Turks Fruit

Gelezen door: Janah Falat (1 boeken)

prachtig boek! Eerst vond ik een beetje absurd en extreem, maar ook wel grappig! Het was enorm vlot om te lezen en ik kon maar niet stoppen! Naar het einde toe vond ik het enkel mooier worden en na het lezen voelde ik en leegte en begon het spontaan een 2de keer te lezen! Enorm mooi, moeilijk te verklaren. Je wordt er helemaal stil van (enorm ontroerend).

 | Reacties (2)Delen |
2 reacties:
André Oyen op 27 november 2007:
Ook weer een klassieker die ik kan blijven lezen.
Eva Huys op 8 februari 2007:
Ik vind het echt een heel mooi boek, prachtig geschreven. Je kan je het levendig voorstellen zoals Jan Wolkers het allemaal schrijft. Toen ik begon te lezen kon ik gewoon niet meer stoppen. Dit komt omdat het boek zeer vloeiend geschreven is. Op het einde vond ik het zeer mooi en ook aangrijpend wat Olga allemaal meemaakt nadat ze haar beeldhouwer Erik heeft verlaten. Het is ook een interessant boek omdat je wat meer te weten komt over zijn leven. Wanneer je het boek aan het lezen bent vraag je je wel af waarom de titel Turks fruit is, dit wordt heel duidelijk naar het einde van het boek toe. Ik raad iedereen aan om dit boek te lezen. Het krijgt van mij een 7/10.

Gelezen door: mugiranezadnl (1 boeken)

Citaat: "seks met humor"

Het boek is heel boeiend om te lezen in het begin zijn er veel seksscènes zonder echt een verhaal maar naargelang het verhaal vordert ontstaat er een diepte in het verhaal. Alles is verteld vanuit het ik-persoon dus wisten we niet meer dan de hoofdpersonage. Soms werd het ingewikkeld wanneer de hoofdpersonage flashbacks kreeg waardoor we niet wisten of we in het "nu" waren of vroeger, maar na een tijd was de structuur bekend en was het makkelijk te volgen. De schrijver heeft ook soms achter worden een betekenis dus niet alles is wat het lijkt, dat geeft een diepte aan het verhaal dat het heel interessant maakt. Het gaat over belangrijke thema's liefde en dood, je ziet de situatie duidelijk veranderen wanneer zijn vrouw sterft hoe hij moet omgaan met haar dood. Dit boek zorgt er ook voor dat niet heel het verhaal onthuld wordt maar alles wordt stuk per stuk duidelijk en het leidt allemaal naar het slot toe.

De schrijver Jan Wolkers heeft van dit boek een klassieker gemaakt door zijn grote taalmogelijkheden, hij laat passages in mekaar lopen op een bijzondere manier zodat het verhaal boeiend blijft. Het is zeker een boek dat je moet gelezen hebben!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Rina De Herdt (27 boeken)

Citaat: "Zowat elke zin in het boek, is een pareltje op zichzelf."

Hilarisch. Genieten. Het verhaal op zich is nogal bijkomstig, maar de manier van beschrijven is gewoon zalig. Een beetje stout, choquerend soms, maar juist omdat het zodanig erover is en consequent erover, kan ik het appreciëren.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Theo Schippers (104 boeken)

Citaat: "En ik vond haar zo lief dat ik gewoon vergat toen ik de ritssluiting van mijn spijkerbroek wilde dichttrekken dat mijn pik nog niet in mijn ondergoed zat. Ik gaf een schreeuw van pijn en kon me meteen niet meer bewegen. Het vel van mijn lul zat tussen het koperen railswerk. (...) En hoe ik ook prutste, ik kreeg dat venijnige rotding niet open. Het zag eruit als echt mensenvlees dat tussen de wissel van de tram is gekomen. En door de pijn bleef mijn pik ook nog potsierlijk en stijf met zijn rooie punt omhoogstaan, terwijl het vel dat tussen het koper geklemd zat paars werd."

Plot
Dit boek is een klassieker (1969) maar voor diegenen die het toen gemist hebben, en voor de jongeren onder ons, een korte inhoud: dit is het verhaal van een prachtige, heerlijke, gelukkige liefde met veel seks. De liefde blijft echter niet duren, waarschijnlijk omdat het meisje Olga getraumatiseerd is door de opvoeding van haar zeer bazige moeder. Olga is niet in staat tot een blijvende mooie liefdesrelatie. Ook als ze het uitgemaakt heeft met de ik-figuur hertrouwt ze steeds met allerlei anderen zonder blijvend gelukkig te kunnen zijn.

Autobiografie?
Er lopen nogal wat geruchten op internet over het autobiografische gehalte van dit boek. Jan Wolkers zou gezegd hebben dat het autobiografisch was. Maar op welke manier? Hoewel er veel in het boek te vinden is van zijn kortstondige relatie met Annemarie Nauta, vormde die relatie een belangrijke inspiratiebron, maar andere vrouwen en vriendinnen van Wolkers inspireerden ook.
Ook lijkt duidelijk dat het boek niet autobiografisch is in die zin dat de ik-figuur en Wolkers zelf niet helemaal overeenkomen. In het boek beschrijft hij een ideale liefde. Olga kan dit niet volhouden. Maar de kwalijke kantjes van Jan Wolkers zelf worden net zo goed onderbelicht. Hij is lang een teddybeer van de lezers geweest, maar had wel aanvallen van agressie, was jaloers en oversexed, dronk, weet ik veel. Zo heel erg zal het niet geweest zijn, maar zo'n genietbare sprookjesprins was hij vast ook weer niet. Volkomen autobiografisch is het boek dus zeker niet.

Dat maakt echter niets uit. We moeten het allerminst lezen vanuit de idee dat de ik-figuur Jan Wolkers zelf is. En dan hebben we een pracht van een boek dat een aanrader is voor de jeugd die Jan Wolkers nog niet kent, en voor de ouderen onder ons die het nog niet gelezen hadden.

Actuele stijl
"Turks fruit" leest alsof het gisteren geschreven was. Het blijft op menselijk en op seksueel vlak erg actueel.
De stijl, dynamiek, de woordkeuze, het is allemaal erg mooi geschreven. Het woordgebruik is eenvoudig maar raak, en mooi expliciet in de seksscènes.

Wanneer we het boek lezen is het goed om in gedachten te houden dat Wolkers tot de eersten behoorde die op zulke manier over seks schreef. Tegenwoordig vinden we deze seksscènes al lang niet meer grof of vies, maar dat was wel anders in zijn tijd. Voor ons is het nog altijd fantastisch dat Jan Wolkers op dat vlak voor ons een lans gebroken heeft. En deze manier om over seks te schrijven is nog altijd actueel.

Niet alleen is het boek mooi geschreven, het is vooral ook erg humoristisch en vaak hilarisch. Zelfs trieste passages kan Wolkers uitzonderlijk grappig maken.

Tegenstrijdig einde
Op het einde wordt het verhaal niet alleen schrijnend, maar ook verwarrend, alsof er twee verhalen tegelijk verteld worden.
Het ene verhaal is dat van een prachtige liefde. Helaas hangt Olga teveel vast aan haar moeder, en onder haar invloed is ze er niet toe in staat blijvend geluk en liefde bij de ik-figuur te omarmen. Daar staat de ik-figuur compleet machteloos tegenover.
Dat is een verhaal dat je in het einde kan lezen. Had kunnen lezen. Het zou een schrijnend maar mooi verhaal zijn, en plausibel ook.

Maar dan laat Wolkers, voor het eerst in de roman bijna, ineens Olga aan het woord. Plots zegt ze dat ze haar relatie met de ik-figuur verstikkend vond. Ze klaagt over hem en beschrijft zijn mindere kantjes. Het lijkt dan dat het niet is omwille van Olga's relatie met haar moeder, maar omwille van de relatie met de ik-figuur, dat ze hem verlaat.

Als lezer weet je het dan niet meer. Nooit eerder werden de negatieve kanten van de ik-figuur belicht in de roman, het was altijd een wonderlijke liefde en verliefdheid. Je leefde in een ander verhaal, dat van een perfecte liefde met twee perfecte geliefden en een Kwade Moeder (en die is ook Kwaad).
Plots kantelt alles. Heeft Wolkers op het einde toch het autobiografische element willen benadrukken, nog even de hand in eigen boezem steken? Dan had hij dat van in het begin moeten doen. Nu is de coherentie op het einde zoek.

Zeer goed boek!
Maar: laat het einde je niet afschrikken. Ook dat is heel leesbaar, want Wolkers was een auteur die prachtige teksten schreef. Het hele boek dat ervoor komt is perfect, prachtig, en hilarisch. En de manier waarop Wolkers is beginnen schrijven over seks, een manier die nog altijd zo aangenaam en actueel is, om al die redenen is het aangeraden deze klassieker van de Nederlandse literatuur te lezen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: