De jongen, de neushoornvogel, de olifant, de tijger en het meisje

Gelezen door: André Oyen (3342 boeken)

Citaat: "Ik wieg mee op de gezangen en ik zie alleen/ nog de rode ogen van de houtskool en ik/ ruik alleen nog de kruiden. En dan maak ik/ me plots, zoals de caracal en zoals de helmparelhoen,/ los van de grond./ Ik hoor stemmen die ik al lang niet meer/ heb gehoord./ Ik vlieg./ Ik hoor geen stemmen, de stemmen zitten/ in mij./ Ze vliegen met me mee./"

Het duo Verhelst-Cneut scoorde eerder met het 7-voudig bekroonde Het geheim van de keel van de nachtegaal. Peter Verhelst bewerkte het bekende sprookje van H.C. Andersen tot een muzikale en poëtische tekst en Carll Cneut liet de lezer dwalen door een betoverend mooie wereld. Boek na boek krijgt Cneut meer greep op zowel vorm als compositie. Naarmate hij zijn technische middelen beter beheerst, gaat hij ook vrijer met het verhaal om. Hij vertelt zijn eigen verhaal in prenten, dat af en toe zelfs wat kan afwijken van het geschreven verhaal dat hij illustreert. De illustrator overschrijdt de grenzen van het verhaal, hij duikt ongegeneerd de fantasie van de lezer binnen. Carll Cneut viel al wat keren in de prijzen met zijn boeken. Op 20 september 2015 werd Cneut de laureaat van de Vlaamse Cultuurprijs voor de Letteren 2014.Volgens de jury toonde de auteur en illustrator zijn meesterschap met de uitzonderlijke, persoonlijke, poëtische vertelling ‘De gouden kooi’. De jury eerde zijn oeuvre en noemde Cneuts illustraties bij het sprookje ‘De gouden kooi’ ‘een bewijs van zijn meesterschap’. Peter Verhelst (1962) is een veelzijdig kunstenaar die zowel als dichter, romancier, jeugdauteur en theatermaker hoge ogen gooit. Peter Verhelsts poëzie en proza wordt over het algemeen gerekend tot het postmodernisme, meer bepaald de esthetische variant hiervan. De afwezigheid van een duidelijke verhaallijn, het overdadig gebruik van symbolen die uiteindelijk niks meer betekenen en een grote nadruk op het artificiële van de wereld waarin de romans zich afspelen dragen hieraan bij. In alle romans van Verhelst is er tevens een grote mate aan intertekstualiteit, wat betekent dat zijn boeken verwijzingen bevatten naar andere literatuur, kunst in het algemeen en de 'echte' (of extraliteraire) werkelijkheid. Opvallend is dat voornamelijk beeldende kunst een grote rol speelt in zijn werk. Verhelst zelf is er een absoluut tegenstander van zijn proza of poëzie postmodern te noemen. En nu is er het tweede jeugdboek van dit talentvolle duo De jongen, de neushoornvogel, de olifant, de tijger en het meisje dat met veel vakmanschap én passie gemaakt werd. Woorden en beelden schetsen aparte werelden die toch mekaar in volledige harmonie vinden. Dit meeslepende boek roept de kleuren en geuren van Afrika op. Het verhaal wordt afwisselend verteld door een jongen die aan een overgangsritueel onderworpen is en door zijn dode zusje. De inwijdingsrituelen worden krachtig maar ook met spanning door Peter Verhelst verteld terwijl Carl Cneut ons met afwisselend donkere en felle kleuren het duistere en de betovering van Afrika, die In de verhalen van btoer en zus verankerd zit, leert kennen. Het inwijdingsritueel vat aan met een stem die de jongen instructies geeft zodat hij in alle waardigheid de mannenwereld kan betreden. Maar dan gebeurt er iets verschrikkelijks waardoor het inwijdingsritueel verstoord wordt en het verhaal van de zus een aanvang moet nemen, om zo de toekomst van haar broer uit te lijnen. Het meisje kan hem en het leven pas echt loslaten als de jongen de krachtproeven in extreme omstandigheden tot een goed einde brengt . In de titel De jongen, de neushoornvogel, de olifant, de tijger en het meisje zitten alle personages vervat die een heel belangrijke rol in dit prachtige verhaal vertolken. Het is een uiterst doorleefd verhaal, evenwijdig lopend met de Afrikaanse orale literatuur waarin opgroeien, volwassen worden worden, sterven en de en de kracht van familiebanden over de dood heen centraal staan.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Mie Van Boxem (11 boeken)

Citaat: "Omdat ik weet dat mijn broer als kind graag met de steentjes speelde die mijn vader jaren geleden van een mijnwerker kocht, peuter ik de felblauwe kristallen uit azuriet ven verzamel ze in een pot. Ik maal de kristallen met een ronde steen fijn tot het poeder zo blauw is dat het lijkt alsof ik een stuk van de middaghemel heb gesneden."

Een prachtig vormgegeven boek over een overgangsritueel. Het verhaal is wellicht geïnspireerd op Afrikaanse sprookjes en sagen. Het eerste deel wordt verteld door de jongen, het tweede deel, wanneer alles anders loopt dan verwacht, door zijn zus. De tekst is zintuiglijk, helder en mysterieus. De sensualiteit en de sfeer worden ook opgeroepen en versterkt door de illustraties van Carll Cneut, die techniek en kleurenpalet varieert volgens het verhaal. Waar je zou kunnen struikelen over onwaarschijnlijkheden in de verhaallijn van het tweede deel wordt dit tekort opgeheven (of weggewist) door de kracht van de tekeningen. Een indrukwekkend kunstwerk over de verbondenheid tussen mens en natuur en over verbondenheid tussen mensen over de dood heen. Is zeker geen ‘gewoon’ jeugdboek, al bevat het ook een spannend verhaal. Lijkt me geschikt om voorgelezen te worden vanaf 10 jaar. Zelf te lezen vanaf 12jaar tot 112. Het boek staat op de leeslijst van KJV 2016-2017 (groep 12-14 jaar). Benieuwd wat de jongeren er van zullen vinden.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Afrika