The Lost Daughter

Gelezen door: Maria Magdalena (5 boeken)

Ik had ergens iets opgevangen over een eerlijke roman over de niet-evidentie van het moederschap. Ik, die het moederschap ook zeer intens doch nog zeerder in alle stilte als niet-evident ervaar, moest die roman gelezen hebben. The Lost Daughter (geen idee of ie naar het Nederlands vertaald is, heb het niet opgezocht; origineel is ie trouwens in het Italiaans geschreven) gaf mij een ongewoon gevoel van herkenning, en daardoor van eindelijk gevonden zielsverwantschap.

Een Italiaanse krant zou het als volgt verwoord hebben: Ferrante's zinnen snijden - en shockeren ongetwijfeld velen, voeg ikzelf daaraan toe - maar tegelijkertijd balsemen ze. En zo is het, precies zo. Wat zou ik haar graag leren kennen, die openhartige Elena Ferrante, hoewel ik weet dat ik haar zou haten, net zoals ik mezelf haat.
Elke vrouw die kinderen heeft en het daar wel eens moeilijk mee heeft, en elke man die ziet - en misschien vooral hij die niet ziet - dat de moeder van zijn kinderen het wel eens moeilijk heeft... en ik zeg het maar zelden maar nu roep ik het luidkeels: die moet dit boek ter hand nemen, en zal het in één ruk uitlezen!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: