Alle beroemde schrijvers drinken (behalve ik)

Gelezen door: André Oyen (3342 boeken)

Citaat: "Papa zegt dat alle beroemde schrijvers drinken. Voor de inspiratie. Dan komen er ideeën voor nieuwe verhalen. Ik weet niet of het waar is. Ik heb namelijk massa's inspiratie, en ik drink nooit wanneer ik schrijf. Wel water of vrachtensap natuurlijk, maar niks met alcohol erin. Maar ik ben dan ook geen beroemde schrijfster en ik mag nog geen alcohol drinken, want ik ben pas elf. Dus misschien klopt het wel."

Floor is een elfjarig meisje dat leert omgaan met een nieuwe thuissituatie. Haar ouders zijn uit mekaar. Het meisje woont met haar moeder bij de grootouders en de vader woont alleen. Floor ziet beide ouders graag, en ze vindt de breuk heel erg. Vooral omdat de vader nog altijd stapelverliefd op de moeder blijkt te zijn. Wanneer ze in het weekend bij haar vader komt merkt ze dat heel duidelijk. Maar ze merkt ook dat haar vader veel alcohol verbruikt. Haar vader schrijft en volgens Floor wordt hij later een beroemde schrijver, net als zijzelf. Dan gaat hij in Spanje wonen en gaat zij daar vaak op bezoek.
Maar om te kunnen schrijven heeft hij, volgens hemzelf toch, drank nodig, maar van drank wordt hij agressief en daar weet haar moeder van mee te praten.

Aanvankelijk tilt Floor niet zo erg aan dat drankmisbruik tot ze er zelf op een niet zo aangename manier mee geconfronteerd wordt. Ze ziet haar papa dolgraag, maar ze beseft ook wel dat haar mama niet zonder reden de scheiding aangevraagd heeft, maar wel omdat haar papa zich onder invloed van alcohol aan huishoudelijk geweld te buiten ging. Floor houdt ook van schrijven, ze heeft haar dagboek altijd bij de hand. Ze beschouwt het als een goede vriend en schrijft er niet alleen in maar praat er ook tegen. Ze schrijft over haar ouders, maar ook over haar beste vriendin Lena die twaalf is en die al veel vriendjes heeft gehad. Zover is Floor zelf nog niet. Ze is wel heimelijk verliefd op Jasper, en als hij in de buurt is, wordt ze verlegen, maar ze weet eigenlijk niet zo goed hoe ze daar mee om moet gaan.

Aag Vernelen weet ontzettend knap de vertroebelde wereld met de lichte en duistere kanten van een tiener neer te zetten. Ook de liefdesperikelen van zowel de volwassenen als de jongeren worden realistisch geschetst. Het boekje richt zich wel iets meer naar meisjes dan naar jongens maar dat hoeft niet direct een opgelegde richtlijn te zijn. Het geheel is verlucht met mooie foto's en illustraties wat de vlotheid van het verhaal nog meer ten goede komt.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: