J.M. Coetzee persoon en personage

Gelezen door: Dennis P. (770 boeken)

Citaat: "Anders dan Coetzee zelf, die over Kafka heeft geschreven, en die in een gesprek met Attwell zei: 'Als schrijver ben ik niet waard dat ik Kafka's schoenriem losmaak.'"

Ter gelegenheid van de 70ste verjaardag van Nobelprijswinnaar en kind aan huis bij uitgeverij Cossee J.M. Coetzee vroeg de uitgever een aantal schrijvers om essays of bedenkingen rond de schrijver te maken.
Dat resulteert soms in een romananalyse, soms in een kortverhaal over hoererij en soms in een feministisch, edoch verontschuldigend tractaat.

Omdat ik zelden achterflappen lees, dacht ik aanvankelijk dat het zou gaan om pure romananalyse, maar daarin was ik schromelijk verkeerd. Boek boek is een samenraapsel van liefde en bewondering voor de schrijver (tenminste, dat probeer ik met de beste wil te denken en zal ook wel zo zijn).
Hemmerechts, het eerste essay, probeert natuurlijk alle aandacht naar zichzelf te trekken in een mislukte poging tot 3de persoon enkelvoud en dartelt de hele tijd rond met een onvoorziene, geheime ontboezeming die de schrijver ooit aan haar deed. (Oh, wat zal ze boos zijn als ze mijn seksistisch doorspekte alinea leest)
Elleke vervlakt In Ongenade door het hoerverhaal te herwerken vanuit het standpunt van de prostituee.
Grunberg probeert een Ppolse dichter zo veel mogelijk voor hem te laten spreken.
Elleke en Attwell gaan dieper in op de relatie tussen de mannen van Doubling the Point
Hans heeft het over de filosoof die Coetzee niet wil zijn, maar toch is.
Al bij al een vermakelijk verpozen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: