De liefdesboom

Gelezen door: André Oyen (3340 boeken)

Citaat: "Ze herinnert zich een oeroud Egyptisch gezegde: de schaduw van een man is beter dan de schaduw van een boom. Eigenlijk zou het ook anders kunnen, denkt ze, zeker in haar geval: de schaduw van een boom is beter dan de schaduw van een man."

Nathalie en Vincent waren eens een gelukkig paar. Zij was lerares en hij werkte op een kantoor. Het ging hun financiëel voor de wind en ook op emotioneel vlak klikte het wel. Nathalie wilde kinderen Vincent wou daar absoluut niet van weten. Ze besluiten van de drukke stad naar de rust van de buiten te verhuizen. Nathalie besluit om thuis te blijven in hun grote huis in een eenzame doodse streek, die dan ook nog Niemandshoek blijkt te heten. Nathalie en Vincent vervreemden van mekaar. Dat was al eerder bezig, maar nu beginnen ze zelfs mekaars aanwezigheid niet meer te verdragen. De passie is geluwd en ze hebben mekaar niets meer te zeggen. De hoop op een kind heeft Nathalie al lang laten varen. Ter compensatie houdt ze zich veel met tuinieren en genezende kruiden bezig. Van stadsmus evolueert ze naar een buitenmens. Ze maakt vrienden onder de bevolking en is verknocht aan de natuur. Haar grote liefde gaat echter uit naar de Ginkgo biloba, geen man, maar een Japanse notenboom. Ze houdt werkelijk van hem, want het schijnt ook nog een mannelijke boom te zijn, zoals ze van een mens zou houden. Ze liefkoost hem en hij bezorgt haar orgasmen...

Jos Vandeloo (1925) weet in zijn werk de angsten en frustraties die worden opgeroepen door evolutie van techniek én moraal andermaal prachtig te verwoorden. Het boek waadt in een magisch-realistisch sfeertje dat geserveerd wordt met een barokke maar wel mooie taal.

 | Reacties (2)Delen |
2 reacties:
Bart Vandendriessche op 22 augustus 2009:
Dit boek kon mij minder bekoren. Ik heb het uitgelezen, maar ik mis gebeurtenissen... Ik heb liever spannende boeken, of boeken waar er toch een zekere verhaallijn in zit.
dufour sharon op 10 maart 2009:
Ik vond dit boek heel aangenaam lezen. Het enige spijtige aan dit boek vind ik dat er veel moeilijke woorden in komen voor jongeren ( 16-17 jaar) die een boek uit de rekken voor volwassenen willen lezen. Ik vond het verhaal wel leuk, maar de eerste 90 pagina's vond ik wat saai. Er gebeurde niets in, alleen een beschrijving van van alles. Het is een ontspannend boek met een spannend, onverwacht einde. Ik hou van zo'n boeken, als ik het boek een score zou moeten geven, geef ik het zeker een 7/10.