Druppelpunt

Gelezen door: André Oyen (3340 boeken)

Citaat: "de tijd laat zijn druppel vallen./ terwijl ik daar stond, viel de druppel/ van het dak dwars door het vel./ voorbij, verloren, uiteengespat./ woorden gingen uit als een kaars/ en tijd splitste in zijn druppelpunt./ avond hangt weer in het herfstnat. / "

In de gedichten van Druppelpunt (Uitgeverij P) zwelt de tijd aan en voelt de lezer zich zowel zwevend als beklemd. Het zijn notities in de marge van de geest zoals de dichter het zelf zo mooi uitdrukt waarin je wilt vooruit vluchten naar later. De bundel bevat drie cycli L’ultima canzone, Kwalsterijs en De tout mon coeur, en het feit dat Marleen de Crée-Roex (1941) naast dichter ook een beeldend kunstenaar is net als in vorig werk ook nu weer nadrukkelijk te merken . Haar woorden tasten beelden en gebeurtenissen af, betasten en strelen ze en geven ze kleur en structuur.

Een schitterend voorbeeld hiervan is het gedicht Morgen: 'Een vrouw uit de nacht gesneden/ bewandelde het naakt,(...)/ Dit zijn werkelijk gedichten waar je zinnen wilt uithalen om ze in al hun pracht en kracht tegen het licht te houden. De woorden samengesmolten tot zinnen dansen, glijden en schuifelen soms op het papier. Nu eens verstild dan weer met de juiste muzikaliteit waar ze om vragen. De gedichten uit de vorige bundels waarvan er heel wat in de bloemlezing Tussen boog en snaar ( uitgeverij P 2012) stonden hebben gedegen opvolgers en bondgenoten gekregen die toch weer iets anders zijn.

Laat de woorden uitgaan als een kaars en de tijd splitsen in zijn druppelpunt zodat we ons kunnen laven in de overvloed en luister voor de nacht die ons doet verzinken in een onuitputtelijke Valse bleue .

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: