De boekendief

Gelezen door: brokke (1 boeken)

Citaat: "Het is het jaar 1939. Nazi-duitsland. Het leven van Liesel Meminger verandert op slag als ze bij het graf van haar broer een voorwerp vindt dat gedeeltelijk onder de sneeuw ligt. Het is Het Doodgravershandboek, dat daar per ongeluk lijkt achtergelaten. Liesel leert lezen van haar pleegvader en begint een passie te ontwikkelen voor boeken en taal. Al spoedig steelt ze boeken uit de boekverbrandingen van de nazi's, uit de bibliotheek van de vrouw van de burgemeester, waar er ook maar boeken te vinden zijn. Maar het zijn gevaarlijke tijden. Als het pleeggezin van Liesel een jood in de kelder verbergt, gaat er een wereld voor Liesel open, maar ook dicht..."

Prachtig boek , deze moet je als romanliefhebber zeker gelezen hebben. Het verhaal sleept je mee hoe je als een klein kind jezelf moet verdedigen en overleven in een oorlog. Het is niet allemaal zo eenvoudig geweest voor een gezin dat al leeft in een armere buurt, om dan ook nog eens al de miserie en ellende van de oorlog mee te maken en ook nog eens te verwerken.

 | Reacties (9)Delen |
9 reacties:
Claude Bonvin op 10 januari 2011:
Zeker het lezen waard en voor sommige mensen een must.
Lieve Meyers op 7 januari 2011:
Een must, een verhaal door de ogen van een klein meisje dat van boeken houdt. Het boek geeft je op een niet belerende wijze een blik op het leven tijdens WO II.
Ann Horckmans op 18 november 2010:
Een zeldzaam mooi en origineel verhaal. Het boek ademt een droefgeestige, ontroerende sfeer uit en houdt je vast van begin tot eind.
Wat wordt voorgesteld als een boek voor jongeren, pakt uit als een aangrijpende roman die elke volwassen lezer zou moeten gelezen hebben.
'De Boekendief' is in een woord SCHITTEREND!
Katrijn Geldof op 30 augustus 2010:
De Boekendief is een prachtig verhaal, dat op een erg originele manier wordt verteld: de Tweede Wereldoorlog door de ogen van De Dood, die gefascineerd raakt door een jong meisje in de Himmelstrasse. Het verhaal is hard, zoals je wel kan verwachten als het zich tijdens de Tweede Wereldoorlog afspeelt. Toch slaagt de auteur erin een bepaalde speelsheid en luchtigheid in het boek te brengen door de opmerkingen en kadertjes tussendoor en de getekende verhalen van Max. Dat zorgt voor een ongewone sfeer, die van dit boek echt een topper maakt!
Gwenn Troukens op 29 oktober 2009:
Gewoon mooi! Eén van de best boeken dat ik ooit gelezen heb!
ief op 23 mei 2009:
Een boek dat ik intussen al drie keer cadeau heb gedaan. Prachtige dingen dienen immers om te delen.
Hilde Broeckx op 12 mei 2009:
Van een buitenaardse schoonheid.
Rollerskatewoman op 8 juli 2008:
Boek gesitueerd tijdens Wereldoorlog II. Hoe een gezin probeert te overleven tijdens deze moeilijke tijd, hoe een kind het beleeft. Het verhaal wordt verteld door de Dood. Liesel van 10 jaar wordt opgenomen in een pleeggezin. Leert er lezen, ontwikkelt passie voor boeken en steelt gedurende het verhaal enkele boeken. Het verhaal leest als een trein, subtiel geschreven, raak en gevat, je wordt midden in het verhaal opgenomen tijdens het lezen. Ik had het in de bib geleend, maar heb na een paar blz besloten het te kopen. Om later eens te herlezen en te koesteren. De sfeer van het boek herinnert aan het bekende Dagboek van Anne Frank. Meeslepend en onvergetelijk.
Malena Larsen op 8 juli 2008:
Liesel Meminger komt bij de familie Hubermann in de Himmelstrasse terecht als ze heel klein is, met in haar bagage haar eerste gestolen boek. Ze groeit op in een Duitsland dat meer en meer in de greep van Hitler en de NSDAP komt, en steelt boeken om te leren lezen en om haar verbeelding te voeden. Op een dag komt Max - een jood op die de loop is - toevlucht zoeken bij de familie Hubermann, en er ontwikkelt zich een hechte vriendschap tussen hem en Liesel, tot op een dag de vader van Liesel onvoorzichtig genoeg is om op straat een stuk brood aan een joodse gevangene te geven...

Wie denkt dat dit de zoveelste boek is over WO II en zijn gruwels is kan beter nog eens denken, want om te beginnen is het vertelperspectief dat Zusak hier gebruikt, om het zachtjes uit te drukken, ongewoon: het verhaal wordt door de Dood verteld, wat dit op zich tot een heel interessant boek maakt. Hoe gaat de Dood ermee om wanneer er oorlog is? Is de Dood echt een ongevoelig, onverschillig wezen, of kan hij ook meevoelen met de mensen die hij meeneemt? Hoe denkt de dood over zijn bezigheid, en zit hij er ooit mee in?

Het historisch perspectief van Zusak is ook anders: wij volgen een groep mensen die theoretisch gezien bij de boosdoeners horen, maar de lezer ontdekt heel snel dat de inwoners van de Himmelstrasse even menselijk en normaal en bang zijn als iedereen in hun plaats zou zijn. We volgen de Himmelstrasse en zijn inwoners: Liesel, haar vriend Rudy Steiner, Hans en Rosa - de ouders van Liesel - en krijgen ook de nuchtere, onthechtte commentaar van de Dood mee over de waanzin van de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust, waardoor de vertelling mooi uitgesponnen wordt, zonder ooit eentonig te worden. Zusak hanteert alles perfect en is er naar mijn mening perfect in geslaagd om een mooi, ontroerend, kwaad maar ook zeer teder roman te schrijven over een van de zwartste hoofdstukken in de Europeese geschiedenis.

Gelezen door: sirog (320 boeken)

Een boek dat je moet gelezen hebben. Het verhaal wordt verteld door de dood, een origineel uitgangspunt. Het heeft een aparte vertelstijl, maar éénmaal daaraan gewend laat het boek je niet meer los, en bezorgt het je kippevelmomenten.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Hadjar Hematian (1 boeken)

Citaat: "Soms arriveer ik te vroeg. Ik haast me, en sommige mensen klampen zich langer aan het leven vast dan verwacht."

Het boek in één woord te beschrijven, namelijk: adembenemend. We zien vanuit het gezichtspunt van de dood een spannend verhaal over een klein meisje die haar tijd doorbrengt met ofwel het stelen ofwel het lezen van boeken. Wat me aanspreekt in het verhaal is de dood zelf die als verteller optreedt. Hij veroordeelt de mensen, zoals we zouden denken, niet maar voelt men hen mee.

Het is een verhaal dat je doet nadenken over de schrijnende situatie van de joden in de WOII. Je beleeft als het ware de angst die door hun lichaam raast als een orkaan. Hun lichaam kent dan slechts rust na vergast te zijn in de concentratiekampen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Peggy Leys (13 boeken)

Dit is een zoveelste verhaal over de oorlog maar toch ééntje die eruit springt. De dood volgt een meisje, Liesel. Het begint bij de dood van haar broertje en het eindigt bij een bombardement van de Himmelstrasse waarin haar adoptieouders, haar buren zijn gestorven en waar zij per toeval in de kelder zat en zo is ontsnapt aan de dood. Ondanks alle ellende tijdens de oorlog klampt ze zich vast aan haar buurjongen en haar papa en natuurlijk haar boeken. 'Haar' boeken moeten eigenlijk tussen haakjes komen te staan, want ze is eigenlijk een boekendief. De boeken spelen een grote rol in haar leven en ze kan de ellendige tijd waarin ze leven wat aangenamer maken door te lezen voor de buren en voor de Jood.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Christine Van Belle (1 boeken)

Het is een boek met geschiedenis en daarbij nog vlot geschreven.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: dirkpiron (1 boeken)

Mooie kadering van het tijdsbeeld, ttz het nazi-Duitsland ten tijde van WOII. Spannend boek met een heel realistische verhaal, dat dan toch een 'virtuele' touch krijgt door de tussenkomst van een bijzonder figuur 'De dood'..
Deze toevoeging doet uiteindelijk het boek niet echt inboeten in waarde voor lezers van eerder historische romans.
Boeiend, verrassend en mooi geschreven.
Een aanrader.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: ann mennes (1 boeken)

De boekendief is het mooiste boek dat ik de laatste jaren heb gelezen. Bij mijn weten niet echt in de media geweest maar echt een aanrader.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Fons Mariën (201 boeken)

De boekendief van Markus Zusak is een boek over het meisje Liesel Meminger tijdens nazi-Duitsland en WO II. Zij wordt opgevangen door pleegouders in Molching nabij München. Het boek wordt eigenlijk verteld door het ik-personage 'de dood', wat toch een vreemd perspectief is en niet altijd geloofwaardig. Ook is de verteltrant een beetje naïef, alsof dit een boek voor kinderen is.

