Haar naam was Sarah

Gelezen door: Veerle Goossens (1 boeken)

Citaat: "Toen keek ze naar hem op, en haar adem stokte. Het was de roodharige politieman. Hij herkende haar onmiddellijk. Ze zag zijn adamsappel op en neer gaan, en voelde hoe de dikke hand op haar kraag beefde. "Jullie kunnen niet ontsnappen," zei hij bruusk. "Jullie moeten hier blijven, begrepen?""

Niemand kan om de Tweede Wereldoorlog en zijn gruwel heen, en de vele publicaties die er al over verschenen zijn maken soms dat je het allemaal even niet meer wilt horen. In die zin is Haar naam was Sarah geen uitzondering. Het boek knijpt je keel bij momenten helemaal dicht, tot de tranen in je ogen staan en je het boek het liefst ver weg zou stoppen. Maar dit boek leg je niet zomaar weg. Sarah neemt je bij de hand en neemt je mee op haar lijdensweg. En je gaat met haar mee, hoe zwaar het je met momenten ook valt.

 | Reacties (7)Delen |
7 reacties:
Lydia op 12 september 2019:
Een aangrijpend boek dat iedereen zou moeten lezen.
karin bosteels op 30 mei 2012:
Het boek behandelt een van de zwartste bladzijden uit de Franse geschiedenis maar is zo vlot en toegankelijk geschreven dat het ook jonge lezers zal boeien. Ik kon in elk geval niet stoppen met lezen...
Ann D B op 5 december 2010:
Mooi, aangrijpend. Het verhaal blijft je dagen achtervolgen. Begin aan haar tweede boek. Een heel ander onderwerp. Kijk ernaar uit.
Astrid op 2 december 2010:
Ik heb bij het lezen van dit boek op bepaalde momenten toch een traantje moeten wegpinken.. Heel aangrijpend! Prachtig!
Ann Nollet op 28 december 2009:
Dit boek heb ik gisteren bij het haardvuur in 1 namiddag uitgelezen. Je kan het inderdaad niet weg leggen, het grijpt naar de keel en niettegenstaande de warmte van het vuur had ik het af en toe echt koud. Iedereen moet dit boek lezen, we mogen nooit vergeten dat dit gebeurd is...
Claude Bonvin op 21 september 2009:
Het boek heb ik in een ruk uitgelezen. Een triestig boek maar met redelijk goed einde.
Dorothy Ravier op 13 augustus 2009:
Haar naam was Sarah is een staaltje van pure vertelkracht, waarin de gruwelen van een oorlog in het verleden soms verregaande meeslepende gevolgen kan hebben voor het heden. Lezen!

Gelezen door: Isabelle Dehasque (59 boeken)

Ik heb zelden een boek gelezen dat de gruwel van de oorlog op zo'n persoonlijke manier in beeld brengt. De twee verhaallijnen lopen vlot in elkaar over, en de verhalen groeien doorheen het boek naar elkaar toe.
Dit boek doet je beseffen dat de overlevenden van de kampen in de oorlog niet alleen moeten leven met wat ze hebben meegemaakt, maar ook met het besef dat zij het hebben overleefd en anderen niet, en dat dat misschien nog het zwaarst om dragen is. Schrijnend.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
josiane op 23 februari 2011:
Ik ben dit boek nu aan het lezen en zou het in 1 ruk uit willen lezen, maar er valt nog wat anders te doen ook.....

Gelezen door: Wendy Benoy (194 boeken)

Dit is echt een schitterend verhaal. Het is heel erg aangrijpend, maar het is iets dat iedereen zou moeten lezen. Zulke dingen mogen nooit vergeten worden. Je leeft zowel met de kleine Sarah mee, als met de familie die onrechtstreeks iets met haar te maken krijgen. Ik vond het echt moeilijk om het boek opzij te leggen voor andere dingen ...

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: anne-marie dewachter (1055 boeken)

Er is al zoveel geschreven over de tweede wereldoorlog dat een mens er soms een beetje moe van wordt, als je dat zo mag zeggen. En dan lees je dit boek. En dan weet je weer dat dit nooit mag vergeten worden, en dat diegenen die hun leven lieten of hun geliefden verloren voor altijd op het respect van de mensen moeten kunnen rekenen.

Mijn oma had het geluk weer terug te zijn gekomen, maar ook zij heeft haar hele lange leven lang toch de gevolgen ervan gedragen? Dit boek zou eigenlijk verplichte kost moeten zijn, opdat iedereen zou beseffen wat een geschenk 'vrijheid' is. En dat we die nooit als vanzelfsprekend mogen beschouwen, want dat is ze niet, daarvoor is de prijs die ervoor betaald werd en wordt veel te hoog.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: stieniemouse (3 boeken)

Een boek dat je boeit van het begin tot het einde. Je kan er gewoon geen afscheid van nemen. Heden en verleden zijn mooi in elkaar verweven. Het is een boek die zowel waarheid als fictie bevat. Het speelt zich af tijdens de Joodse razzia en Parijs 2002. Als je dit boek hebt gelezen, wil je nog meer te weten komen wat er zich allemaal in die tijd heeft afgespeeld.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: sirog (320 boeken)

Ik had het boek op één dag uitgelezen. Het verhaal las vlot, en ik stoorde me helemaal niet aan de ik-vorm. Het verhaal van Sarah is zeer emotioneel, meeslepend, maar af en toe ergerde ik me aan het verhaal van Julia. En het einde is min of meer voorspelbaar. Maar een goed boek.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Chantal Arts (2 boeken)

Het is een boek om in één ruk helemaal uit te lezen. Nadien blijf je nog even nadenken en met een brok in de keel terugdenken aan de tijd waarin het zich heeft afgespeeld. Het boek speelt zich afwisselend in het heden en het verleden af, wat het zo aangenaam maakt. Hoe verder het onderzoek van Julia gaat, hoe meer je te weten komt over het leven van Sarah. Het boek bevat ook een mooie beschrijving van de emoties van de verschillende karakters.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: leen de backer (108 boeken)

Aanvankelijk had ik het wat moeilijk met de  structuur van de twee door elkaar lopende verhalen, maar dat  wordt de sterkte van het boek: je wordt altijd eventjes uit de gruwel gehaald en emotioneel gespaard. Meesterlijk hoe de twee verhalen dan in elkaar lopen.
Lang geleden  dat ik een nachtje heb doorgelezen omdat ik niet kon stoppen. De schrijfster beschikt over veel empathie.
De tragedie die Sarah ondergaat door haar broertje in een geheime kast achter te laten, met de sleutel rond te lopen, een kans te vinden om te ontsnappen uit het kamp, ...

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: cinnyken (12 boeken)

Citaat: "" Noemt u me alstublieft geen Sirka meer" zei ze. "Dat is mijn kindernaam" ... " Mijn naam is Sarah Starsinski " "

Wat een boek. Ook ik heb het boek in één ruk uitgelezen. Ik heb het gisteren gekocht en vanmorgen was hij al uit. Dit is een boek dat echt iedereen zou moeten lezen.
Het is heel echt geschreven, de gruwelijke dingen die er met die kinderen gebeurd zijn, de overschilligheid van de Fransen. Het was zo emotioneel om te lezen, ik vind het echt een schitterend boek. Het Sarah gedeelte vond ik het mooiste maar ik vond dat het Julia gedeelte heel mooi samenvloeide op het einde, echt een zeer mooi boek. Deze gaan mijn kinderen ook moeten lezen later.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: lize (2 boeken)

Het is een bijzonder verhaal vol plotse wendingen en verassingen. Ik vond het een aangrijpend boek waarin het hoofdpersonage van de ene gevoelens in de andere word gegooid. Het boek leest makkelijk en het verhaal is goed te volgen. Zeker een aanrader voor lezers die houden van een ontroerend vehaal met een vleugje geschiedenis.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: (4 boeken)

Ik vond het een absoluut spannend en aangrijpend verhaal, ik heb het dan ook in één keer uitgelezen! Ze heeft het werkelijk prachtig beschreven! Ik lees normaal niet graag van dit soort boeken over geschiedenis of gebeurtenissen, maar voor een keer maak ik een uitzondering!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Ann Horckmans (259 boeken)

Citaat: "Het meisje hoorde het harde gebons op de deur het eerst.  Haar kamer lag het dichtst bij de ingang van het appartement.  Ze was nog zo versuft van de slaap dat ze eerst dacht dat het haar vader was die uit zijn schuilplaats in de kelder naar boven kwam."

Wat een prachtig geschreven, beklemmend verhaal over de Tweede Wereldoorlog en wat die zoveel mensen heeft aangedaan, wat die met één klein meisje heeft gedaan en wat dat voor de toekomst van verschillende mensen en hun familie heeft teweeg gebracht.
De opbouw van het boek is formidabel: de hoofdstukken in de eerste helft zijn om beurten in het heden en in het verleden geschreven. Tot het moment dat beide verhalen samenlopen en enkel nog het heden wordt beschreven.
Het verhaal is zo aangrijpend, dat regelmatig de adem van de lezer stokt. Onbegrijpelijk dat dergelijke drama's werkelijk zijn gebeurd. 
Een overweldigend mooi boek, eenvoudig en zo verhelderend geschreven. 
 

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Sylvie V. (13 boeken)

Mooi boek, mooi geschreven, in het begin erg aangrijpend, ik vond het einde wat tegenvallen. Familieportret van Jenna Blum vind ik persoonlijk beter. Maar toch een aanrader wie van dit soort, over oorlog, joden, graag leest.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Michiel De Wael (1 boeken)

Ikzelf kende het boek via mijn moeder. Zij raadde mij dit boek aan en ik moet toegeven dat het mij positief verrast heeft. Het boek las vlot en het verhaal boeit, daardoor lees je het bijna in een ruk uit. Het verhaal van Sarah vond ik aangrijpend en tegelijk ook intrigerend. Het verhaal gaat niet enkel over het meisje dat opzoek is naar haar broertje en sporen van het verleden, maar ook over hoe het meisje opgroeit en dat was misschien nog boeiender dan het verhaal zelf.
Een puntje van kritiek vond ik wel dat het soms wel wat ongeloofwaardig was zoals het broertje dat nog altijd in de kast zit bijvoorbeeld en dat het verhaal soms van het een op het andere sprong.
Maar over het algemeen vond ik dat Tatiana de Rosnay een fantastisch boek heeft geschreven en ik van plan ben nog meer verhalen van haar te lezen als ik hiertoe de kans krijg.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: blondeel marin (1 boeken)

Citaat: "De politie komt Sarah en haar famlie ophalen uit hun huis. Sarah is ervan overtuigd dan ze snel terug zullen komen en sluit haar broertje op in de wandkast tot hun terugkeer."

Het boek gaat over een joodse familie die naar Le Vélodrome in Parijs worden gebracht om gedeporeerd te worden. Sarah sluit haar broertje op in een wandkast met de bedoeling hem later terug op te halen. Maar zij geraakt in een concentratiekamp gescheiden van haar ouders. Ze loopt weg en belandt bij een boer in de streek die haar helpt om terug naar het huis in Parijs te keren en haar boertje op te halen, maar tevergeefs, haar broer is dood en er wonen andere mensen in het huis.
Een Amerikaanse journaliste die in Parijs woont doet opzoekingen om een reportage te maken over hetGeen gebeurde in "le vélodrome" en komt tot een ontstellende conclusie...

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Els Vereecken (3 boeken)

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Ann Hellinx (7 boeken)

Prachtig boek. Heel meeslepend en spannend. Heel tragisch ook. Iedereen zou dit boek moeten lezen! Geeft beeld over WOII

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Monia (24 boeken)

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: marlies georges (2 boeken)

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Lina K (1 boeken)

Het boek beschrijft op meeslepende wijze één van de pijnlijkste gebeurtenissen uit de Franse geschiedenis. De schrijfster doet dit niet door enkel feiten weer te geven. Het gaat om het gehele verhaal over Sarah, haar familie en hoe het met haar verlopen is tijdens de vele arrestaties van de Joden. Het verhaal dwingt je om het in één ruk uit te lezen omdat het zo ontroerend, spannend en gewoon mooi is.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: krist dewilde (1 boeken)

Ontroerend en o zo spannend, een boek om nooit meer weg te leggen. Ik had enige overreding nodig, belachelijk natuurlijk maar de titel en de kaft vond ik zo melig... jammer want dat is het boek helemaal niet! Mooi mooi mooi.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Anouchka Paradis (1 boeken)

Citaat: "Achter in de kast zag ze een glimp van een roerloos, opgekruld lichaam, daarna zag ze het dierbare gezichtje, zwart, onherkenbaar. Weer liet ze zich op haar knieën vallen en ze schreeuwde zo hard als ze kon, ze schreeuwde om haar moeder, om haar vader en ze schreeuwde om Michel."

Haar naam was Sarah is een ontroerende roman waarin Tatiana de Rosnay, de gruweldaden die zich afspeelden in Parijs gedurende de tweede wereldoorlog, op een heel persoonlijke manier in beeld brengt. Het is een echte aanrader. De schrijfster gebruikt in het boek een spannende schrijfstijl, waardoor het heel moeilijk is om te stoppen met lezen. In het boek maakt de Rosnay gebruik van 2 vertelperspectieven, het perspectief van Sarah in 1942 en het perspectief van Julia in het heden. Door dit toe te passen wordt een originele verhaallijn gecreëerd.
Deze manier van schrijven heeft ook een nadeel want het is niet altijd evident om van het ene perspectief over te schakelen naar het andere. Het is heel indrukwekkend om via de kinderlijke blik van Sarah toe te kijken op de harde en gruwelijke feiten die zich in Parijs hebben afgespeeld. Het boek laat je zeker niet onberoerd, in tegendeel, het spreekt de emoties van de lezer aan. Doordat Tatiana de Rosnay ons via deze manier in contact brengt met onze geschiedenis, word je als lezer onmiddellijk aangespoord om hierover na te denken. Wat voor mij storend was aan het boek is dat in het midden van het verhaal de verhaallijn van Sarah verdwijnt en er enkel nog over Julia gepraat wordt. Het verhaal rond Julia is veel te langdradig en voorspelbaar. We komen nog zaken over Sarah te weten maar dit is heel miniem. De schrijfster had het einde van de verhaallijn van Sarah op een andere manier moeten integreren in het einde van het boek.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Majo de Saedeleer (41 boeken)

Citaat: ""Achter in de kast zag ze een glimp van een roerloos, opgekruld lichaam, daarna zag ze het dierbare gezichtje, zwart, onherkenbaar. Weer liet ze zich op haar knieën vallen en ze schreeuwde zo hard als ze kon, ze schreeuwde om haar moeder, om haar vader en ze schreeuwde om Michel.""

Haar naam was Sarah is een ontroerende roman waarin Tatiana de Rosnay, de gruweldaden die zich afspeelden in Parijs gedurende de tweede wereldoorlog, op een heel persoonlijke manier in beeld brengt. Het is een echte aanrader. De schrijfster gebruikt in het boek een spannende schrijfstijl, waardoor het heel moeilijk is om te stoppen met lezen. In het boek maakt de Rosnay gebruik van 2 vertelperspectieven, het perspectief van Sarah in 1942 en het perspectief van Julia in het heden. Door dit toe te passen wordt een originele verhaallijn gecreëerd. Deze manier van schrijven heeft ook een nadeel want het is niet altijd evident om van het ene perspectief over te schakelen naar het andere. Het is heel indrukwekkend om via de kinderlijke blik van Sarah toe te kijken op de harde en gruwelijke feiten die zich in Parijs hebben afgespeeld.

Het boek laat je zeker niet onontroerd, in tegendeel, het spreekt de emoties van de lezer aan. Doordat Tatiana de Rosnay ons via deze manier in contact brengt met onze geschiedenis, word je als lezer onmiddellijk aangespoord om hierover na te denken. Wat voor mij storend was aan het boek is dat in het midden van het verhaal de verhaallijn van Sarah verdwijnt en er enkel nog over Julia gepraat wordt. Het verhaal rond Julia is veel te langdradig en voorspelbaar. We komen nog zaken over Sarah te weten maar dit is heel miniem. De schrijfster had het einde van de verhaallijn van Sarah op een andere manier moeten integreren in het einde van het boek.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Peter Geiregat (458 boeken)

Het verhaal vloeit vlekkeloos over van heden naar verleden. Dankzij een intelligente structuur vertelt de auteur afwisselend het levensverhaal van Sarah en haar broertje. Samen met haar ouders wordt ze meegenomen naar het Veldif. Haar broertje blijft achter in de kast. Sarah zou hem later op de dag komen redden. Helaas worden ze met de trein weggebracht en Sarah kan haar belofte niet nakomen. Sarah ontsnapt uit het Veldif en vindt onderdak bij een gezin in de buurt. Ze houden haar uit de handen van de Franse gendarmerie die jacht maakt op de Joden.
Tegelijk volgen we het onderzoek van een Amerikaanse journaliste die getrouwd is met Bertrand en in Parijs woont. Het huis dat ze aan het verbouwen zijn blijkt het huis te zijn waarin Sarah woonde. L'américaine zet haar speurtocht verder en komt bij de zoon van Sarah terecht. Haar huwelijk lijdt onder deze ontdekkingen, maar ze zet door ook als blijkt dat ze zwanger is.
Dit ontroerende verhaal bevat vele verhaallijnen, relationele problemen, familieperikelen,...

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: NadiaH (120 boeken)

Citaat: "Zakhor. Al Tichkah. Blijf het gedenken. Vergeet het nooit."

In tegenstelling tot velen blijkbaar, vond ik dit een matig boek. Laat er geen twijfel over bestaan : de periode van WOII en de gebeurtenissen die tijdens die periode plaats vonden zijn ronduit gruwelijk en mogen nooit meer worden herhaald. Maar T. de Rosnay slaagt er niet in die emoties op mij over te brengen. Ik vond het verhaal te glad, te gelikt om me er echt geassocieerd mee te voelen (hoewel ik normaal gesproken een zeer groot inlevingsvermogen heb en meelevend ben); de schrijfster deed te hard haar best om de emoties van de lezers te bespelen en dat had bij mij het omgekeerde effect. Bovendien is het verhaal op verschillende momenten zéér voorspelbaar (ik wil geen voorbeelden geven om de clou niet weg te geven -wat helaas vaak gebeurt- voor diegenen die het boek nog niet hebben gelezen en hier inspiratie zoeken. Voor mij niet de Rosnay’s beste boek, al blijft het verhaal de moeite waard om te lezen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Parijs