De Meester en Margarita

Gelezen door: Rony Borghart (96 boeken)

Citaat: "Dat is nog het gemakkelijkste van alles! antwoordde hij. Wie de vijfde dimensie onder de knie heeft kan zonder een centje pijn zijn woonruimte naar believen uitbreiden. Sterker nog, geachte mevrouw, uitbreiden tot de drommel mag weten welke afmetingen!"

Het boek stond op de leeslijst van onze boekenclub, het moest wel literatuur met een grote L zijn. Aan de slag dus met het boek (uiteraard), fiches en pen om mezelf voor te bereiden op de Boelgakov avond. Na honderd pagina’s heb ik de fichekes weggegooid, de pen gelaten voor wat ze was en in mijn hoofd de knop omgedraaid van L – modus naar O(ntspannings) modus. Wat een heerlijke ervaring was het toen. Een roman met alle ingrediënten om een vlotte verkoop te garanderen. Gekende archetypes (Satan de zwarte magiër, de heks met bezem, de man zonder schaduw, de grote, zwarte, gelaarsde kater, het gebroken brilletje….), een scheutje erotiek (een bloedmooie blote heks die op haar bezem door het Moskouse zwerk vliegt, heerlijk toch?), een beetje geweld ( een onthoofdingetje hier, een brandje daar, een pak rammel), een snuifje griezel, een beetje humor, een love story en niet te vergeten, weer eens een nieuwe versie van het passieverhaal – het evangelie volgens Pilatus. Kortom, lekker lezen bij het vuur met een potje koffie of een goed glas wijn. Leuke avonden, genieten. Onderliggend is er wel wat satire op de nieuwe Russische burgerij, maar niet op de top, eerder op de derde garnituur. Braafjes. Maar is dit voldoende om het werk te promoveren tot één van de belangrijkste literaire romans van de twintigste eeuw? Kan iemand mij dat uitleggen? Ga je met vakantie, neem het mee. Het perfecte boek om je te ontspannen na een periode van hard werken. Maar literatuur met een grote L? Kom nou…

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Ilse Anné (30 boeken)

Citaat: "De liefde overviel ons zoals een moordenaar in een steegje als uit de grond tevoorschijn springt en trof ons allebei op slag. Zo slaat de bliksem in, zo wondt een dolkmes!"

Ergens tussen 1925 en 1940 strijken de duivel en zijn kornuiten neer in Moskou. Met hun diabolische humor en dito magische streken zetten ze de stad op stelten. De autoriteiten staan machteloos. Nog voor de komst van de duivel schreef een 'meester' een door het regime niet gesmaakte roman over Pontius Pilatus (die je als roman-in-de-roman ook te lezen krijgt) waardoor hij in een psychiatrische inrichting belandt. Margarita, zijn clandestiene geliefde, sluit een pact met het duivelse gezelschap om haar schrijver te redden: als zij naakt als gastvrouw op de heksensabbat van de duivel wil figureren, zal de duivel haar meester bevrijden en zullen zij voor alle eeuwigheid samen zijn. Wat een lofzang op de liefde! Wat een heerlijke burleske, hilarische scènes. Dit boek zindert van levenslust. Ooit een cultboek, wordt het nu tot de grootste Russische romans van de twintigste eeuw gerekend. Een waar leesfestijn, vond ik!

 | Reacties (2)Delen |
2 reacties:
Stefaan Van Driessche op 14 september 2006:
Een literaire tijdbom, reeds geschreven voor 194O (toen Boelgakov stierf, na jaren monddood te zijn gemaakt), maar pas in 1967 gepubliceerd als feuilleton in de Sovjet-Unie (gecensureerd). Nadien als boek gepubliceerd in het Westen. Nog steeds zeer modern aandoend, geschreven in een licht etherische sfeer en met een wonderlijke opbouw. Een, in vele beteke-nissen, fantastisch boek dat vraagt om meermaals gelezen te worden.
Jan Vanhellemont op 30 mei 2006:
Een honderdtenhonderd fan, kijk maar:
www.masterandmargarita.eu

Gelezen door: André Oyen (3064 boeken)

Citaat: "Toen die drukkende zomer aanbrak, deden die lievelingsrozen van ons hun intrede in mijn kamer. Ik werkte koortsachtig aan mijn roman en deze roman bleek ook haar op te slorpen.Nu en dan was ze er zelfs jaloers op."

