Het evangelie volgens Jezus Christus

Gelezen door: Kurt Catry (1 boeken)

Een schitterend boek dat de mens echt tot nadenken stemt over het hele leven van Christus en alle hedendaagse opvattingen over Jezus. Het is leuk om het evangelie eens te lezen vanuit een standpunt dat Jezus als "gewone" mens bekijkt, soms een beetje sarcastisch, vooral het gesprek met de duivel laat een heel diepe indruk na. Echt een aanrader voor de kritische mens, zeker niet aan te raden voor bijbelminnende mensen.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Peter Engels op 16 augustus 2008:
Verplicht voer voor iedereen die graag over de ondoorgrondelijke wegen van het leven kuiert en daarbij de platgetreden paadjes mijdt. Een verrassende kijk op Jezus, de relatie met zijn (sterfelijke) vader en niet-begrijpende moeder, God en de duivel, goed en kwaad en daarnaast een prachtig liefdesverhaal met Jezus en Marie van Magdala als boogschutters. Een openbaring...

Gelezen door: Dimitry Masyn (9 boeken)

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Marc L (70 boeken)

Ik heb dit boek heel graag gelezen, tenminste toch zeker de eerste 300 bladzijden. De eigen stijl van Saramago, met zijn lange meanderende zinnen en licht-monkelende, soms sarcastische opmerkingen en kwinkslagen, komt voor het eerst echt goed tot zijn recht, vind ik.

Het boek is in de eerste plaats de vrucht van een rijke verbeeldingskracht: Saramago herinterpreteert het overbekende Jezusverhaal en vult vooral een aantal leemten over diens jeugd in. Dat hij er als atheïst een erg menselijke Jezus van maakt, hoeft niet te verwonderen.
Het accent ligt op de psychologische worsteling van de timmermanszoon, eerst met de schuld van zijn vader Jozef (die had verzuimd om de bewoners van Bethlehem te waarschuwen tegen de komende kindermoord van Herodes), later met de vaststelling dat hij de zoon van God blijkt te zijn en een bijzondere opdracht heeft gekregen. Die God wordt overigens erg onflatterend neergezet: als een onbarmhartige potentaat, die het beu is om slechts de god te zijn van een klein herdersvolk en via Jezus een veel ruimer publiek wil bereiken, ook al betekent dat de dood van miljoenen mensen in de oorlogen en Inquisitie-vervolgingen die daarop zullen volgen. Saramago laat zich helemaal gaan en maakt zelfs van de duivel een sympathiek, humaan figuur.
Die omkeringen van het gebruikelijke perspectief zijn best vermakelijk allemaal (Maria bijvoorbeeld wordt getekend als een koppige en stuurse vrouw), en regelmatig zijn er heel mooie, aandoenlijke passages. De godsdienstkritische bemerkingen zijn soms nogal clichématig, maar de centrale scène met Jezus, God en de Duivel op een sloepje op het meer in de mist, mag er best zijn. Maar op het einde rijdt Saramago zich een beetje vast en geeft hij zijn verhaal een plotse draai om toch nog een pointe te kunnen maken. Afgezien van dit eerder teleurstellende, nogal afgehaspelde slot, vind ik dit een geslaagd boek, vooral dus door Saramago’s onnavolgbare stijl en fenomenale verbeelding

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: els lens (45 boeken)

Citaat: "Over vier jaar zal Jezus God ontmoeten. Deze onverwachte onthulling, die in het licht van de eerder genoemde regels der vertelkunst misschien ietwat voorbarig kan worden genoemd, is alleen bedoeld om de lezer van dit evangelie over te halen zich te laten vermaken met enige doodgewone gebeurtenissen uit het herdersleven, ofschoon die, zeggen we er meteen bij om degene die in de verleiding komt door te bladeren een excuus aan te bieden, niets wezenlijks toevoegen aan de materie."

De schrijver vertelt het gekende verhaal enigszins anders dan wat wij vroeger in de godsdienstles te horen kregen. Vooral voor mensen die katholiek zijn opgevoed, is het daarom heel amusant! Dacht je dat Maria en Jozef met hun tweetjes met een ezeltje naar Bethlehem trokken? Welnee, het was een hele massa volk die op weg ging. En de onbevlekte ontvangenis? Kom kom. Maria verwachtte gewoon een kind van Jozef, met wie ze getrouwd was. En na Jezus kregen ze nog 8 of 9 kinderen. Een groot deel van het boek gaat trouwens over Jozef. De arme man heeft, om het zacht uit te drukken, nogal veel pech. Verder gaat het 200 blzn. lang over de jeugd van Jezus. Op blz.250 (van 319) is hij nog altijd maar 18 jaar. Hij maakt dan al wel kennis met Maria Magdalena. Deze vrouw wordt niet afgeschilderd als dè zondares, maar als een lieve begrijpende vrouw, waar Jezus heel veel steun aan heeft, en die Jezus trouw blijft tot aan zijn dood.

Bij de talrijke dialogen die in het boek voorkomen, heeft Saramago lak aan aanhalingstekens, maar je kan als lezer perfect volgen wie er aan het woord is. Ook verleden en tegenwoordige tijd worden door elkaar gebruikt. De heerlijke vertelstijl maakt dat je je moeilijk kan losrukken van dit boek, eenmaal je er aan begonnen bent. Je bevindt je echt aan de Westelijke Jordaanoever en je voelt het stof op je huid en de woestijnwind in je haren en in je oren. Het hele verhaal is wel grappig verteld, maar ook zeer realistisch. (Bv. hoe dat precies in zijn werk gaat, zo’n kruisiging.)

En dan, op het einde... Je weet natuurlijk dat het slecht afloopt voor Jezus, maar ik had nooit gedacht dat ik bij de laatste bladzijde zou overvallen worden door zo’n gevoel van verlatenheid. Arme Jezus, hij is goed beetgenomen door God. Er is geen enkele hoop. De laatste woorden die hij richt tot de mensen rond het kruis zijn: “Mensen, vergeeft het Hem, want Hij weet niet wat Hij heeft gedaan.” Zeer sterk.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Israël