Dat is wat ik bemin

Gelezen door: Dennis P. (770 boeken)

Citaat: "'Op de Place Saint-Michel, ’s nachts, stond iemand met fluorescerende buisjes die je om je hals kon sluiten als een halssnoer van groenig licht. Iemand anders verkocht plastic duiven die je kon opwinden en die vlogen. Het klapwiekende geluid dat ze maakten leek precies op dat van de echte duiven op en rond de fontein. Ik kreeg het halssnoer. '"

Valérie is een jonge vrouw in Parijs die worstelt met een verloren liefde en het kunstwerk Dame en de eenhoorn.
Enige tijd eerder jaagden de mannen van Cucuron op een reusachtig everzwijn, zonder hun beste jager Max. Wat ze neerschieten is meer dan ze gehoopt hadden.
Een roman in twee delen en in twee delen van Frankrijk.

Hoewel de cover en achterflap anders doet uitschijnen, begint de roman in hip Frankrijk, tussen de kunst en oude straten. De beschrijvingen zijn een plezier, alsof je er zelf ronddwaalt.
Het is een prettige roman, een zeer goed debuut en een prima inleiding in de middeleeuwse tapijtkunst. Graag gelezen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: André Oyen (3399 boeken)

Citaat: " Ik wou kunnen zeggen dat Parijs mij redt van de waanzin van Cucuron. Parijs met zijn verfijning, zijn cultuur. Maar de gekte heerst hier evengoed."

Isabelle Rossaert (1966) is redacteur, freelance verslaggever en docent journalistieke schrijftechnieken en Dat is wat ik bemin is haar romandebuut. Valerie ontvlucht haar geboortestreek en gaat naar Parijs. Je kan wel iets ontvluchten, maar daarom ben je nog niet vrij. De dood van haar te vroeg overleden moeder kwelt haar en ook de herinnering aan een voor haar bijzondere dorpsgenoot die tijdens een jachtpartij werd neergeschoten blijft haar achtervolgen. In Parijs raakt ze in de ban van de wandtapijten rond de dame met de eenhoorn. Jean-Michel, die Valerie door dit tapijt leert kennen, gaat van Parijs naar haar geboortestreek om de waarheid rond het ongeluk te achterhalen. Dit mooie boek is opgedeeld in twee delen: dagboekfragmenten van Valerie in Parijs en brieven van Jean-Michel vanuit de Provence. Dat is wat ik bemin is een poëtisch geschreven boek over ontstaan van mythes en legendes. Het baadt in een dromerige sfeer en dat maakt deze betoverende geschiedenis van een liefde die nooit heeft kunnen bestaan, en van de poging daarmee in het reine te komen, zo bijzonder. Isabelle Rossaert weet de lezer moeiteloos zowel te charmeren met haar personages in Parijs en in de Luberon. Ze heeft een prachtige, beeldende taal en maakt daardoor het verhaal heel filmisch. De liefhebber van Franse film en dito natuurschoon en kunst zal dit boek zeker aan zijn/haar hart drukken.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Luberon