Een Spaans hondje

Gelezen door: Andr├ę Oyen (3507 boeken)

Citaat: "Toen hij in haar doordrong, zette hij zijn tanden in haar schouder en nam haar zo diep en volledig als maar mogelijk was. Hij had het gevoel op het nippertje gered te zijn. Waarvan wist hij niet, uit een soort eeuwige duisternis, uit het water, uit een onbekende, verschrikkelijke desolaatheid."

Op de dag van de begrafenis van hun moeder blijkt hoe verschillend de drie broers Jasper, Felix en Victor zijn.
Jasper is de ambitieuze zakenman, Felix een neurotische dromer die filosofeert met mathematische stellingen en Victor, die de rots in de branding lijkt, is uiteindelijk een overgevoelig man met een hele resem schuldkompleksen. Het is dan ook vooral Victor die het meest onder het overlijden van hun moeder lijdt. Zij was er altijd als hij het moeilijk had. Als zoon van een beroemd architect lag het in de bedoeling dat Victor in de voetsporen van zijn vader zou treden. Hij heeft die studies met liefde gedaan en hij zag het beroep op zichzelf ook wel zitten, ook al kon je niet altijd de dingen doen die je had willen verwezenlijken.

Aanvankelijk lijkt Victor heel gelukkig met zijn gezinnetje en zijn beroep. Na een vreemd voorval komt hij in de psychiatrie terecht. Na de psychiatrie wordt alles anders. Weg gezinnetje, weg architektuur! Zijn kennis over de architektuur maakt hem dan weer uitermate geschikt om een plaats in te nemen in de zandsculpturenfirma van zijn broer.
Na het overlijden van zijn moeder voelt Victor zich volkomen ontheemd. Hij besluit haar hond bij zich in huis te nemen. Maar de afwezigheid van de moeder wordt zo ondraaglijk zwaar voor hem, dat hij op zekere dag verdwijnt.

Het Spaanse hondje is een zeer goed geschreven boek met een stevig verhaal. De auteur haar personages zijn bijna allen antihelden die door hun overgevoeligheid door anderen verstoten of juist gekoesterd worden. Alleen Pleuntje die de labiele Felix alle ruimte geeft om zichzelf te zijn, komt er als een ijzersterk persoon uit.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: