De middagvrouw

Gelezen door: Ka Vee (51 boeken)

Citaat: "blz. 266 - Toch was het zwaar om na zo'n nacht wakker te worden en terug te keren naar haar leven, aan te komen in zo'n volgende dag van haar leven, een vanzelfsprekende, ongevraagde, ongewilde en totaal onvoorstelbare dag van haar leven. Wat was dat, haar leven ? Wat moest dat zijn, moest het eigenlijk wel iets zijn, het iets, zij iets ?"

De middagvrouw is een mythische figuur die rond het middaguur verschijnt en duizeligheid en zelfs de dood kan teweeg brengen. De enige remedie is een uur lang vertellen over werk en bezigheden, zo kan de ban verbroken worden. En dat is dus wat Julia Franck doet in haar boek, ze vertelt alsof haar leven ervan afhangt. Ze moèt vertellen, voor zichzelf, voor haar ouders en grootouders, voor haar zus, opdat niets veronachtzaamd zou worden. De middagvrouw zit haar voortdurend op de hielen. Haar verhalen zijn gerelateerd aan haar eigen leven, haar vader werd in de steek gelaten door zijn moeder, en hierover heeft ze zich grondig gedocumenteerd. Proloog en epiloog zijn uiterst belangrijk, daar doen de naakte feiten zich voor: de moeder laat haar zevenjarige zoon achter op het station, twee levens worden definitief uit elkaar gerukt. De rest zijn de verhalen, verweven met fictie, die duidelijk maken hoe het allemaal zo ver is gekomen. Franck wil absoluut geen oordeel vellen, en als lezer voel je instinctief dat je dat maar beter ook niet doet. De verhalen spreken voor zich, ze ontvouwen een waarheid die zichzelf benoemt. Zelden schrijft Franck concrete, nuchtere feiten neer. Ze cirkelt er omheen, een rondslingerende tol van woorden en zinnen, die concentrisch rond hun kern blijven draaien, om plots dàt te onthullen wat je ondertussen wel vermoedde. Het is een schrijfstijl die zindert, alles tuimelt soms over elkaar heen, snel, sneller, diep, dieper, even op adem komend, om dan opnieuw te beginnen. Het werkt magisch, als lezer geraak je niet uit haar ban. Ze heeft dan ook heel wat te "middagvrouwen", er zit gruwel, dramatiek en passie in het leven van haar romanfiguren, en het getuigt van grote moed daarover te schrijven! Het is weer even geleden dat een boek me zo aangegrepen heeft. Ik hoop dat deze schrijfster ons nog veel mooie verhalen gunt, want wat een stijl en klasse heeft die vrouw!

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
leesbeest op 17 juni 2015:
Julia Franck kan vertellen, zoveel is zeker. Van haar stijl hou je of hou je niet, er is in dit verhaal geen middenweg. In de proloog kan je niet begrijpen waarom een moeder dit doet, de epiloog laat je begrijpen dat er meerdere wegen zijn naar het eigen ik.

Locatie: Berlijn