Yemma

Gelezen door: André Oyen (3160 boeken)

Citaat: "Mijn moeder ruikt vies. Ze ruikt naar poep. Ze heeft het in haar bed gedaan en weet het niet. Zij, zo elegant, zo mooi, met zo veel zorg voor de hygiëne… Ze is zichzelf niet meer. Ze herinnert zich niet meer wie ze was. Ze zou haar toestand waar ze zich niet meer van bewust is, afschuwelijk hebben gevonden."

Met een immense tederheid en genegenheid beschrijft de wereldberoemde Frans-Marokkaanse schrijver Tahar Ben Jelloun in het boek Yemma de lichamelijke en geestelijke aftakeling gedurende de laatste levensjaren van zijn moeder. Vermits hij psychiater van opleiding is kan hij ook heel waarheidsgetrouw de hallucinaties die de ziekte van Alzheimer veroorzaakt tot in het kleinste detail beschrijven.
Net zoals iedereen die een geliefd persoon door dementie ziet wegkwijnen, heeft hij het psychisch en fysisch enorm moeilijk. Enerzijds zou hij voortdurend bij haar willen zijn maar anderzijds zou hij mijlenver van haar vandaan willen zijn om deze afgrijselijke toestanden niet hoeven mee te maken.

In een Arabische cultuur zorgt normaal een dochter voor een zieke moeder. Maar de enige dochter is zelf depressief geworden na het plotse overlijden van haar man. De schoondochters denken er niet aan om deze zorg op hen te nemen. Dus rest er ofwel een verpleegtehuis of wel de betaalde hulp van een kennis. Er wordt geopteerd voor de tweede keuze.
Deze hulpverlenende vrouw is nu niet de zachtzinnigheid in persoon, maar het is ook niet makkelijk om iemand die incontinent en volledig hulpbehoevend is en ook nog constant wartaal uitkraamt, vierentwintig uur op vierentwintig uur én accuraat én met een engelengeduld te moeten omringen.

Yemma is een totaal ander boek dan we van deze auteur gewoon zijn. Het is een zacht boek, non–fictie ook. Toch is hij er in geslaagd het leven van zijn moeder, waar ook een stuk van zijn eigen leven in verweven zit, van jong meisje tot stervende vrouw op uiterst fijne manier onder woorden te brengen. Het moet de droom van elke moeder zijn om zo mooi literair geportretteerd te worden door een van haar kinderen.
Een adembenemend mooi boek.

 | Reacties (2)Delen |
2 reacties:
suzan tanrikulu op 30 juli 2012:
Yemma ben ik net begonnen met lezen. Ik vind dat iedereen dat boek zou moeten lezen. We hebben allemaal ouders grootouders die in deze situatie kunnen zijn en begrepen willen worden.
Lydia op 17 juni 2010:
Veel boeken lees ik in één ruk uit. Bij dit boek kon ik dat niet. Het moest regelmatig aan de kant om te "bezinken". Pràchtig en pijnlijk. Toevallig heb ik net daarvoor Sprakeloos gelezen van Tom Lanoye. Het thema is min of meer hetzelfde. De twee boeken zijn totaal verschillend maar allebei even pakkend. Ik zal ze nooit vergeten ....

Gelezen door: anne-marie dewachter (1055 boeken)

Yemma is een ander boek dan zijn 'gewone', ook al zijn die dan zeker niet zo gewoon. Deze Frans-Arabische schrijver heeft een krachtge pen, maar ook krachtige emoties en hij schroomt niet die te laten blijken. Daarbij vervalt hij echter nooit in het tranentrekkerige of het zeemzoeterige genre...

Iemand dement zien worden is erg triest, iemand die je liefhebt zien dementeren is onmenselijk voor diegene die moet toekijken en ontmenselijkend voor diegene die het proces moet ondergaan, willen of niet. Toch weet de schrijver zijn liefde voor zijn moeder, zijn respect voor haar wondermooi te vertolken, zonder daarbij de pijnlijke dingen uit de weg te gaan. Dit is een boek dat iedereen zou moeten lezen, ouders en grootouders, kinderen en kleinkinderen, het kan op vele niveaus een debat teweegbrengen en, nog veel belangrijker, begrip voor elkaar. Als we in deze tijden érgens nood aan hebben, dan daaraan.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: