Oscar en oma Rozerood

Gelezen door: Geert De Busschere (3 boeken)

Citaat: "Mensen zijn bang om dood te gaan omdat ze benauwd zijn voor het onbekende. Maar dat gaat het juist om: wat is het onbekende? Als ik je een raad mag geven, Oscar, wees dan niet bang, maar heb vertrouwen. Kijk naar het gezicht van God aan het kruis: hij ondergaat de lichamelijke pijn, maar hij heeft geen geestelijke pijn, want hij heeft vertrouwen. Daarom doen de spijkers hem minder pijn. Hij zegt steeds weer tegen zichzelf: het doet pijn, maar er zijn ergere dingen. Daar gaat het om! Dat is het voordeel van het geloof. Dat wilde ik je laten zien. "Okay, oma Rozerood, als ik in de rats kom te zitten, zal ik mezelf dwingen om vertrouwen te hebben." Ze gaf me een zoen. Eigenlijk was het fijn om in die lege kapel bij jou te zijn, God, omdat jij er zo rustig uit zag."

Dit is een heel erg eenvoudig boek met woorden die recht uit een kinderhart lijken te komen. Het situeert zich op de grens van sentimentaliteit en zeemzoeterigheid. Wie bij deze vertelling onbewogen blijft mag met recht en rede van zichzelf beweren dat hij of zij een ijskonijn is.

 | Reacties (5)Delen |
5 reacties:
Mina op 9 april 2009:
ik heb dit boek gelezen toen ik ook 10 jaar was. Het boek is prachtig geschreven. Het neemt je mee. Het is soms moelijk te vatten, als je zo jong bent. Maar het mooiste aan het boek vind ik hoe oma Rozerood Osar laat geloven,hoe ze hem verzorgt zonder dat het eigenlijk mag. Het lijkt misschien raar omdat hij zogezegd iedere dag 10 jaar ouder word. Kijk het is moeilijk te vertellen want het verhaal is zo sterk. Daarom raad ik jullie aan het boek te lezen: je leert enorm veel bij als je weet dat je gaat sterven dat je moet blijven geloven!!! Veel plezier.
Arno op 21 oktober 2008:
Heel mooi, heel ontroerend!
Kris Logghe op 10 mei 2007:
Een boekje van onooglijk weinig pagina's, maar o zo mooi! Een leven in 12 dagen tijd. Het trieste van het lijden, maar vooral de schoonheid van liefde en vriendschap die troost brengen. Alles overgoten met heel veel fantasie. Great!
Anthony Messina op 5 maart 2007:
Ik lees eerlijk gezegd bijna nooit, maar na het lezen van dit boek besef ik dat ik dit eigenlijk meer zou moeten doen omdat het echt een aangenaam werkje is. Het boek is heel eenvoudig geschreven (het is dan ook vertelt vanuit het standpunt van een 12-jarige), maar toch is het niet echt een boek om kinderen te laten lezen. Het is eigenlijk een dagboek die de laatste 12 dagen beschrijft van een jongetje dat dodelijk ziek is. Hij schrijft naar God, die hij 12 dagen voor zijn dood heeft leren kennen via oma Rozerood, een vrouw die hem elke dag opzoekt en hem het leven en de dood op een andere manier doet bekijken. Opmerkelijk en heel geslaagd van de auteur is dat je als lezer Oscar goed ziet evolueren. Eerst gelooft hij helemaal niet in God en weet hij precies nog niet zoveel over het leven. Oma Rozerood vertelt hem over God en zo zie je dat hij doorheen het verhaal steeds meer en zekerder gelooft en dat hij een beeld krijgt van God, maar ook van het leven en de dood. Oma Rozerood laat hem zijn laatste 12 dagen ook anders beleven: ze zegt dat elke dag die hij leeft voor 10 jaar staat. Oscar houdt zich daaraan en zo maakt hij een heel leven mee met alle kenmerken van bepaalde leeftijden. Dit is heel knap van de auteur want hij vat mooi een heel leven samen in de laatste 12 dagen van een kind gezien door zijn ogen, wat soms wel grappig is. Over ’t algemeen is het nogal triestig, maar anderzijds opluchtend. De dood wordt er niet als een taboe beschreven maar als iets heel normaal, iets wat bij het leven hoort. Ook Oscar leert wat het leven en de dood zijn, wat misschien nogal onrealistisch is voor en 12-jarige, maar anderzijds een prachtig verhaal maakt. Het laatste hoofdstuk is een stuk geschreven door oma Rozerood omdat Oscar gestorven is. Dit is heel aangrijpend en dit laatste stuk heeft volgens mij een enorm levensbeschouwende waarde. Een eenvoudig boekje met diepere betekenis die je echt doet denken over leven en dood. Prachtig.
greet op 4 november 2006:
Een juweeltje van een boek dat elke gezondheidswerker zou moeten gelezen hebben. Zelden een boek gelezen dat me zo ontroerde! Schitterend gewoon.

Gelezen door: stincapie (1 boeken)

"Beste God, ik zou je iets willen vragen, kun jij me vertellen of ik beter wordt?  Je hoeft alleen maar ja of nee te antwoorden.  Dat is niet echt ingewikkeld.  Ja of nee.  Streep maar door wat niet van toepassing is.
p.s.: ik heb je adres niet, hoe doe ik dat dan"?

De tienjarige Oscar schrijft vanuit zijn ziekebed brieven aan God.  In die brieven vertelt hij o.a. over oma Rozerood, de dame die hem regelmatig bezoekt en met hem praat over allerlei kleine en grote levensvragen.  

Een schitterend boekje! Amper 93 blz maar 93 blz lang super mooi. Eenvoudig, ontwapend en ontroerend !

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: