Weg met Eddy Bellegueule

Gelezen door: Fons Mariën (168 boeken)

Weg met Eddy Bellegueule is een autobiografisch roman (vertaald uit het Frans) van de 21-jarige Edouard Louis. Eddy Bellegueule is eigenlijk zijn echte naam en dit debuut is een afrekening met zijn verleden, meer bepaald zijn jeugd in een dorpje in Picardië. Hij werd geboren in 1992 in een arm arbeidersgezin en groeit op in een grofgebekt, machistisch milieu: vaders die veel drinken, vrouwen die hun mannetje staan, vechtpartijen en verheerlijking van 'vechtersbazen'.

Maar Eddy is anders, van bij zijn geboorte. Hij is meisjesachtig, dat blijkt uit zijn tongval, zijn houding, zijn manier van lopen... Op school wordt Eddy zwaar gepest, hij wordt een mietje genoemd en ook thuis wordt hij wel eens vernederd. Zijn alcoholische vader schaamt zich voor deze zoon. Eddy doet alles om er minder vrouwelijk voor te komen, probeert voetbal te spelen, relaties met meisjes aan te knopen. Maar uiteindelijk kan hij zijn homoseksuele natuur niet veranderen. Hij zoekt een vlucht uit het verstikkende milieu. Een erg miserabilistisch boek, dat eigenlijk niet van deze tijd lijkt te zijn. Het doet denken aan de jeugd van Dimitri Verhulst (De helaasheid der dingen), met dit verschil dat Eddy door zijn geaardheid niet aanvaard wordt in zijn machomilieu. Een schrijnende getuigenis!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: André Oyen (3095 boeken)

Citaat: "Toen ik mij in woorden begon uit te drukken, de taal begon te leren, kreeg mijn stem spontaan vrouwelijke intonaties. Ze was scheller dan die van andere jongens. Telkens als ik het woord nam, bewogen mijn handen koortsachtig alle kanten op, kromden zich en wapperden door de lucht."

‘Weg met Eddy Bellegueule’ is een boek dat nogal wat emoties losweekte toen het in februari 2014 compleet uit het niets verscheen bij de toonaangevende Franse uitgeverij Les Editions du Seuil. Niet alleen de literaire goegemeente schrok zich een hoedje. Louis is homoseksueel, en rekent af met het achterlijke dorp in Picardië waar hij is opgegroeid. Daar is geen plaats voor jongens die afwijken van het armoedige ideaal dat er hoog wordt gehouden. Het vrije en ongebonden individu, zoals liberalen als Thatcher de mens zien, is superieur aan een samenleving die haar verbindende kracht gebruikt om uit te stoten wie anders is. Louis beschrijft zijn jeugdjaren in rauwe alinea’s, met veel oog voor miserabele details en zonder al te veel gevoel voor relativering of humor. Als de lezer al eens iets aardigs verneemt over zijn familie, is het eigenlijk toeval.

De miserie wordt in ‘Weg met Eddy Bellegueule’ dik aangezet: de vochtplekken staan prominent op de muren van het krot waar de familie woont, de maaltijden zijn schamel, de adem stinkt, de lijfgeuren zijn ranzig, vader drinkt en moeder is een ongewaardeerde huissloof. Op school wordt Edouard/Eddy bespuugd en uitgekreten voor ‘bruinwerker’, ‘holmaat’, ‘gay gast’, ‘pedo’ of ‘achterlader’. Ordinair en platvloers racisme grijpt om zich heen. Zijn lichaam drijft hem intussen onmiskenbaar naar de homoseksualiteit toe. Edouard Louis bespaart ons weinig details over de vulgariteit, de lelijkheid en agressiviteit van zijn herkomstmilieu. Er is de leegheid van de almaar flikkerende televisie waar zijn familie aan verslingerd is en waarmee ze zich laven aan pulp, alsof ze aan een infuus liggen. Bij momenten betrap je je op voyeurisme of het gadeslaan van een soort freakshow. Zo wordt Eddy op zijn tiende al anaal gepenetreerd (hij voelt zich “een meisje in een jongenslichaam”), kijkt hij met ‘maten’ naar pornofilms en spelen ze de scènes gedetailleerd na. Tot zijn moeder hun pornoversie ontdekt ontdekt en Eddy vreselijke klappen krijgt. Toch trekt de jongen eerst de kaart van de conformering. Het leidt tot een pijnlijk tafereel met zijn ‘uiterste amoureuze poging’ Sabrina. Zijn zus noemt hem vervolgens “een kloot in een moeras van teer” en neemt hem zijn seksueel onvermogen bij haar vriendin kwalijk. Toch smeedt Eddy Bellegueule zijn homoseksualiteit geleidelijk om tot een immense kracht. Hij voelt zich verheven boven zijn omgeving – die hij toch niet kan veranderen - en vindt dankzij het theater en de literatuur een ontsnappingsroute, in het lyceum van Amiens. Diep in hem sluimert het verlangen om voorgoed te vluchten. Zijn baccalaureaat zorgt ervoor dat hij een ware metamorfose ondergaat. Op het internaat ontwaart hij uiteindelijk de sierlijke omgangsvormen: daar kussen de mannen elkaar bij wijze van begroeting.

‘Weg met Eddy Bellegueule’ is geen hoogstaande literatuur, maar het is moeilijk om niet door het verhaal geraakt te worden. Edouard Louis schreef een autobiografie, maar gaf zijn verhaal de vorm van een klassieke roman met een scheut melodrama.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Peter Geiregat (378 boeken)

Dit is een aangrijpend boek over een gevoelige, intelligente jongen die opgroeit in een arbeidersgezin. Al heel gauw voelt hij dat hij anders is en niet aan de stoere verwachtingen van zijn alcoholistische vader kan voldoen. Reeds op heel jonge leeftijd krijgt hij de stempel van nicht of griet. Op school wordt hij gepest en geslagen omdat hij anders is. Hij probeert om zijn homoseksualiteit te bannen, maar al zijn pogingen om hetero te zijn (en dus een vriendinnetje te hebben) zijn grotesk en tot mislukken gedoemd. Uiteindelijk kan hij zich via de vermaledijde school aan zijn lot onttrekken en in een grootstad toneelschool volgen. Vanaf dan kan hij weer ademen en een nieuwe start nemen.

Dit verhaal is zeker en vast aangrijpend en aanstootgevend, zeker omdat de feiten zich nauwelijks enkele jaren geleden afspeelden. Het stemt tot nadenken. Toch ben ik niet echt overtuigd van de literaire kwaliteiten van dit debuut, maar als afrekening met het verleden kan dit boek zeker tellen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Picardië