500 gedichten die iedereen gelezen moet hebben

Gelezen door: André Oyen (3045 boeken)

Het is niet zo eenvoudig om te bepalen wat de grenzen zijn van Europa, laat staan om de grenzen af te bakenen. De poëzie spot met geografische beperkingen. Het zou belachelijk zijn om Engelse, Portugese en Nederlandse dichters op te nemen en tegelijkertijd Amerikaanse, Braziliaanse en Zuid–Afrikaanse dichters uit te sluiten. Het zou belachelijk zijn omdat ze elkaar allemaal hebben gelezen, diepgaand door mekaar zijn beïnvloed en deel uitmaken van dezelfde traditie, of je die nu Europees noemt of niet.

Is een verenigd Europa belangrijk? Als je er de bloemlezing 5OO gedichten die iedereen moet gelezen hebben die Ilja Leonard Pfeijffer en Gert Jan de Vries samenstelden, er op naleest, zeg je onmiddellijk ja. Zij noemen het de canon van de Europese poëzie, voor mijn part kun je de bundel ook atlas of geschiedenisboek noemen.
Het is een mooi overzicht van 3000 jaar Europese poëzie. We vertrekken met De Ilias van Homerus uit de achtste eeuw voor Christus en eindigen met H.H. ter Balkt in 2003. Door de keuze van de dichters straalt dit prachtig werk ook de waarden van verlichting en tolerantie uit die heel typerend zijn voor het Europa van vandaag. Omdat sommige dichters uit diverse werelddelen de Europese traditie ook in hun gedichten verwerkt hebben, vinden we hen ook terug. Vandaar ook de keuze voor Walt Whitman, Bob Dylan, Pablo Neruda en Antjie Krog.

Ronduit een doorvoelde selectie. Zo vind ik het bijvoorbeeld prachtig dat ze ook De as van Gramsci door Pier Paolo Passolini en Laat me niet alleen van Jaques Brel opgenomen hebben. Dit getuigt van een enorme kennis en onpartijdigheid.
Deze bundel zou een prachtig cadeau zijn voor de Europarlementsleden. Voor de poëzieliefhebber is dit werkelijk snoep dat tot vraatzucht kan leiden. Want eenmaal geproefd kan je niet meer stoppen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: