De koperen tuin

Gelezen door: Carl De Strycker (24 boeken)

Citaat: "Hoeveel bomen waren daar niet, die ik nog nimmer had aanschouwd, en nu in oktober waren zij zwart en vochtig en muf onder hun koperen gebladerte, zodat ik hun doodzieke geuren meende te ruiken waar ik stond. Als de zon onder was, zouden zij gaan ruisen en druppels afschudden. De vogels zouden gaan slapen, de fazanten, de pauw en de gans. De volgende ochtend zou er veel dauw op de rotsrand gevallen zijn."

Vestdijk vond dit zelf zijn beste boek, terecht! Het vertelt het verhaal van de muzikale ontwikkeling van Nol Rieske. Deze loopt parallel met zijn emotionele ontwikkeling. Sinds hij gedanst heeft met Trix, de dochter van een plaatselijke componist en later zijn muziekleraar, kan hij dat meisje niet vergeten. Hij doet er alles aan om uit zijn burgerlijke milieu te ontsnappen en dit meisje voor hem te winnen, maar het lijkt een onmogelijke liefde. Zijn gevoelens zullen dan ook fatale gevolgen hebben.

Vestdijk schrijft vol gevoel en passie over muziek en liefde die in dit prachtige boek een gevaarlijke cocktail blijken.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: