After Dark

Gelezen door: Thomas Vandelanotte (8 boeken)

Citaat: ""En toen vroeg ik me opeens af," zegt ze, "of mensen hun herinneringen misschien niet gebruiken als brandstof om verder te kunnen leven. Of die herinneringen nou belangrijk zijn of niet, zal het geheugen een zorg zijn, zolang het de vlam van het leven er maar mee kan stoken. Het is allemaal brandstof. Of het nou reclamefolders zijn, filosofische werken, pornofoto's of briefjes van tienduizend, als je ze in het vuur gooit, is het allemaal papier. Terwijl de vlammen branden, denken ze er echt niet over na wat ze aan het verbranden zijn. "Hé, dit is Kant!", of: "Is dit de avondeditie van de Yomiuri niet?", of:"Lekkere tieten, zeg!" Niks hoor. Wat het vuur betreft zijn het allemaal vodjes papier. Met herinneringen is het al net zo. Belangrijke, minder belangrijke, totaal onbenullige - ze gaan allemaal op de grote hoop. Het is allemaal brandstof.""

Wat gebeurt er na het donker in de grote stad? "De tijd verstrijkt er op een andere manier," zegt een van de personages in After Dark. Dat geldt voor meer karakters in deze roman: een eerstejaarsstudente, een bonenstaak die trombone speelt, een vrouwelijke worstelkampioen, een Chinese prostituee, een sadistische kantoorwerker en een sinistere gangster op een motorfiets. Hun paden kruisen elkaar in een patroon dat de lezer allengs duidelijk wordt - of niet. In de tussentijd, in een andere dimensie, ligt een beeldschoon meisje te slapen, nauwlettend geobserveerd door een man zonder gezicht. Maar als zij wakker wordt...

After Dark is een nachtgeschiedenis, gebaseerd rond toevallige ontmoetingen, die ongetwijfeld verstrekkende gevolgen zullen hebben. Murakami heeft een mooie stijl, maar af en toe vertoont het verhaal enkele hiaten, slaagt hij er niet de spanning te behouden. Ook het einde is bizar, net alsof het manuscript vlug vlug binnen moest terwijl het laatste hoofdstuk nog moest komen.

 | Reacties (2)Delen |
2 reacties:
Niki Devoldere op 15 november 2010:
Het las heel vlot en de verschillende relaties waren heel boeiend. Ik vind het alleen vervelend dat ik met zo veel vragen blijf zitten.
Dennis P. op 11 november 2007:
In een verteltijd die gelijk is aan de vertelde tijd brengt Murakami een prachtig relaas over het nieuwe Orwelliaanse leven. Dankzij het erg rare vertelperspectief word je in het verhaal gezogen en sta je als een klein kind langs de grote Cameraman. De karakters zijn erg goed uitgewerkt en geloofwaardig neergepoot. Veel symboliek, beetje spanning en onmenselijk sterke dialogen. Ze zeggen dat dit Murakami's slechtste roman is, dus ben ik nog benieuwder naar de rest. Ik hou ervan.

Gelezen door: Ann Horckmans (259 boeken)

Citaat: "Wat we zien is de gedaante van een grote stad."

Murakami vertelt in het boek over de gebeurtenissen van enkele personen in één nacht, bekeken door het oog (of beter: door de camera) van een buitenstaander. De gebeurtenissen zijn realistisch en hard, of irreëel en onvatbaar. De personages hebben ogenschijnlijk niets met mekaar te maken maar doorkruisen wel elkaars leven doorheen die nacht. Het verhaal laat je achter met een gevoel van onmacht, onzekerheid en angst over wat er kan gebeuren na het vallen van de avond.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Marc Dilliën (135 boeken)

Citaat: "Wat we zien is de gedaante van een grote stad.
Door de ogen van een hoog door de lucht vliegende nachtvogel kijken we op dit panorama neer. Ons gezichtsveld is wijd, en de stad ziet eruit als een enorm organisme."

Verbluffend hoe Murakami de sfeer van een grote stad, Tokyo, zo intens kan weergeven. Gedurende één nacht kruisen de levens van een aantal personages elkaar: de wat verveelde Mari, die zich verschanst in een restaurant, niet om er te eten, maar om te lezen, de ietwat opdringerige rechtenstudent Takahashi, op weg naar een nachtelijke repetitie van een jazzorkest, de conciërge van een lovehotel, een kantoorbediende die een prostituee mishandelt.
En dan is er een aparte vertelling over Eri, de zuster van Mari, die reeds twee maanden onafgebroken slaapt.

De auteur gebruikt hier een wat bijzonder vertelperspectief  waarbij een alwetende verteller optreedt, zonder deel te nemen aan het verhaal. De levensechte personages akteren  in het kader van een reële wereldstad, waarbij hetgeen gebeurt met de slapende Eri een totaal ander perspectief biedt. Voor mij de kennismaking met Murakami en dit smaakt naar meer.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Japan