De SHOCKdoctrine. De opkomst van het rampenkapitalisme.

Gelezen door: Dirk Similon (135 boeken)

Citaat: "Aanhangers van de shockdoctrine zijn ervan overtuigd dat alleen een grote ontwrichting - een overstroming, een oorlog, een terroristische aanslag - de schone omvangrijke doeken kan opleveren waarnaar ze hunkeren. Tijdens deze plooibare momenten, waarin we psychologisch losgeslagen of lichamelijk ontworteld zijn, komen deze vormgevers van de werkelijkheid in actie en beginnen ze aan hun reconstructie van de wereld. "

De stijl van Naomi Klein heeft veel weg van deze van regisseur Michael Moore (Bowling for Columbine, Fahrenheit 9/11): een overvloed aan argumenten pro eigen stelling overspoelen je aan een snel tempo.
Bij mij wekt dit een zekere achterdocht, maar je kan niet ontkennen dat ze beiden absoluut goed zijn in het uitstekend gedocumenteerd overtuigen van anderen. Dit boek is een afrekening met de Chicago-school van Friedman die munt slaat uit de opportuniteit of door het uitlokken van totale chaos de gelegenheid te creëeren hervormingen in te voeren ten voordele van de vrije markt. Dit is volgens Klein even naief als de psychiater of martelaar die met electroshocks zijn patiënt vernietigt tot een blanco beschrijfbaar blad. Hij zal vaststellen dat er onder al die afgepelde lagen gewoonweg niets meer is. Zo ook met de oorlogen in Irak, de liberalisering van de markt in Rusland, omzeggens heel het Zuid-Amerikaanse continent. Allen passeren ze de revue als evenzovele voorbeelden van misdadig geïntroduceerde veranderingen die mislukken.

Interessant boek, herkenbaar in deze tijd van de voor Westerlingen moeilijk begrijpbare populariteit van organisaties als Isis en Boko Haram, politieke leiders als Poetin en Bush, situaties in een impasse zoals Israël en Palestina,...Ik werd me tijdens het lezen soms bewust van te weinig kennis mbt economische processen, doch grotendeels is het in heel begrijpbare taal geschreven.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: