De afwezigen

Gelezen door: André Oyen (3523 boeken)

Citaat: "Al jong had zij geleerd te leven zoals je ademde – zonder erbij na te denken. Maar nu was Joshua er, een dolende ziel, net als zij. Ze herkende in hem het onvermogen het leven naar de hand te zetten, de onmogelijkheid te ontsnappen aan het verleden. Maar hij had iets wat zij miste: een gave, een toegangsbewijs tot een mooie toekomst."

De afwezigen is de debuutroman van Lieke Kézér. Zij was samen met Lize Spit en Judith Eykelenboom genomineerd voor de ANV-debutantenprijs 2017. En Lieke haalde het van Lize Spit en haar bestseller Het smelt, een nochtans sterke roman. Ook De afwezigen is een goede roman met een heel geniale en aparte opbouw. De hoofdpersoon in De afwezigen’ is Joshua James, een in zichzelf gekeerde jongen die later een geniaal saxofonist wordt. Hij lijkt me wat autistisch en je weet ook zo weinig van hem. Je leert vooral kennen door zijn omgeving en die is ook niet meteen bevolkt met gelukkige en prettige mensen. De roman speelt voornamelijk in Amerika en is prachtig opgebouwd. De zeven hoofdstukken spelen telkens in een bepaald jaar, het eerste in 1978. De dertienjarige Joshua woont bij zijn buurman in huis. Zijn moeder is overleden en zijn vader is weer eens spoorloos, op zoek naar geld, vrouwen en roem. De weduwnaar, jazzmusicus en tevens voogd Frank probeert hem wat van de wereld te laten zien en nader tot de zwijgzame jongen te komen. Samen gaan zij naar New York. Het hoofdstuk eindigt met een saxofoon die Frank voor hem koopt. In de hoofdstukken die volgen springen we voor- en achteruit door de tijd: spelend in 1987, 1981, 1996 enzovoorts maak je kennis met de mensen om Joshua heen. Het mooie is dat je in elk nieuw hoofdstuk even weer een nieuwe wereld in wordt getrokken. Het lijkt op een verzameling kortverhalen die een groot geheel worden. In 1987 wordt Joshua ontdekt door Dave Peligro, zijn latere manager. Indringend beschrijft Kézér de relatie tussen Dave en zijn vrouw Lucy. Hij is een tweederangs manager, zij is een goede zangeres die maar niet de kans krijgt om door te breken en dan komt Joshua in hun leven en Dave kan hem ondanks zijn drugsverslaving laten uitgroeien tot een wereldberoemd muzikant en samen reizen de hele wereld rond van optreden. Dave heeft vrouw en kind in de steek gelaten om voor Joshua een soort vader te worden, die hem, zijn muziek en zijn succes beschermt.

Het verhaal zit uiterst geraffineerd in mekaar en dat heen en weer flitsen in tijd en ruimte brengt de lezer wel dichter bij de personages. De vrouwen in het boek hebben allemaal iets buitengewoon treurigs. Ze zitten vast in een leven, waarin zij ooit hoopte geluk te vinden. Nu kunnen zij er niet meer uit wegkomen. Veel vrouwen in het boek overkomt een intens verdriet en hebben moeite met rouwverwerking. Dit geldt evenzeer voor Joshua. De omgeving ziet hen lijden en kan niet helpen. De moeder van Joshua kon het leven niet aan zonder haar man. En de moeder van Sarah, die plotseling haar man verliest, keert de wereld de rug toe. Haar dochter moet voor zichzelf zorgen. Sarah ziet Joshua in 1984 op straat spelen. Het is fantastisch. Zijn muziek geeft haar leven zin. Het onvermogen te ontsnappen aan een beknellend leven en een niet te troosten verdriet zijn twee belangrijke thema’s van ‘De afwezigen’. Een derde thema is de vader-zoon verhouding. De mannen die vader zijn, bekommeren zich nauwelijks om hun kroost en zijn vaak afwezig. Van liefde is nauwelijks sprake. Hun invloed op het leven van hun zonen is des te groter. Lieke Kézér heeft een prachtig debuut geschreven. De opbouw is zeer sterk, de thematiek daarbinnen is goed vormgegeven. De hoofdpersoon is een aaibare knuffelbeer die steeds maar weer op zoek is naar een vaderfiguur.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: NadiaH (122 boeken)

Citaat: "‘Ik zal hem nooit kennen’, zei Elvis. ‘Mijn vader. Ik heb alles gemist.’ ‘Het valt niet mee om zonder vader op te groeien.’ ‘Het was niet nodig geweest. Mijn moeder had hem moeten vertellen dat hij een zoon had. Ze had mij moeten vertellen wie mijn vader was, dat hij nog leefde. Ze heeft ons beiden de kans ontnomen elkaar te leren kennen.’ ‘Hij zou geen doorsnee vader zijn geweest. Hij zou niet op zaterdag langs het voetbalveld hebben gestaan, hij zou je geen verhaaltjes hebben verteld voor het slapengaan. Je zou hebben wie hij was, maar ik betwijfel of je hem ook echt had leren kennen.’"

Een paar weken geleden las ik een interview met Milo Rau (de theatermaker die IS-strijders uitnodigde en voor heel wat controverse zorgde - Humo 4054 van 15/05/2018) waarin hij het ondermeer had over hoe jongens hun identiteit vormen en de rol die de vader daarin speelt. Ik moest eraan terugdenken toen ik “De afwezigen” van Lieke Kézér las, haar fantastische debuutroman. Origineel opgebouwd in tijd zodat het even duurt voor het hele verhaal in elkaar past. Ondanks dat het verdriet en de eenzaamheid van de pagina’s spat, heb ik het graag gelezen omdat het verhaal (iedereen kan de achterflap lezen, ik ga hier geen korte inhoud beschrijven) heel goed geschreven is, met momenten heftig, rauw en confronterend. Het hakt erin en laat je niet met een goed gevoel achter, maar dat hoeft ook niet. Prachtig debuut !

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: New York