Problemski hotel

Gelezen door: Lisa Dejonghe (1 boeken)

Problemski hotel is een boek met kortverhalen over mensen die in een asielcentrum leven. Er zitten heel ontroerende, grappige en droevige verhalen tussen. Telkens overgoten met wat ironie, zodat het wat lichtvoetiger is want het is een zeer zware en trieste materie.

Er zitten leuke anecdotes tussen, maar ook verhalen over het verleden, over de samenlevingsproblemen, over racisme van Vlamingen maar ook over onverschilligheid en hardheid onderling.

 | Reacties (7)Delen |
7 reacties:
Bert Domin op 3 oktober 2010:
Ik ben niet echt iemand die graag leest, maar toch ben ik tevreden dat ik het boek Problemski Hotel gelezen heb. Net als de De helaasheid der dingen vind ik dat ook Problemski Hotel zeer vlot leest.
Dit komt, naar mijn mening, doordat Dimitri Verhulst een toch wel serieuze zaak, het leven van de vluchtelingen, beschrijft op een humoristische manier. Aangezien het verhaal deels gebaseerd is op het echte leven van de vluchtelingen en vele gebeurtenissen gedetailleerd beschreven worden, heb ik het gevoel dat ik me een goed beeld kan vormen van alles wat hun overkomt en wat er zich in het hoofd van deze mensen afspeelt.
Het boek is helemaal niet moeilijk geschreven. Daarom is het goed leesbaar voor jong en oud. Het is een echte aanrader!
Koen op 29 oktober 2009:
Minstens even goed als De helaasheid der dingen. Het leest als een trein.
Stijn Vercamer op 2 oktober 2009:
Ik heb de Helaasheid der Dingen en Godverdomse Dagen op een Godverdomse Bol van Verhulst al achter de kiezen. Problemski Hotel zit (niet onlogisch eigenlijk) beetje in dezelfde lijn van zwarte humor, bijwijlen subtiel, maar vaak ook gewoon knal op uw muil (om het maar wat op z’n Verhulsters te zeggen). Specifiek aan Problemski Hotel is dat je constant wordt heen-en-weer gegooid tussen lach en shock. Lachen met de passage waarin Maqsood in zijn naïviteit denkt dat de ‘vriendelijke mensen naar hem zwaaien’, terwijl ze eigenlijk de Hitler-groet brengen. Hoe de andere asielzoekers zich vrolijk maken over de vlucht van de vrouw van Shaukat. Of de cultuurschok tussen twee asielzoekers en een groep new-wavers op een new wave party: ‘De zanger herhaalde altijd maar dat hij een ijsbeer wou zijn.’ Maar even goed de shock als Verhulst vertelt hoe de familie van Maqsood is vermoord, met een paar beestachtige details. Of het onwennige in het eerste hoofdstuk waarin het hoofdpersonage een foto wil nemen van een stervend kind op eenvuilnisbelt in Ethiopië. En eigenlijk de rode draad van het uitzichtloze in al zijn vormen. Straf.
Mien Quartier op 13 maart 2009:
Ik werk in een asielcentrum en heb onder andere daarom dit boekje gekocht. De herkenbaarheid is enorm groot en dat op een fijne, realistische en toch grappige manier geschreven... Jammer dat het boekje niet wat dikker is.
Zinnid.Sarah op 30 augustus 2008:
Een zeer goed boek. Met een vleugje humor weet de schrijver de miserie in een asielcentrum goed weer te geven. De schrijver schuwt hierbij geen enkel thema. Zo is er het racisme buiten het centrum maar ook binnen. Ik heb zo gelachen, maar ook zoveel medelijden gevoeld. Echt prachtig hoe Verhulst met dit moeilijke thema aan de slag gaat, en er een leesbaar boek voor iedereen van maakt.
De Clerck Vincent op 14 februari 2008:
Dimitri beschrijft de wrede realiteit in een Vlaams asielcentrum. Hij stelt ons mensen voor, aan de hand van kleine verhaaltjes, van wie wij dingen te weten komen die verschrikkelijk zijn. De onderlinge spanningen tussen de verschillende bevolkingsgroepen, de vernederende omstandigheden in het centrum, de contacten met smokkelaars en de uitzichtloze ontsnappingspogingen. Dit boek is een mengeling van harde realiteit maar met een grappig tintje.
Creyf Maxim op 13 februari 2008:
Ik vind 'Problemski hotel' een zeer mooi boek. Het gaat over een thema dat niet zoveel voorkomt in boeken, of waar anders niet zoveel aandacht aan wordt besteed: het asielprobleem en racisme. In dit boek wordt aan de hand van enkele kortverhalen een zeer realistisch beeld gegeven over het asielbeleid in België en de problematiek omtrent racisme. Door dit boek word je met je neus op de feiten gedrukt en besef je dat een ontwikkeld land zoals België lang niet zo perfect is op bepaalde vlakken. Ik vind de verschillende verhalen in het boek zeer goed gekozen. Ze worden ook overgoten met een vleugje ironie en cynisme, waardoor het boek zeer vlot leest. De humoristische wijze waarop dit boek een probleem aanklaagt spreekt mij ook aan.

Gelezen door: Jeanne Tielen (148 boeken)

Citaat: "'Doe maar gewoon alsof ik er niet ben!' zei ik tegen het kind dat van de honger aan het sterven was en dat ik probeerde te fotograferen."

Een persfotograaf maakt foto's van schrijnende toestanden. Zijn geweten lijdt daar vaak onder, maar het is zijn job. Verhulst schetst vluchtelingentoestanden op een rake, schokkende manier. De openingszin alleen al doet je verstijven.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: