De man die van vrouwen hield Georges Simenon in 27 romans

Gelezen door: André Oyen (3396 boeken)

Citaat: " Een mooi verhaal. Dat kon je aan hem wel overlaten. En een zintuigelijk verhaal, iets wat ook helemaal in de lijn van Simenon ligt. Er zijn weinig schrijvers die zo met hun zintuigen schrijven als hij dat deed, en in zijn werk ritselt het van de passages en personages die je meteen voor je ziet, die je ruikt, hoort, voelt en kunt proeven. "

Van het moment dat ik Franse boeken met behulp van een woordenboek kon lezen was de Belgisch- Franse schrijver Georges Simenon mijn favoriet. Ik heb heel wat van zijn werk zowel in het Frans als in het Nederlands verslonden. Alhoewel ik het liefst zijn sociale romans las kon ik toch ook wel zijn Maigret-verhalen smaken. Georges Simenon (1903-1989) schreef, in een tempo van tientallen pagina’s per dag, bijna vijfhonderd boeken, waaronder 193 romans; hij verkocht van zijn werk 1 miljard exemplaren en zag alleen al uit zijn Maigret-verhalen 55 films ontstaan. Georges Simenon, die in 1922 naar Parijs verhuisde en die stad vervolgens in meer dan honderd romans zou vereeuwigen, verdeelde zijn werk zelf in policiers (met naast Maigret een keur aan kruimelcriminelen met een interessante psychologische achtergrond) en de door Nobelprijswinnaar André Gide om hun onopgesmukte stijl bewonderde ‘romans durs’, over verstikte kleine luiden die haken naar een grootser leven maar ten prooi vallen aan het Noodlot. La chambre bleue (over een Italiaanse immigrant die te gronde gaat aan zijn eigen misplaatste passie) is hier een heel mooi voorbeeld van. Un crime en Hollande (1931), dat zich situeert in Delfzijl zou naar verluidt trouwens de geboorte van het personage Jules Maigret zijn. Erg genoten heb ik ook van de autobiografische roman Pedigree (1948), over een jongetje dat opgroeit in een Belgische stad aan het begin van de 20ste eeuw en het wrange drama Le chat. Georges Simenon stierf op 4 september 1989 in het Zwitserse Lausanne. Hij was 86 jaar en wereldberoemd om de schier ontelbare reeks boeken die hij had geschreven en die nu nog altijd gretig gelezen worden door mensen van alle leeftijden. Wonderboys, berucht en beroemd, en publicisten met een gouden pen Chrétien Breukers en Mark Cloostermans blijken ook fervente fans van de maestro. Ze sloegen de vaardige handen in mekaar en bespraken en analyseerden in in 27 romans en evenveel beschouwingen een greep uit het werk van Simenon. Ze lazen een dwarsdoorsnede van romans en politieverhalen, zowel Maigret-romans als het 'serieuze werk', evenredig gekozen uit de vier decennia waarin Simenon het meeste schreef zijnde de jaren dertig tot en met zestig uit vorige eeuw. De beschouwingen van beide heren hebben mij uitermate geboeid, want ze steken hun bewondering voor deze bijzondere auteur niet onder stoelen of banken, ook al durven ze soms ook heel kritisch zijn zeker wat zijn laatste werken betreft. Zoals de titel al liet vermoeden wordt Simenon zijn passie vrouwen in en buiten zijn schrijven onder loupe genomen. Simenon was tenslotte niet alleen de man die pochte over de tienduizend vrouwen met wie het bed zou hebben gedeeld, zijn boeken zijn ook vervuld met gemeende interesse voor de vrouw. Sterke en zwakke vrouwen, lijdzaam en vechtend, alle kantjes van de vrouwelijke psychologie hadden Simenons interesse. Simenon was niet alleen een groot verhalenverteller, hij was ook een ervaren literair auteur. En deze beide aspecten geven beide auteurs in deze mooie en interessante hommage de volle aandacht.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Parijs