Het oorlogsgebeuren wordt vooral vanuit het oogpunt van kinderen (Liesel, haar vriendje Rudy...) verteld. In elk geval is het verhaal indringend en toont het de lezer nog eens de verschrikkingen van het nazi-bewind, de vervolging van joden, boekverbrandingen, bombardementen op Duitsland e.d. Liesel is daarbij de hoofdpersoon, evoluerend van 11 tot 14 jaar. Haar liefde voor woorden en boeken redt haar uiteindelijk het leven.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
els lens op 14 maart 2016:
Dat is nog voorzichtig uitgedrukt, "alsof dit een boek voor kinderen is." Ik begrijp niet waarom iedereen het zo goed vindt. Ik had er veel van verwacht, omdat het zo opgehemeld wordt, maar het is gewoon slecht geschreven. Op blz. 56 heb ik het al opgegeven. Ik voelde op geen enkel moment mee met het hoofdpersonage. Veel te afstandelijk. Het hangt met haken en ogen aan elkaar. Er zijn heel wat betere boeken geschreven over die periode.

Gelezen door: Annemie Plessers (26 boeken)

Duitsland 1939. Liesel Meminger verliest haar jonger broertje wanneer ze door hun moeder naar een pleeggezin worden gebracht. Liesel is dan pas 9 jaar. Op het graf van haar broer vindt ze een klein zwart boek: Alles wat een doodgraver weten moet. Liesel kan niet lezen, maar toch neemt ze dit kleinood mee. Ze komt verweesd terecht bij Hans en Rosa Hubermann. De eerste maanden wordt Liesel 's nachts vaak huilend wakker. Hans Hubermann is er telkens om haar te troosten en voor te lezen uit een boek. Het is Hans die Liesel leert lezen. Er gaat een wondere wereld voor haar open. Boeken worden haar leven. Ze wordt samen met haar schoolvriend Rudy een gewiekste boekendief.

Eind 1940 duikt de zoon van en Joodse jeugdvriend van Hans op. Hij krijgt onderdak bij de familie Hubermann. Max verschuilt zich in de kelder. Beetje bij beetje ontstaat er een hechte band tussen Liesel en Max. Boeken staan centraal. Door een ongelukkig voorval is Max genoodzaakt te vluchten. De kelder van de Hubermanns is niet langer veilig. Liesel mis Max en wanneer de dodenmarsen regelmatig hun dorp passeren, kijkt ze angstvallig toe of Max niet één van hen is. Bij een zwaar bombardement blijft Liesel als enige overlevende van de familie over. Ze besluit op zoek te gaan naar Max.

Ik vond dit een zeer mooi en ontroerend boek. Soms is de spanning voelbaar, bv. als Liesel en haar vriend Rudy voor de eerste maal een boek stelen bij de burgemeester en dan weer is het grappig. Rudy die alle moeite van de wereld doet om toch maar een kus te bemachtigen van Liesel. Het is alleen even wennen dat het geschreven is vanuit het oog van de "dood". Daar ik het boek in het Engels gelezen heb, was dit in het begin niet echt duidelijk voor mij. Een aanrader!!!!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Jeanne Tielen (145 boeken)

Citaat: "In die tijd liepen zoveel mensen mij na, riepen mijn naam en vroegen mij hen mee te nemen. En dan had je nog een klein percentage dat mij terloops bij zich riep en mij met hun verstike stemmen toefluisterde: 'Neem mij mee.' Die mensen lieten zich nergens door weerhouden. Ze waren bang, dat zeker, maar niet voor mij. Het was een angst om er een rommeltje van te maken en vervolgens niet alleen zichzelf onder ogen te moeten komen, maar ook de rest van de wereld, en mensen zoals jij. Ik kon daar niets aan doen. Ze hadden te veel middelen tot hun beschikking, ze waren te inventief - en welke methode ze ook kozen, wanneer ze het echt goed deden, kon ik hen onmogelijk weigeren. Michael Holtzapfel wist wat hij deed. Hij beroofde zich van het leven omdat hij zo graag wilde leven."

De boekendief is een heel aangrijpend, ontroerend verhaal over een meisje in de oorlogsjaren. Het is confronterend en toch zacht. Het verhaal wordt verteld door de Dood. Dat op zich is al heel opmerkelijk en het boek grijpt daardoor ook regelmatig naar de keel.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Noël Gybels (508 boeken)

Intrigerende en ontroerende kijk op WO 2 in een Duits stadje. De Dood treedt op als verteller en bestudeert naast zijn drukke bezigheden in die verschrikkelijke jaren enkele personages om de sfeer en de heersende gevoelens en mentaliteit te schetsen. Rijke taal en aparte opbouw schilderen een meeslepend geheel, waarin de verwarring, de ellende, het verdriet en ook de vriendschap, de moed fijn getekend worden. Een waardevol boek om langzaam en grondig te verwerken gevuld met beklijvende personages. Een waardevolle leeservaring !

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Duitsland