De vier seizoenen van de zomer

Gelezen door: Peter Geiregat (369 boeken)

Citaat: "Ze was vertrokken in de zomer van haar dertiende jaar. Ze had onze lichtheid met zich meegenomen. Onze heldere lach. Mijn onwankelbare liefde. En haar eerste bloed. Ik had op haar gewacht maar mijn geduld won het niet van de fascinerende woestheid van mannen."

Vier verhalen over de liefde in al haar aspecten. Ze spelen zich allemaal af op of rond 14 juli 1999. Er is al heel veel over de liefde geschreven, maar dit boek is een mooie aanvulling. Het is zeker niet de roman teveel. In trefzekere zinnen neemt Delacourt de tijd om zijn personages te schetsen. In het eerste verhaal ontmoeten twee jonge mensen elkaar (11 en 13 jaar). De dertienjarige jongen valt voor de ontluikende schoonheid van zijn vriendinnetje. Zelfs op die leeftijd speelt de liefde zijn spel. Hij moet op haar wachten tot ze wat ouder is; als ze ouder is ziet hij hoe andere mannen in haar een prooi ziet. Zij laat haar beste vriend achter. De innige herinneringen worden pijnlijk. Als ze een oudere buurman tracht te verleiden, krijgt ze een klap in haar gezicht. De schaamte drijft hen uit elkaar en als ze elkaar jaren later terug zien, is er alleen plaats voor het liefdesverdriet van destijds. In een tweede verhaal verlaat een man zijn vrouw en zoon. Hij verdwijnt gewoon. Twee jaar later komen de echtscheidingspapieren. De vrouw heeft het moeilijk om haar (liefdes)leven weer op de rails te zetten. Zeker als haar zoon zich tijdens de puberteitsjaren van haar lostrekt. Ze ontmoet echter wel haar jeugdliefde toen ze een oude man op het strand redde. In het ziekenhuis bleek dat Jérome dokter geworden was. Hij was de dokter van de oude man. Ze beleven een lustmoment in Jéromes dokterskabinet, maar het is een moment van schaamte voor de liefde die ze destijds voor hem voelde. Als de oude man sterft zien ze elkaar niet weer. In het derde verhaal zoekt Monique naar enige passie als compensatie voor haar uitgedoofde huwelijk. De 3 kinderen zijn de deur uit en haar man lijkt zijn aandacht voor haar verloren te hebben. Ze boekt een paar overnachtingen in Le Touquet, kleedt zich mooi aan en gaat naar de bar. Daar ontmoet ze Arthur die haar champagne aanraadt ipv een cocktail. Hun ontmoeting krijgt een vervolg op het strand en de passie ontluikt. In het laatste verhaal gaan we het verst terug in de tijd. Er worden duidelijke linken gelegd met de vorige verhalen want ze spelen zich allemaal af op dezelfde plaats en op hetzelfde tijdstip. De oude man uit het tweede verhaal staat centraal. Hoe hij zijn geliefde Rose leert kennen tijdens WO II. Hoe ze schuilend voor de kogels elkaar beloven om met elkaar te trouwen als ze dit zouden overleven. Het lot was hen gunstig gezind en na een lang leven met ups en downs besluiten ze eruit te stappen. Hun liefde is nog altijd even mooi als vijfenvijftig jaar geleden en dat willen ze zo houden. Ze stappen het koude water in en beginnen te zwemmen tot ze geen vaste grond meer onder de voeten voelen. Pas op het einde van dit boek blijkt hoe vernuftig de verhalen met elkaar verbonden zijn. Het geeft een extra meerwaarde aan dit boek over de liefde.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: