Het Onderzoek

Gelezen door: Marc Dilliën (135 boeken)

Citaat: "De kelner had niet overdreven: er kwam geen einde aan het bedrijf. Of hij nu vlak om zich heen keek of juist in de verte, overal zag hij een grauwe klont van installaties die achter de ijskoude, striemende regen een vesting vormde met hoge verdedigingsmuren."

De nieuwste van Claudel lijkt wel één lange droom waarin niets lukt, niets normaal schijnt te functioneren voor het hoofdpersonage: de onderzoeker. Hij legt schijnbaar kilometers af om in werkelijkheid enkele meters te vorderen, hij geraakt in het bedrijf niet verder dan de portier, de bewaker, de gids en zijn hotel lijkt wel een spookkasteel bevolkt met clowneske figuren.

Aanvankelijk verrassend, komt er al vlug sleur op het verhaal en nooit is het mij echt duidelijk wat de auteur wil zeggen. De werknemers worden herleid tot functies, iedereen kontroleert iedereen, niemand heeft nog een overzicht over zijn bedrijf, kortom wie is wie ? Kan een allegorie zo ver doorgedreven worden dat ze zichzelf onmogelijk maakt? De stijl van Caudel, zijn prachtige sfeerschepping en zijn humor redden gelukkig veel, maar te weinig om dit boek lang te laten nazinderen.

 | Reacties (3)Delen |
3 reacties:
TineH op 7 augustus 2011:
Ik was in het begin heel erg gefascineerd. Voor mij was het een metafoor voor een zware depressie: niets lukt, alles loopt mis, en van zodra er iets van hoop is wordt die terug weggenomen. Desalniettemin werd het boek te zwaar en te donker na verloop van tijd, en bleef ik met een ontgoocheld gevoel achter. De metafoor werd te lang doorgetrokken.
superwoman op 3 mei 2011:
Ik vond het nog zo slecht niet. Geen hoogvlieger deze keer, maar wel in de stijl van Claudel en daar hou ik van. De surrealistische sfeer eindigt in een absurd hoogtepunt en dat is een beetje jammer.
nikd op 14 april 2011:
In het begin was ik ook gefascineerd door het verhaal, maar er kwam toch ook wat sleet op. Niet altijd kan ik de vergelijking met onze wereld maken. Ik mis ook een plot.

Gelezen door: joke (2 boeken)

Citaat: "Zijn persoon was zo onvast als mist, een droom of lucht die door een mond wordt uitgeademd; en daarin leek hij op miljarden anderen."

Het verhaal begint veelbelovend. Claudel roept een mysterieuze, ietwat donkere sfeer op, die me benieuwd doet worden naar de rest van het boek. De personages worden weergegeven naargelang hun jobfunctie. Aanvankelijk werkt dit ook, omdat het de sfeer van het boek benadrukt en ondersteunt, maar gaandeweg wordt het verhaal vager, vergezocht en ietwat vervelend. Ik heb doorgelezen tot het einde in de hoop dat het niveau van het begin terug zou worden behaald, maar helaas. Een gemiste kans.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Heleen Rijckaert (6 boeken)

In de boeken van Philippe Claudel, de Franse succesauteur van het moment, keren thema’s als vervreemding en machteloosheid wel vaker terug. In zijn jongste boek overtrof hij echter zichzelf. In Het Onderzoek wordt een onderzoeker naar een bedrijf gestuurd om de oorzaak van een heel aantal zelfmoorden binnen dat bedrijf te achterhalen. De onderzoeker wordt echter verhinderd door een aantal bevreemdende gebeurtenissen, zowel van buiten uit als van binnen het bedrijf.

De sfeer is al van bij het begin van het verhaal guur en troosteloos, de personages onpersoonlijke schimmen.
Al snel krijgt de lezer het gevoel dat Claudel hem een groteske spiegel voorhoudt, voorzien van een heel aantal kafkaëske elementen met zelfs een vleugje van Orwells 1984. Het is een beeld, een allegorie zelfs van onze eigenste moderne wereld, ontdaan van al zijn fraaiheid en kleur. Soms surreëel, soms pijnlijk herkenbaar. 

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: