Tascha: de roof uit de Kunsthal

Gelezen door: André Oyen (3412 boeken)

Citaat: "Ze liep naar het koffiezetapparaat en schonk koffie in een kopje. "Heren," zei ze tegen het kopje koffie, "het is een enorme en vreselijke misdaad. (Pauze met zucht). De meesterwerken zijn vernietigd. Tussen deze jongens en de Taliban, die vijftienhonderd jaar oude Boeddhabeelden hebben vernietigd, is geen enkel verschil.""

Mira Feticu (1973) had in Roemenië al een dichtbundel en verscheidene verhalen gepubliceerd voordat de liefde haar naar Nederland bracht. Terwijl ze aan het werk ging in het bibliotheekwezen, zette ze haar literaire studies in Boekarest voort en in 2010 promoveerde ze tot doctor in de Letteren. Ondertussen probeerde ze het Nederlands onder de knie te krijgen. In 2012 verscheen haar Nederlandse debuut Lief kind van mij over de ontluikende seksualiteit van een Roemeens meisje, haar verhuis naar Nederland en haar hopeloze zoektocht naar liefde. In haar tweede roman De ziekte van Kortjakje keert dezelfde thematiek terug. En nu is er haar derde roman Tascha: de roof uit de Kunsthal, gebaseerd op de geruchtmakende schilderijenroof uit de Kunsthal.

De roman vertelt het verhaal van Tascha, de vriendin van de hoofdverdachte. Ze moet samen met de Nederlandse politie naar Roemenië. Het is een laatste poging om de zeven kostbare schilderijen terug te vinden. De Roemeense politie heeft al verdachten in de zaak gearresteerd, maar de schilderijen blijven spoorloos. De kunstwerken zijn waarschijnlijk door de moeder van de hoofdverdachte in Roemenië verbrand.
De zoektocht onthult ook een ander verhaal, namelijk dat Tascha in Nederland haar lichaam verkoopt om haar minaar aan geld te helpen.

De schrijfster is ook opgegroeid in een arm Roemeens dorp en ze kan zich inleven in Tascha, die 9 jaar jonger was dan haar vriend Radu D. In haar boek gaat Mira Feticu dan ook op zoek naar de vrouw achter het gangsterliefje.
Het verhaal van Tascha speelt zich afwisselend af in Nederland en Roemenië. Zij moet (Nederlandse) rechercheurs in Roemenië de plek aanwijzen waar de schilderijen begraven zijn. Daartoe reist ze in hun gezelschap voor de tweede keer in drie maanden naar het land waar de daders vandaan komen.
Eenmaal op locatie volgt Mira Feticu twee sporen. Hoe eendrachtig samenwerken tussen twee totaal verschillende (politie)culturen om sluitende bewijzen te verzamelen in zijn werk gaat, is er daar één van. Wanhopig doen de beide politiekorpsen hun best om de gestolen schilderijen terug te vinden. Het is echter een verloren zaak, want heeft Radu immers niet bekend dat zijn moeder de schilderijen verbrand heeft? Toch blijft men zoeken en er wordt zelfs een kunstexperte bijgehaald. As is echter alles wat er van de meesterwerken restte. De schrijfster tracht de vrij complexe zaak iets toegankelijker te maken door de vermoedelijke dader Radu en zijn kompanen door de ogen Tascha te laten bekijken.
Het andere spoor is Tascha zelf. Om haar gaat het Mira Feticu vooral. Radu heeft van haar een prostituee gemaakt maar toch kiest Tascha er uiteindelijk zelf voor om prostituee te blijven. Ze heeft het geld nodig om haar vader medisch te kunnen laten behandelen. Het is ook haar weg naar onafhankelijkheid. Als haar keuze vast staat, is Tascha niet langer een slachtoffer van het verleden toen ze gedwongen werd , maar nu denkt ze de vrijheid te hebben om zelf te beslissen.

Feticu beschrijft heel indringend de omgeving van het desolate Roemeense platteland waardoor het harde bestaan van de lokale bevolking heel visueel wordt. Tascha: de roof uit de Kunsthal is voor mij persoonlijk voornamelijk een verhaal over een zoektocht naar identiteit, zowel van de schrijfster als van haar personage.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Roemenië