Een kind van God

Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Hij vond het moeilijk te geloven dat hij, zijn vader en zijn moeder, Monty en al de anderen, echt iets hadden in hun bloed waardoor ze moesten vertrekken. Met de Noorderzon nog wel. "

Rachida Lamrabat kreeg in 2006 de prijs 'Kleur de kunst!' van Kif-Kif toegekend voor het verhaal Mercedes 207. Voor haar debuutroman Vrouwland kreeg ze de debuutprijs 2008. Een veel belovend talent, zeker als je ook nog weet dat ze met haar nieuwste werk, de verhalenbundel Kind van God genomineerd werd voor de BNG-Nieuwe Literatuurprijs.

Mijn verwachtingen waren dan ook heel hoog gespannen, toen ik aan deze bundel met twaalF verhalen begon. En ik werd absoluut niet teleurgesteld. Rachida Lamrabat is een geboren verhalenschrijfster omdat ze over een fenomenaal observingsvermogen beschikt. Haar taalgebruik is mooi en sober en met haar persoonlijke stijl weet ze deze verhalen ook in een beklemmende sfeer te laten baden. Haar Marokkaanse roots zijn uiteraard niet weg te cijferen uit haar verhalen, maar dat geeft natuurlijk ook een extra dimensie. De auteur bouwt haar verhaal op, plaatst er personages in en laat die op een adembenemende manier tot leven komen. Ze neemt nergens een standpunt in, en laat enkel en alleen de personages op literair vlak hun verhaal doorleven.

Voor mij persoonlijk was dit toch wel een verademing. Een literair pamflet moet kunnen. Maar in Een kind van God worden je twaalf heel herkenbare situaties voorgeschoteld, waar je als lezer zelf kan interpreteren en analyseren. Het is uiteraard door het literair talent van Rachida Lamrabat dat ze deze verhalen zo boeiend maakt dat je het boek met moeite kan neerleggen.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Regine Ryckoort op 19 november 2009:
Eén voor één knap geschreven verhalen, over gewone mensen. Een aanrader, zelfs als je minder van kortverhalen houdt.