De ondergrondse spoorweg

Gelezen door: hugo van der wildt (714 boeken)

Zeer goed. Geeft een mooi beeld van de strijd van de zwarten in zuid en noord Amerika voor de burgeroorlog.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Jeanne Tielen (151 boeken)

Een ingrijpend boek dat je vertelt over de slavernij in het Amerika van voorbije eeuwen. De vertaling is niet altijd even geweldig, maar het boek is vlot om te lezen. De ondergrondse spoorweg is een metafoor voor de verzetslieden die de ontsnapte slaven hielpen op straffe van folteringen en eigen leven.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: NadiaH (122 boeken)

Citaat: "'Ik wist niet dat nummer 40 iets aparts was,' zei Cora. 'Het is jullie Keet'. 'Hoe bedoel je?' vroeg,juffrouw Lucy, maar Cora ging er verder niet op in. 'Ze verblijven daar maar kort,' vervolgde de blanke vrouw. 'We zijn optimistisch.' Cora wist niet wat optimistisch betekende. Ze vroeg die avond aan de andere meisjes of ze dat woord kenden. Geen van hen had het ooit eerder gehoord. Ze besloot dat het 'ons best aan het doen' betekende."

Dit boek over de slavernij en de abolitionistische beweging werd erg gehypet, vandaar dat mijn verwachtingen hoog gespannen waren. En terecht. Colson Whitehead beschrijft op treffende wijze de gruwelijke behandeling van de zwarte medemens aan de hand van het verhaal van het hoofdpersonage Cora. Het verhaal grijpt je regelmatig bij de keel. Schrijnend om te lezen wat de ene mens de andere kan aandoen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Mia (92 boeken)

Citaat: "In de buitenwereld ontglippen de verdorvenen hun verdiende loon en staan de rechtvaardigen in hun plaats terecht. De rampen die Tennessee hadden getroffen waren de vrucht van een onaandoenlijke natuur, en hielden geen enkel verband met de wandaden van hun boeren. Of met de wijze waarop de cherokees hun leven hadden ingericht.

Gewoon een vonk die was overgesprongen. (p242 246)"

We volgen Cora, een jonge zwarte slavin. Ik vermoed dat het verhaal zich ergens voorbij het midden van de 19de eeuw afspeelt.

Cora is slavin op een katoenplantage in Georgia, net als haar moeder en grootmoeder. Ze is een 'loslopertje', iemand zonder banden (fysiek, emotioneel, rationeel). Ze vlucht met Caesar, een jonge slaaf. Ze komen via de ondergrondse spoorweg in South Carolina terecht. Het lijkt er even op dat ze hier hun draai zullen vinden, maar nee, ook hier moeten ze vluchten. Caesar redt het niet, zij wel. Ze komt in North Carolina terecht, maar na maanden op een vlierinkje wordt ze toch weer gesnapt door Ridgeway, een geobsedeerde slavenjager. En toch kan ze weer ontsnappen en komt ze in Indiana terecht. Het noodlot èn de witte mens slaan weer toe. Na een onmenselijk zware tocht haalt ze uiteindelijk toch het vrije Noorden.

Het lijkt wel een avonturenverhaal, maar het is meer dan dat. Het is hartverscheurend, gruwelijk, beschamend omdat je wéét dat het realiteit (geweest) is. De auteur haalt je ook uit het verhaal door elk onderdeel vooraf te laten gaan door een authentiek plakkaat waarin gezocht wordt naar een weggelopen slavin, die zomaar Cora zou kunnen zijn. Het laatste deel is ook minder op 'mee vluchten' gericht. Verhaaltechnisch zou je zelfs kunnen zeggen dat het verhaal 'plat valt'. Ik denk dat het een bewuste keuze is om ons uit de droom te halen. Het is niet zomaar een verhaal. Dit is echt.

Nochtans, de ondergrondse spoorweg heeft niet echt bestaan. Ik vermoed dat het een verzamelbeeld is voor de smokkelroutes, de gevaarlijke vluchtpoging, het ongewisse ervan, het zware werk van vele idealisten (abolitionisten).

'Kijk naar buiten terwijl jullie erdoorheen denderen en je zult het ware gezicht van Amerika zien',zegt een stationschef. Is dat dan het ware gezicht van Amerika, donker, onheilspellend, versteend in zijn haat?

Dit valt immers ook op:de beschreven tijd is niet voorbij. Zwarten worden nog altijd gemakkelijker aangehouden en neergeschoten, gewoon omdat ze zwart zijn.

Het is een pessimistisch, confronterend boek. Het geeft een stem aan de afstammelingen van de tot slaaf gemaakte Afrikanen. Het toont de bange witte mens die uit angst neerschiet, vernedert, controleert, ontmenselijkt. Ik blijf met vele vragen achter.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: USA