Confettiregen

Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Klei komt niet kleurloos ter wereld. Iedereen is een kunstenaar in spe. De maker van het meesterwerk dat je leven is. En daarvoor is vrijheid essentieel."

Splinter Chabot is in Nederland vooral bekend geworden door zijn zesdelige televisieserie SPLINTER in de politiek, maar hij fungeerde ook regelmatig als tafelheer in het programma De wereld draait door. In een van de uitzendingen heeft hij in een openhartig interview uitgebreid over zijn coming-out verteld. De aanleiding daartoe was dat zijn debuut Confettiregen een dag later verscheen. In dit boek vertelt zijn alter-ego en hoofdpersonage Wobie hoe hij met deze worsteling is omgegaan. Confettiregen is heel beeldend geschreven waardoor je als lezer kan inleven in de emoties van Wobie. .De meeste jongeren willen ‘normaal’, net als de anderen zijn, maar toch ook volledig jezelf. En hier voelt Kobo dat er bij hem iets mis gaat. • Dit boek laat prachtig zien hoe Chabot in het leven staat, hoe hij over zaken denkt. Wobie heeft geen enkele reden om te klagen. Hij groeit op in een warm, liefdevol en ruimdenkend gezin. Toch knaagt er iets aan hem, hij voelt dat hij anders is en dat gevoel wordt alleen maar sterker naarmate hij ouder wordt. En hier ontstaat de worsteling in de ontdekking naar zijn ware identiteit Het verhaal bestaat uit drie delen en aan ieder deel is een jongensnaam toegekend. De reden daarvan is voor de hand liggend en dat blijkt ook wel uit de plot van ieder deel. De afzonderlijke delen vertegenwoordigen Wobie’s levensfase, verlopen chronologisch en laten stap voor stap zien hoe het leven van Wobie zich ontwikkelt. Vanaf het moment dat hij beseft dat hij ‘anders’ is, zit hij tegelijkertijd nog volop in de ontkenningsfase. Het verhaal is bij vlagen aandoenlijk, aangrijpend en heeft eveneens een gezonde dosis humor. Het belangrijkste is echter dat het onomwonden aantoont dat een coming-out nog steeds, ook al is wettelijk veel mogelijk, voor veel jongeren een aanzienlijk probleem is en dat dit een grote impact heeft op hun puberteit en misschien ook nog in het latere leven. Pas heel langzaam, na een jarenlange worsteling lukt het Wobie zichzelf te accepteren en openlijk te verklaren wie hij is. De manier waarop dit helemaal aan het eind van het boek gebeurt is heel mooi en confronterend.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: