Apocalyps

Gelezen door: André Oyen (3327 boeken)

Citaat: "Het is een soort religie. Vroeger lazen de mensen de bijbel of gingen ze bidden in de kerk, tegenwoordig schrijven ze. Er waren geen lezers voor al die schrijfsels, maar dat deed er niet toe. Je kunt kennelijk beter een roman schrijven zonder lezer dan bidden zonder God."

Arnon Grunberg schrijft meestal alleen korte verhalen op verzoek: omdat een literair tijdschrift erom verzoekt, een weekblad een bijdrage aan een themanummer bestelt of als bijdrage voor een verhalenbundel. De 21 in Apocalyps verzamelde verhalen zijn ook allemaal wel eens verschenen op één uitzondering na, het titelverhaal Apocalyps. Maar dat betekent niet dat deze bundel geen kwaliteit en vooral originaliteit biedt ook al borduurt hij verder op de thema's die we van hem gewoon zijn, maar die nooit gewoon zijn als je ze voor het eerst in een ongekend verhaal leest. Voortdurend ligt, voor de typisch Grunberg personages, de totale ondergang of de Apocalyps in het verschiet. De aparte dynamiek van het korte verhaal ligt deze schrijver zeer goed omdat het absurdisme waarmee hij zo kwistig rondstrooit in compactere vorm de lezer harder raakt. En toch heb je indruk dat sommige verhalen voorstudies zijn van bijvoorbeeld De man zonder ziekte of Thirza. Als vanouds weet Grunberg weer te imponeren met geniale verhaallijnen en diepzinnige zinnen zoals ' Seks hadden Ankie en ik niet meer. We hadden seks, die valse hond, uit onze relatie verjaagd. We waren blij dat het niet meer hoefde. De tederheid zit in andere dingen, het gefluisterde woord, de hand die niet slaat, de hond die niet blaft'. Persoonlijk vind het titelverhaal, Apocalyps een heel sterke opener dat heel sterke verwachtingen schept en waarmaakt. Een man die ervan overtuigd is dat zijn vader een camera in zijn anus gestop heeft opent immers een verwrongen wereldbeeld vol woede, onmacht en angst dat huiveringwekkend reflecteert in deze bundel.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Dennis P. (770 boeken)

Citaat: "Toen ze hoorde dat er van haar roman 750 exemplaren waren verkocht, las ze haar eigen boek nog een keer en kwam tot de conclusie dat ze was bedrogen. Door zichzelf, door haar uitgever, die had verklaard dat ze een meesterwerk had geschreven, en door de critici die hetzelfde hadden beweerd, zij het iets genuanceerder."

De mensen in Grunbergs verhalen zijn altijd een beetje vreemd. Ze hebben mentale problemen, zware perversies of hun wereldbeeld komt niet overeen met dat van de doorsnee-tvkijker. Dat is leuk en grappig. Het kortverhaal Apocalyps is het enige dat voorheen niet gepubliceerd werd en gaat over een man die opgroeit aan een campingzwembad. Deze gebeurtenis zal z'n latere leven helemaal beïnvloeden. Ook wanneer hij deur-aan-deurverkoper wordt, speelt deze jeugd een rol. Gaandeweg zie je hoe zijn visie getroebleerd wordt door een aloverheersend trauma. Apocalyps is echter niet mijn favoriete verhaal uit de bundel, De Blonde Aap is dat wel. In dit verhaal leren we een erg bijzondere vrouw kennen. Zij maakte furore met een saai boek en kreeg naderhand een eigen tv-show alwaar ze de waarheid zocht. Ook hier loopt alles scheef. Grünbergs typische thema's werken in de längere verhalen. Als het verhaal te kort wordt, verglijdt het al snel in een absurde situatie die te weinig tijd gekregen heeft om geloofwaardigheid op te bouwen. Dat is jammer. Ook merk je vaak hoe steeds hetzelfde trucje wordt gebruikt. Als je het boek in één ruk uitleest, gaat dat storen. Als je het nuttigt met mate, valt het minder op. Desalniettemin bevat 't boek genoeg goede kortverhalen om gelezen te worden.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: