De verborgen geschiedenis

Gelezen door: Johanne Burton (2 boeken)

Dit is al een ouder boek maar moet zeker in de lijst staan van favorieten! Ik vind deze echt wel een klassieker van top formaat. Het gaat over de lotgevallen van een 'vriendengroep' van studenten waar al snel allerlei intriges en verborgen geschiedenissen opduiken.
Het hoort thuis in het thriller genre. Maar niet bepaald 'spannend' in de zin van dat je niet kan wachten op wat er gaat gebeuren. Het is eerder spannend op psychologisch/ethisch vlak: wat er in de gedachten van jongeren omgaat en hoe zij er mee omgaan.

 | Reacties (9)Delen |
9 reacties:
Sibylle op 29 oktober 2009:
Het is nog steeds mijn favoriete boek. Het leest als een trein. Het enige boek dat ik een 2e maal gelezen heb. Ik koop het nog regelmatig wanneer ik iemand een cadeau moet geven. Een echte aanrader !
Hilde Van Hecke op 30 september 2009:
Ik denk dat het ongeveer 15 jaar geleden is dat ik dit boek gelezen heb. De finesses weet ik niet meer, maar ik weet wel dat ik vanaf de eerste bladzijde tot de laatste geboeid heb zitten lezen. Misschien moet ik het boek nog maar eens ter hand nemen en me laten verrassen!
Elisabeth Francet op 5 december 2007:
Een boek dat je bijna dwingt om het op 1 etmaal uit te lezen, zo intrigerend, raadselachtig en schitterend geschreven is het. Het is een uiterst originele 'who done it' met psychologisch uitgediepte karakters en het houdt je in spanning tot de laatste bladzijde. De kennis van de 'Klassieke' geschiedenis, cultuur en talen die je voorgschoteld krijgt zijn een welkom toemaatje en versterkt de symboliek in het verhaal. Hopelijk kan Tartt ooit nog eens aan dit niveau geraken!
Filip op 16 augustus 2007:
Plezier om dit boek te lezen, voornamelijk omwille van de uitdieping van de verschillende karakters. Je voelt ook de karakters van een aantal personages geleidelijk aan veranderen. Wel veel verwijzigingen naar het Grieks en het Latijn, waar ik persoonlijk minder aan had.
Hilde Van Hecke op 1 juni 2007:
Een tijdloze klassieker. Dit boek heeft me uitermate in zijn greep gehouden. Misschien moet ik het nog maar eens herlezen.
Evi op 15 september 2006:
Eén van mijn lievelingsboeken en het enige boek dat ik ooit meerdere malen heb gelezen. Vlot geschreven en een verhaal dat blijft boeien. Zeker een aanrader! Voor de liefhebbers: een boek in ietwat dezelfde stijl is Carol Goodman's Meer van de meisjes.
elisa op 21 augustus 2006:
Nooit gedacht dat dit boek mij zo zou boeien! Ziet er dik uit, maar het is zo uit.
Karen Smet op 1 mei 2006:
Een prachtig boek: spannend en vlot leesbaar. Een echte aanrader!
Ward op 15 november 2005:
Een prachtige 'thriller' die zoveel verder gaat dan een thriller. Een enorm sfeervol boek dat je van begin tot einde in de ban houdt.

Gelezen door: Birgit Vanbroeckhoven (1 boeken)

Dit boek nam mij zo mee dat ik er zelfs 's nachts nachtmerries van gehad heb. Er wordt een perfecte sfeer in het boek gecreëerd waardoor je er helemaal in op kan gaan. Tot nu toe ben ik nog geen boek tegengekomen dat mij op dezelfde wijze heeft kunnen meeslepen.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
ASL op 30 oktober 2009:
Ik kan dit enkel beamen...

Gelezen door: Martine Buytaert (1 boeken)

Het is een prachtig, mysterieus geschreven boek. De spanning bouwt op naarmate het verhaal vordert. De personages, die aanvankelijk 'bevriende' studenten zijn, wantrouwen elkaar naarmate de gebeurtenissen elkaar opvolgen. Een aanrader voor iedereen die houdt van spanning, mysterie en intriges tussen mensen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Julie Bergé (1 boeken)

Extase. Eén woord, één gevoel, één dominosteentje dat heel het leven van zes studenten Grieks en Latijn doet vallen. De verborgen geschiedenis zuigt je in een andere wereld, een wereld van kennis, maar eveneens van onwetendheid. Henry, Camilla, Charles, Francis en Bunny, de aanvankelijke groep studenten van Julian Morrow, weten niet alleen de ik-verteller, Richard Papen, te intrigeren maar ook de lezer. Je wordt beslopen door hun mysterieuze personaliteiten en zit soms zelf in een les Grieks. Ik was betoverd door de Latijnse en Griekse terminologie, die vaak niet met één Nederlands woord vertaald of omschreven kunnen worden en die zeer veel karakter meegeven aan het boek. De soms ietwat geleerde passages worden afgewisseld met lichte dialogen, die af en toe iets te lang worden en weinig inhoud lijken te hebben. Het is echter juist dankzij deze dialogen dat je hun wereldje, hun denken beter begrijpt. Na het lezen van dit boek verkeer je (gelukkig) niet in extase, maar je bent er zeker een stapje dichter bij.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Monia (24 boeken)

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Sarah Segers (5 boeken)

Mijn favoriete boek aller tijden! Een geniaal boek met uitermate tot de verbeelding sprekende personages. Voor mensen die meer kennis hebben van de klassieke talen dan ikzelf zullen dit boek, als dat mogelijk is, nog meer prijzen dan ik...

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Marc L (70 boeken)

Gemengde gevoelens bij dit boek. Ok, knap geschreven, met rijke referenties aan de hogere cultuur (filosofie, de oude Grieken, Rome...), best spannend ook (al waren er wel wat passages die het tempo drukten), maar toch ben ik niet helemaal weg van dit boek. Nu zijn thrillers en detectiveverhalen niet echt aan mij besteed, maar als ik het goed gelezen heb, dan wou de auteur zeker meer bieden. Een soort Misdaad en straf à la Dostojevski? Het verhaal gaat zeker in die richting, maar het onthutsende is dat de schuldkwestie eigenlijk niet echt uitgewerkt wordt. Tartt gaat er voortdurend "omheen", en in de epiloog blijken alle (overblijvende) antagonisten zich van geen kwaad meer bewust. Een studie in een bijzondere vriendschap dan? Zeker, en dan vooral een schets hoe een hechte vriendenclub uit elkaar kan vallen na een traumatisch gebeuren. Interessant is ook te zien dat Richard, de verteller (die me erg deed denken aan Nick Carraway uit The Great Gatsby), hoe dan ook een halve buitenstaander blijft. Voor mij persoonlijk lees ik dit boek vooral als een studie naar "het kwaad", het kwaad dat in bepaalde omstandigheden en bij een verminderde ethische gevoeligheid een heel normaal (nou ja), menselijk gezicht kan krijgen.
Ik heb toch wel het meeste problemen met de schets van bepaalde figuren in dit boek: de sterke persoonlijkheid van leermeester Julian intrigeert aanvankelijk erg, maar Tartt laat die figuur al snel op de achtergrond verdwijnen: hij blijft enigmatisch (een soort demon tegen wil en dank). De figuur van Henry is de meest complexe in deze roman, maar ook de minst geloofwaardige: hij komt erg "geconstrueerd" over, gericht op het mysterieuze effect en komt dus helemaal niet tot leven. En op de duur gaat het rijkeluisleventje dat de vrienden (met uitzondering van Richard) leiden, met een geldverslindend spoor van drank en drugs, toch wel erg tegensteken, zeker in het tweede deel.
Kortom, zeker geen slecht boek, maar met een heel aantal bedenkingen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: