitgegeven, over een nette heer die verliefd werd op een prostituee.

Lauffer schreef en dichtte over de onderkant van de samenleving, over de arme en eenvoudige mens, de zwarte vrouw, het bastaardkind. Hij zag schoonheid in het alledaagse en legde een vergrootglas op gevoelens en gebruiken van de meest eenvoudige mensen. Met zijn gedichten en verhalen doorbrak hij de koloniale opvattingen van zijn tijd en de inherente schaamte voor de eigen cultuur. Een keerzijde van die passie was zijn sterke afkeer van sociale conventies, luxe en formaliteiten. Die legde hij categorisch en luidruchtig aan de dag, zonder acht te slaan op het spoor van onrust dat hij daarmee door zijn eigen leven trok. Zijn liefde voor het eigene, maar ook zijn menselijke tekortkomingen en zijn wisselende stemmingen, joegen hem als dichter op en bewogen hem tot schrijven.

In deze goed geschreven biografie toont Bernadette Heiligers, Pierre Lauffer als dichter, schrijver en als mens. Het verhaal wordt prachtig ondersteund door goed uitgekozen fragmenten uit zijn werk. Veel essayisten en literatuurkenners hebben zich in het verleden beziggehouden met Lauffers werk, maar zij besteedt in haar studie vooral aandacht aan zijn leven. Het leven van de man, die door Cola Debrot als ‘dichter bij de gratie Gods’ werd getypeerd, wordt hier onderworpen aan een diepgaand onderzoek en gereconstrueerd aan de hand van getuigenissen van veel informanten. Het boek bestaat uit zeven hoofdstukken waarin het zeer ‘bewogen’ leven van Lauffer in een vlotte stijl voor de lezer overzichtelijk en eenvoudig etaleert.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Curaçao