In de winter van 1966-’67 verscheen de roman De Meester en Margarita in de Sovjetunie, en sloeg in als een bom. Nooit eerder was in de Sovjetunie een roman van deze allure verschenen. Het boek wordt gerekend tot een van de drie cultboeken van de 20e-eeuwse Russische literatuur, naast De twaalf stoelen van Ilf en Petrov en Moskou op sterk water van Jerofejev. Spoedig veroverde de roman ook de wereldmarkt.

De duivel en zijn handlangers overvallen Moskou. Het moet tussen 1925 en 1940 zijn. De stad is in paniek: willekeurige mensen worden plotseling krankzinnig of onthoofd, veranderen in vampiers of verdwijnen op mysterieuze wijze. Nog voor de komst de duivel heeft de 'meester' een roman geschreven over Pontius Pilatus, de romeinse stadhouder die na de kruisiging van Christus zijn handen in onschuld waste. Hoewel zijn boek niet mag verschijnen, wordt hij in de kranten tóch van 'pilatisme' beschuldigd.
Zijn geliefde Margarita vindt dat hij zich tegen die onrechtvaardigheid moet verzetten maar hij wordt gearresteerd en opgesloten in een gekkenhuis. Margarita, die haar geliefde wil redden, ontmoet het duivelse gezelschap, sluit zich daarbij aan en verandert in een heks. De duivel zelf raakt zo van haar onder de indruk dat hij haar wens vervult. Aan het lijfelijk bestaan van de geliefden komt een eind, zij verlaten Moskou spoorslags door het luchtruim en vinden onderdak in een bescheiden huisje op het platteland waar zij 'voor de rest van de eeuwigheid' mogen blijven.

De Russische regisseur Joeri Ljoebimov (1917) richtte in 1964 het Taganka Theater op dat beroemd werd door experimentele opvoeringen van Hamlet, Der Gute Mensch von Sezuan, De Meester en Margarita en Schuld en Boete. Het theater werd in 1982 verboden door de Sovjetautoriteiten. Ljoebimov emigreerde en keerde in 1988, tijdens de perestrojka, terug naar Moskou. Joeri Ljoebimov regisseerde in 1988 zijn eigen theaterbewerking De Meester en Margarita in het Koninklijk Theater van Stockholm op uitnodiging van Ingmar Bergmann. Deze bewerking wordt sinds 1977 dagelijks in Moskou opgevoerd, waar het een ongekend kassucces is. Emmanuel Waegemans, hoogleraar Slavistiek aan de Katholieke Universiteit van Leuven, vertaalde de toneelbewerking en geeft naast een verhelderende inleiding, een boeiend portret van Michail Boelgakov, auteur van De Meester en Margarita.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Rony Borghart (96 boeken)

Citaat: "Opeens leek het me dat de najaarsduisternis de ruiten uit hun sponningen zou drukken en binnenspoelen, en dat ik erin zou stikken als in inkt"

Het boek stond op de leeslijst van onze boekenclub, het moest wel literatuur met een grote L zijn. Aan de slag dus met het boek (uiteraard), fiches en pen om mezelf voor te bereiden op de Boelgakov avond. Na honderd pagina’s heb ik de fichekes weggegooid, de pen gelaten voor wat ze was en in mijn hoofd de knop omgedraaid van L – modus naar O(ntspannings) modus. Wat een heerlijke ervaring was het toen. Een roman met alle ingrediënten om een vlotte verkoop te garanderen. Gekende archetypes (Satan de zwarte magiër, de heks met bezem, de man zonder schaduw, de grote, zwarte, gelaarsde kater, het gebroken brilletje….), een scheutje erotiek (een bloedmooie blote heks die op haar bezem door het Moskouse zwerk vliegt, heerlijk toch?), een beetje geweld ( een onthoofdingetje hier, een brandje daar, een pak rammel), een snuifje griezel, een beetje humor, een love story en niet te vergeten, weer eens een nieuwe versie van het passieverhaal – het evangelie volgens Pilatus. Kortom, lekker lezen bij het vuur met een potje koffie of een goed glas wijn. Leuke avonden, genieten. Onderliggend is er wel wat satire op de nieuwe Russische burgerij, maar niet op de top, eerder op de derde garnituur. Braafjes. Maar is dit voldoende om het werk te promoveren tot één van de belangrijkste literaire romans van de twintigste eeuw? Kan iemand mij dat uitleggen? Ga je met vakantie, neem het mee. Het perfecte boek om je te ontspannen na een periode van hard werken. Maar literatuur met een grote L? Kom nou…

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Moscou