De ondraaglijke lichtheid van het bestaan

Gelezen door: Antje Pauwels (1 boeken)

Meeslepend en opwindend, verrukkelijk, verbeeldend, verklarend en verwarrend, ontluisterend, fel en verbeten en gebeten, schaamteloos, kritisch, reflectief … een weergaloos prachtig boek.
Inhoud en stijl vloeien rimpelloos samen, en het mooiste bewijs daarvan is de titel: De ondraaglijke lichtheid van het bestaan

Kundera plaatst uiterst interessante personages in een prachtig decor: Praag. Er speelt zich een liefdesgeschiedenis af tussen Tomas, Theresa, Sabina (en Franz), terwijl Praag zich het hoofd opricht en vervolgens platgewalst wordt. Maar De ondraaglijke lichtheid is meer… Het gaat over tegenstellingen, confrontaties tussen totalitaire kitsch en echtheid, toeval en lot, zwaarte en lichtheid, schuld en onwetendheid. Kundera is een meester in het verwoorden van onrust, aantrekkingskracht, angst, wanhoop, ontreddering, twijfel, overgave, macht en onmacht… Daarvoor beroept hij zich op een schitterende beeldspraak, heerlijke vergelijkingen, en een hilarisch tragische stijl.

Kundera begrijpt als geen ander de kunst (!) om zelfs de meest kritische lezer zodanig mee te slepen, dat deze onbewust, als een gewillig tam schaap met open mond en knikkend hoofd, alles voor waar aanneemt wat de meester schrijft. Kundera wéét dat, en speelt dat ook uit door de boekdelen telkens te vertellen vanuit een ander personage. Net dáárom is hij geen gevaarlijke populist, omdat hij de lezer bij ieder hoofdstuk opnieuw confronteert met zijn slaafse, bijna dronken vervoering .

 | Reacties (2)Delen |
2 reacties:
Bruno van Branden op 18 mei 2007:
Het was het eerste boek van Kundera dat ik jaren geleden las. De ontdekking van een groot schrijver. Er volgden nog boeken: Afscheidswals, Het boek van de lach en de vergetelheid, Het leven is elders, Lachwekkende liefdes … zijn titels die zo bij me opkomen. Maar nu herlees ik De ondraaglijke lichtheid van het bestaan. Prachtig, ontroerend, pijnlijk, verwarrend en verklarend, maar vooral: je leest het in 1 stuk uit.
Renata op 12 mei 2007:
Dit boek heeft me gegrepen. Ik heb het in één ruk uitgelezen. Vooral de verklarende woordenboeken vond ik geweldig, maar fantastisch is hoe Kundera erin slaagt verschillende levensvisie's samen te brengen en ze allemaal zo geweldig doet laten klinken.

Gelezen door: karen coryn (1 boeken)

Citaat: "Maar is zwaarte werkelijk verschrikkelijk en lichtheid schitterend? De zwaarste last breekt ons, laat ons struikelen, drukt ons tegen de grond. Maar in de liefdespoëzie aller tijden verlangt de vrouw ernaar de zware last van het mannenlichaam op het hare te voelen. De zwaarste last is derhalve ook het beeld van de meest intense levensvervulling. "

Gewoonweg het mooiste boek dat ik tot nu toe heb gelezen. Het heeft mijn kijk op het leven een stuk veranderd. Kundera is een meester in het schetsen van menselijke gevoelens en de menselijke psyche. De personages zijn poppetjes waar de schrijver mee speelt. Een verhaal over liefde, ontrouw, het communistische Tsjechië en de ondraagelijke lichtheid van ons bestaan. Een ontroerend, filosofisch en scherpzinning boek.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: leen de backer (108 boeken)

Kundera is een man met literair talent, maar dat blijkt niet altijd. Er zijn enkele pittige en grappige zelfs vertederende momenten, passages, maar het gros van de hoofdstukken vind ik inhoudelijk mager .

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Claude Bonvin (735 boeken)

Het verhaal concentreert zich op twee paren die proberen zich door het leven en de liefde te slaan. Ze worden extra bemoeilijkt door de tijd waarin het verhaal zich afspeelt. Het speelt zich af in het Praag van 1968 waar ze proeven van de korte vrijheid voordat de Russische tanks er hardhandig een eind aan maakten. Een goed geschreven roman die in 1970 verboden werd in het land van de auteur.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Tsecho-Slowakije