Als je iemand verliest die je niet kan verliezen

Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: " Het is soms moeilijk, maar helaas wordt het er met de tijd niet gemakkelijker op. Als je iemand verliest op je tafel. Als je niet alles onder controle hebt, als niet alles in orde is. Als je iemand niet kan redden die je moet redden. Als je iemand verliest die je niet kan verliezen. Daarom, is het aan ons. Ik moet alles onder controle hebben. Ik kan het bepalen. Ik wil niemand meer verliezen op mijn tafel."

Ish Ait Hamou is bekend geworden dankzij So You Think You Can Dance , maar naast danser en choreograaf is hij ook auteur. Hij debuteerde zeer succesvol met Hard hart en zijn tweede boek Cécile werd een bestseller. Nu schreef hij in het kader van Te Gek!? zijn derde boekje, een novelle, onder de totel Als je iemand verliest die je niet kan verliezen. Dit werk confronteert ons met dokter Sheila. Het leven lachte haar toe. Ze was een topchirurg, werkte in een vermaard ziekenhuis en had de beste man ter wereld. Maar dan gebeurden er dingen die haar in een depressie deden belanden. Sheila wordt overgeplaatst naar een eenvoudig ziekenhuis in een klein stadje en zal daar moeten vechten tegen vele vooroordelen. En vooral tegen zichzelf, want ze heeft dingen in zich opgeslagen die ze niet wil en kan delen. De spoken in haar hoofd zijn immers een goed bewaard geheim. Onderweg naar haar nieuwe leven ontmoet ze in de trein Sulayman, een Palestijnse vluchteling die twee jaar in het land verblijft. Zo vinden twee mensen elkaar, twee mensen die heel wat hebben meegemaakt in hun leven en niet de nodige rust kunnen vinden die ze willen, en zonder dat ze het beseffen, elkaar helpen door naar elkaar te luisteren. Een paar dagen later komt er een spoedgeval binnen in het nieuwe ziekenhuis. Een man is zwaar toegetakeld door messteken. Dokter Sheila wordt erbij gehaald. Ze is bloednerveus. Ze wil vooral niet dat de geschiedenis zich herhaalt. Wanneer haar handen beginnen te trillen in het OK, ontsnapt ze niet meer aan de argusblikken en scherpe vragen van de mede-chirurg. Voor even kun je jezelf wijsmaken dat een probleem geen probleem is maar ooit komt het moment waarop je de confrontatie niet meer kunt ontlopen. Die crisissituatie vormt het hart van deze prachtige novelle. Dit boekje telt slechts een honderdtal pagina's, maar laat een diepe indruk na. Het verhaal is knap opgebouwd en raakt verschillende thema's aan, waaronder natuurlijk het thema rond de geestelijke gezondheid van Sheila, aangezien Ish dit boek geschreven heeft voor de Te Gek!?-campagne. Ook de vluchtelingenproblematiek speelt toch een belangrijke rol in het verhaal . Een heel mooie novelle met prachtige personages.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Peter Geiregat (479 boeken)

Citaat: "Je kinderen... is zoals lucht, zonder is moeilijk om te ademen."

Deze novelle is geschreven voor de te gek!?-campagne. Dokter Sheila moest haar functie in een gerenommeerd ziekenhuis verlaten en kan nu aan de slag in een klein ziekenhuis. Op haar eerste dag krijgt ze een man op de operatietafel die ze eerder op de trein ontmoet had, Sulayman. Ze hadden een ontwapenend gesprek gehad. De vluchteling Sulayman en dokter Sheila hadden hun hart opengesteld voor hun wederzijdse ervaringen. Daarom kwam het hart aan om deze zwaar toegetakelde man te moeten opereren. Aan de hand van flashbacks laat de auteur de tijdslijnen samenkomen. Een mooi, ontroerend verhaal met iets teveel dialogen in onvolkomen Nederlands om de taal van Sulayman na te bootsen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: NadiaH (123 boeken)

Citaat: "‘Is het moeilijk om de taal te leren?’ ‘Nee, de taal leren is niet moeilijk. Als je tijd geeft aan moeilijk dan wordt moeilijk gemakkelijk. Is gewoon wat ik zeg hier (wijzend naar zijn hoofd) niet kunnen zeggen hier (wijzend naar zijn mond) dat nu moeilijk is.’ blz 32 // ‘Ze zeggen als iemand sterft nog een dag mag leven in lichaam van iemand anders. En nu in je lichaam is. Dat is interessant.’ ‘Dat zou grappig zijn. Ik denk niet dat er iemand is die in mijn schoenen zou willen staan.’ ‘Ja, die persoon misschien veel voelt pijn met je kleine schoen.’ Sheila moest hard lachen om deze opmerking en stond versteld van de verbeeldingskracht van Sulayman.’ blz 57"

Na “Hard Hart” en “Cecile” weer een pareltje van Ish Ait Hamou ! Een dikke 100 pagina’s dus je leest dit op een paar uurtjes uit maar wat een indruk laat het verhaal na...Prachtig geschreven, gewoon een boekje dat je moet lezen -geschreven in het kader van de “Te Gek” campagne- en brandend actueel. Een pleidooi ook om terug wat meer met elkaar te praten en open te staan voor boeiende ontmoetingen. Weer een aanrader, ik kijk al uit naar de volgende van Ish Ait Hamou.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: