Het verdriet van België

Gelezen door: Mark Cloostermans (27 boeken)

Schiep Tolkien een eigen wereld? Claus herschiep België. Barst The Lord of the Rings van de spannende gebeurtenissen? Het verdriet van België krioelt van de komische, ontroerende, geile en schokkende anekdotes. In het eerste deel van het boek, Het verdriet, maken we kennis met Louis Seynaeve, een kleine jongen die wordt opgevoed door nonnen. Zijn ouders hebben Vlaams-nationalistische sympathieën. In het tweede deel, Van België, begint de Tweede Wereldoorlog en maakt de familie Seynaeve zich schuldig aan collaboratie. Claus veroordeelt zijn personages niet en vertelt heel gewoon, met fijne humor, wat er allemaal gebeurt tijdens die oorlog. Hij doet dit in een onwaarschijnlijk nep-Vlaams, dat tegelijk herkenbaar en bizar is.

 | Reacties (13)Delen |
13 reacties:
Verhaeghe Frits op 29 oktober 2009:
Ik ben al enkele malen begonnen en herbegonnen met het lezen van Het Verdriet van België. Bij mijn laatste poging ben ik tot pagina 298 geraakt.

En toch intrigeert dat werk mij: een familieschets die op zo'n manier uitrafelend wordt verwoord, geeft een beeld van een periode uit onze geschiedenis die niet mag en niet kan vergeten worden. Wat behoort tot de realiteit, wat is er fictie en wat is er 'wishfull thinking'?

Daarom ben ik, nog maar eens, opnieuw begonnen met het lezen van dit werk, en hoop dit intrigerend boek dan toch eens volledig door te lezen.
Maria Magdalena op 7 augustus 2009:
Ik vind niet dat je het per se "gelezen moet hebben", maar dat heb ik nu toevallig wel, of eigenlijk niet zo toevallig, want ik bezwijk toch ook wel nog altijd een ietsiepietsie onder die druk van: iemand die zichzelf als lezer respecteert, "moet dit gelezen hebben". Pas op, ik heb ervan genoten, ofschoon met mate en inderdaad, zoals anderen het blijkbaar met mij eens zijn, vooral van het tweede deel. Als je het wil lezen, dan moet je nu eenmaal door die eerste loodzware - loodzwaar voor mijn part zowel qua vorm als qua inhoud - pagina's, maar dan begint de pret, en, zoals ik al zei, pret vond ik het echt wel... uiteindelijk. Oervlaams: volgens mij ligt daar het probleem en tegelijkertijd ook de triomf van Het verdriet.
PS Hugo Claus: voor mij sowieso overgewaardeerd. Er zijn zoooovele pareltjes uitgegeven die zooooveel mooier blinken dan die van Claus, met alle respect.
Nathalie op 4 november 2008:
Ik vond echt een charme van dit boek afstralen. Als niet geoefend lezer had ik het soms wel moeilijk om de verhaallijn te volgen...

De kracht van het boek is zeker dat je alles ziet vanuit de ogen van de jonge Louis.
Claude Bonvin op 16 september 2008:
Ik had meer verwacht van dit boek. Nu begrijp ik waarom veel mensen dit boek in hun bezit hebben, maar nog nooit gelezen hebben. Deel 2 vond ik al iets beter maar met dit gezegd is het ook alles.
Harold Dekkers op 24 augustus 2008:
Van Nederland afkomstig versta ik nu een aantal Vlaamse zaken beter, waar dat ze hun oorsprong hebben. Ik vraag me wel af hoeveel biografie er in deze roman zit. Ik zou me eens wat meer in Claus moeten verdiepen.
laura op 19 maart 2008:
Het is een heel leuk boek, ik heb het juist uitgelezen en het was echt super! Met dat internaat en alles echt super gewoon!
Lieven Vanderstede op 26 februari 2008:
Ik heb het boek onmiddellijk na verschijnen gekocht. Ik heb sindsdien meerdere pogingen gedaan om het gelezen te krijgen. Ik voerde het boek telkens mee op mijn vakanties in de verschillende werelddelen. Ondanks ik meer dan één reden heb om het boek gelezen te krijgen (Kortrijkzaan, woon in "Walle" enz) ben ik er nooit in geslaagd om het boek te lezen. Nu ben ik opnieuw met de moed der wanhoop aan het lezen gegaan. Dat het boek meest ongelezen is verbaast mij geenszins. Ik vind dat het boek onleesbaar is. Eigenaardig dat blijkbaar weinig mensen zo daarover denken. Mea culpa?
Paul Van Dooren op 2 september 2007:
Het Verdriet van België heeft 7 jaar ongelezen op mijn boekenplank gelegen. Ik was bang dat ik het te moeilijk zou vinden, maar wat heb ik genoten van dit verhaal. Claus doet beter dan elk naslagwerk over WO II en de collaboratie dat ik ooit gelezen heb. Wie verwonderd is waar Het Vlaams Belang vandaan komt, krijgt hier het antwoord en dat allemaal in die schitterende Clausiaanse taal. Met het lezen van dit boek ben ik een wijzer mens geworden. Bedankt heer Claus.
bompapunk op 28 februari 2007:
Ik weet niet meer hoe die ventjes heetten die geboren worden uit de oksels van god. Iemand? Ik zal het misschien nog eens moeten herlezen. Maar ondertussen moet iemand me helpen. Please...
Peter Desmet op 15 mei 2006:
Onbegrijpelijk dat dit boek in de categorie meest ongelezen boeken is terecht gekomen. Het is vooreerst een vlot leesbaar boek en het werpt een heel ander licht op de recente geschiedenis van Vlaanderen.
Als zoon van een Westvlaamse moeder, opgegroeid in de provincie Antwerpen, heeft het me trouwens in staat gesteld een aantal familiezaken beter te begrijpen.
Rose Flamant op 8 mei 2006:
Onvoorstelbaar dat dit boek bij de 'ongelezen lijst' staat.
Ik heb het verschillende malen cover to cover verslonden in het Nederlands EN in het Frans. Dit laatste omdat mijn Franse schoonmoeder het had gekocht om België beter te leren kennen en ze had het me zeer verontwaardigd gegeven, ze had een zomerzoet verhaaltje verwacht over een braaf en lief landje en was vreselijk gechoqueerd. Ha ha ! En ja, in het Frans is het even leesbaar wat een hele prestatie is voor een vertaling van zo een gelaagd boek.

Waarom ik het wèl zo vaak gelezen heb ? Ik ben een niet gecomplexeerde verhalenzoeker en trek mij niets aan van wat "moet" of "niet moet" gelezen worden en welke conclusies ik er uit hoor te trekken. Het verdriet zit stikvol verhalen, elke keer opnieuw vindt men een nieuwe invalshoek. Ik ben een Vlaminge ten westen van de Schelde, het helpt beslist ook, hoewel het boek zeker ook universeel is.

Besluit : moeilijke boeken hoeven niet noodzakelijk als moeilijke boeken behandeld te worden, maar het is wèl mijn ervaring dat voor echt goede verhalen die men kan herlezen men bij de zn. bestsellers of "makkelijke" boeken vaak van een kale reis terugkomt.
Gert De Smedt op 28 maart 2006:
Op een dag vond ik deze klepper in de tweedehandswinkel voor 0,50 € in onberispelijke staat. Twee jaar heeft hij ongelezen op de boekenplank gestaan om er toch in te beginnen met de gedachte: "'t is ne klassieker zeggen ze, ik wil wel eens weten waarom". En verdraaid, het is een schitterend verhaal: herkenbaar, oervlaams ! Hoewel het een toch wel lijvig werk is, leest het zeer vlot en kan je eigenlijk niet meer stoppen.

Iedereen die zich een beetje boekenwurm noemt, moet dit ooit gelezen hebben !
Ann Desmet op 14 januari 2006:
Een turf van bijna 800 pagina’s waarvan vooral deel I leuk was om te lezen. Het kwajongensgehalte van Louis’ leven in het internaat en hoe deze jongens toen door de katholieke kerk werden beïnvloed, maken het verhaal heel boeiend. De manier waarop het leven in een Vlaams gezin verliep, is schitterend beschreven.

Deel II vond ik wel veel lastiger om te lezen omdat realiteit, dromen en fantasie door elkaar lopen zodat niet altijd duidelijk is wie wat denkt, zegt en beleeft.
Het meesterwerk vond ik dus vooral terug in deel I en daar had het boek wat mij betreft mogen stoppen.

Gelezen door: albertlauwers (1 boeken)

Verhelderend en intrigerend.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Elske (66 boeken)

Nog te lezen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: siebevlietinck (1 boeken)

Het verdriet van België van Hugo Claus is volgens mij een mooi boek. Ondanks dat ik oorspronkelijk problemen had met de verouderde schrijfstijl en het taalgebruik, is het toch nog gelukt om van het boek te genieten en de onderliggende emoties te appreciëren. Het boek vertelt over het leven van Louis Seynaeve tijdens zijn jonge jaren. Het is eigenlijk opgedeeld in twee delen namelijk “Het verdriet” en “Van België”. Het boek heeft een hevig autobiografisch karakter door de vele gelijkenissen tussen Louis Seynaeve en Hugo Claus zelf. Hierdoor voelen de emoties van het boek toch dat beetje echter aan. Hij beschrijft niet hoe Louis Seynaeve zich zou voelen, maar hij beschrijft voor een groot deel hoe hij zich zelf voelde. Jezelf als lezer identificeren met het boek is wel iets moeilijker, omdat de tijden nu anders zijn dan wanneer het boek zich afspeelt. Sommige dingen uit het boek lijken zeer vreemd in onze modernere maatschappij. Desondanks vind ik het boek een echte aanrader voor wanneer je een beetje veel tijd over hebt, want het is toch wel een dik boek, en als je het geen probleem vindt om een beetje te moeten ploeteren voordat je de schoonheid vindt.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: