Alleman

Gelezen door: Karolien François (4 boeken)

Alleman van Roth beschrijft in grote lijnen en in a-chronologische volgorde het leven van een zeventigjarige man. De man zelf wordt niet bij naam genoemd en er wordt enkel naar hem verwezen met "hij". Het hij-personage overdenkt zijn leven, zijn daden, fouten, angsten en gevoelens.

In dit boek staat duidelijk het verhaal niet centraal, maar wel het hoofdpersonage en zijn gedachtengang. Aanvankelijk was ik bang dat het boek te filosofisch zou zijn, maar dat is zeker niet het geval.

Ik ben niet heel enthousiast van Alleman, het boek heeft me niet echt kunnen bekoren, hoewel het me ook niet is tegengevallen. Roth heeft al betere boeken geschreven.

 | Reacties (4)Delen |
4 reacties:
Norbert De Meyer op 3 augustus 2008:
Typisch Amerikaans: voor een habbekrats opereert men hals- en hartslagaders, nieren, prostaten en dies meer. Het verhaal hangt aan elkaar met losse flodders, handenvol pillen tegen elk kwaaltje en de gesprekken gaan nergens dieper dan de ordinaire soaps. Eén jammerklacht over het leven en ouder worden. En die vertaling: ik hoor nog niet meteen twee oude knarren mekaar begroeten met 'hé jochie'. Ik ben teleurgesteld. Roth kan véél beter.
Veerle Bonte op 28 september 2007:
Alleman van Philip Roth is gebaseerd op een vijftiende eeuws toneelspel, Elckerlijc, waarin de levenden verantwoording moeten afleggen aan De Dood. Ik heb geen idee in hoeverre de gelijkenis klopt, maar Alleman doodt alle nieuwsgierigheid naar het origineel.

Vanaf de begrafenis van zijn hoofdpersonage keren we met sprongetjes terug in de tijd om te zien hoe het hem als levende verging. We lezen over zijn meerdere ziekenhuisopnames, zijn drie mislukte huwelijken, de goede relatie met zijn dochter, het energievergende contact met zijn zonen, zijn jaloezie ten opzichte van zijn gezonde oudere broer en zijn avontuurtjes. Het leven van een gewone man, met de kwaaltjes en zorgen van alledag. En alles netjes neergepend in een onopvallende, vlotte stijl. Nog nooit heeft een boek mij zo weinig plezier gebracht.
Annemie Vrints op 14 september 2007:
Ik heb dit boek in het engels gelezen. Het is inderdaad zeer goed en zo echt, maar misschien moet je wat ouder zijn om het goed te doorvoelen.
Kathleen Van Steenkiste op 8 april 2007:
In tegenstelling tot de recensent vond ik deze Roth subliem. Het terugkijken op een geleefd leven met gemiste kansen, met momenten van geluk, de illusies en de weemoed - het zit er allemaal in. Het is 'back to basics'-leven, des mensen dus.

Gelezen door: Marc Dilliën (135 boeken)

Roth heeft een boek geschreven over ouderdom, verval, ziekte, aftakeling en het sterven. Geen opbeurend verhaal, was er niet de inleving van de auteur. Roth slaagt erin met heel veel meededogen dit moeilijk thema neer te zetten zonder dat dit leidt tot een aanéénschakening van kommer en kwel. Misschien is zijn geloof in de mens wel de manier om het menselijk lijden aanvaardbaar te maken. Niet zijn beste boek, maar zeker lezenswaardig.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: NadiaH (107 boeken)

Citaat: "Zijn moeder was tachtig toen ze stierf, zijn vader negentig. Hij zei hardop tegen hen : ‘Ik ben eenenzeventig. Jullie zoon is eenenzeventig.’ ‘Goed jongen, je heb geleefd,’ antwoordde zijn moeder, en zijn vader zei : ‘Kijk terug, maak goed wat je goedmaken kunt, en maak het beste van wat je nog rest.’"

“Alleman” van Philip Roth is mijn eerste kennismaking met de onlangs overleden schrijver. Het boek is een intieme mijmering van een 71-jarige man over zijn leven. Ondanks de andere reviews vond ik het goed geschreven (hoewel ik me erger aan het verkeerde gebruik van ‘hun’ ipv ‘hen’ en al stak de opsomming van de medische ingrepen me op de duur wat tegen), met momenten vol weemoed en nostalgie en het heeft een aangename niet lineaire vertelstructuur. Alles komt mooi bij elkaar naarmate het boek vordert. Ondanks dat ieders verhaal anders is, is het zeer herkenbaar omdat we vanaf een bepaalde leeftijd allemaal wel eens terugblikken op wat geweest is en wat nog rest en de vragen die we ons daarbij stellen universeel zijn. Bij “Alleman” overheersen spijt, zelfverwijt, schuld, verlies en lichamelijke aftakeling. Wat overheerst er bij jou ? Ben je blij met wie je geworden bent ? Het boek stemt tot nadenken...

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: New York