Niemand uit België

Gelezen door: Peter Geiregat (431 boeken)

Citaat: "Hij had nooit bijzondere aandacht besteed aan het fenomeen bijnamen. Het hoorde bij scholen, zoals fluitconcerten bij het voetbalveld."

Van Heulendonk is terug...met een zeer gesmaakt boek. Blancke en Boon zijn studiegenoten en vrienden tot Blancke met zijn vriendin Marie-Claire een relatie begint. Ieder hoofdstuk begint met een flashback naar de beginjaren en gaat dan over in het heden: Blancke en Marie-Claire zijn intussen gescheiden en hebben een nieuwe relatie. Hun dochter Fleur trouwt met een Brit en nodige Blancke en zijn vrouw Cynthia uit voor het huwelijksfeest. Het trouwfeest vindt plaats nabij Hastings en de befaamde slag in 1066 wordt mooi verweven in het verhaal. Werd in 1066 de kiem gelegd van de Britse entiteit? Verklaart dit de opkomst en het succes van UKIP? Om maar te zeggen: geschiedenis en actualiteit verstrengelen zich in dit boek tot een mooi geheel. Er is nooit veel contact geweest tussen Fleur en haar vader. Hebben de ruzies tussen hem en Marie-Claire erin gehakt en is Fleur daardoor zo eigenzinnig geworden, zo harmonieus met de eilandbewoners? Als Blancke verneemt dat Fleur niet eens haar moeder uitgenodigd heeft, gaat hij na waarom Fleur afstand genomen heeft van haar verleden. Tal van literaire pareltjes gidsen me als lezer door dit boek en laten met voldaan achter: een nieuwe (nominatie voor de) gouden uil zou me niet verbazen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Marita Schaukens (130 boeken)

Citaat: "De afbeelding toont de eed van graaf Harold, die met pathetisch gebaar de armen strekt, breeduit, links en rechts reikend naar de heilige relieken om trouw te zweren aan Willem. Een mantel is om zijn schouders gedrapeerd, weids afhanged tot op zijn hielen. Superman, zo lijkt het, klaar om op te stijgen boven de leugens van de wereld."

Blancke ziet de afbeelding van een stukje tapijt van Bayeux op een postzegel: het zijn de zinnen waarmee de roman eindigt en waarmee de link naar het motto en het eerste hoofdstuk (Blancke legt examen af over de oorlog in 1066) wordt gelegd. Het geeft ook meteen aan hoe geconstrueerd deze roman van van Heulendonck wel is. Niets staat er toevallig: geregeld komen beelden terug of delen van een eerder verteld (historisch/fictief/persoonlijk) verhaal worden aangevuld. De auteur hangt immers de persoonlijke geschiedenis van Blancke op aan historische gebeurtenissen. Er is sprake van spanning tussen hem en zijn eerste vrouw, Marie-Claire.

De miskraam, de tweeling die er nooit kwam, blijft tussen hen inhangen, en Fleur, het dochtertje dat ze jaren later krijgen, kan geen brug tussen hen slaan. Het komt tot een breuk. Fleur vertrekt naar Engeland. Met zijn tweede vrouw gaat hij naar Hastings om er het huwelijk van zijn dochter bij te wonen. Die reis brengt waarheden aan het licht. Van Heulendonck koos voor een a-chronologische tijdsindeling: flash-backs, herinneringen, de reis zelf. Maar alles hangt met alles samen. Hoe dapper moet je zijn om de waarheid aan te kunnen en de strijd aan te gaan met wat je bedreigt? Het is de vraag die me bezighoudt. Van Heulendonck geeft genoeg voorbeelden: Harold in 1066, Leonidas, Taylor Fellers ... Maar wat als het gaat om je persoonlijke leven, je relatie met je geliefde, met je kind? Hoeveel waarheden kun je dan aan?

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Hastings