Nietzsches tranen

Gelezen door: simon (1 boeken)

De langzaam opgebouwde spanning naar en tijdens de confrontatie tussen Nietsche en Breuer, het natuurlijk erin vervlochten ideeëngoed van de filosoof in het verhaal. Alle adempauzes die je nietsziend in het ijle staart, peinzend over de dingen die gezegd worden. De zucht en het dichtklappen van het boek als een verdiend applaus en de verdere zoektocht naar alles van Nietsche, Salomé en Ree.

 | Reacties (9)Delen |
9 reacties:
Liliane Melis op 17 september 2008:
Prachtig boek: hoe de schrijver filosofie en psycho-analyse in een boeiend, leesbaar verhaal weet te gieten: meesterlijk geschreven.
Liliane Melis op 10 september 2008:
Na het lezen van De therapeut en De Schopenhauer-kuur ben ik verslingerd geraakt aan deze auteur. Ben nu net beginnen lezen in Nietsches Tranen en kan niet stoppen met lezen, boeiend boek!
Peter Desmet op 25 mei 2007:
Dit is geen gewoon boek. De auteur die zelf psychiater is en al een paar succesboeken op zijn actief heeft, vertelt in de vorm van een verhaal het ontstaan van de psycho-analyse in Wenen. Het boek telt eigenlijk maar vier, vijf personages waarvan de belangrijkste de filosoof Friedrich Nietsche, en de artsen Joseph Breuer en Sigmund Freud zijn. Het boek mengt fictie en non-fictie op wonderbaarlijke wijze. Deze drie figuren hebben natuurlijk bestaan, maar Nietsche en Breuer hebben elkaar nooit ontmoet.
In het boek wil Breuer Nietsche van een aantal obsessies en (psychische) problemen met weerslag op zijn fysiek afhelpen. De enige manier waarop Breuer Nietsche kan overtuigen om mee te werken is dat Breuer op zijn beurt ook zijn hart uitstort bij Nietsche. Beide gaan hierin zo op dat ze zonder dat ze het beseffen vrienden worden. Ondertussen leggen ze de basis van een therapie die later door Freud geperfectioneerd zal worden als de psycho-analyse.

Het boek bestaat uit 90% dialogen waarbij alle hoeken van de menselijke psyche verkend worden. Yalom weet op weergaloze wijze de belangrijkste principes van de psycho-analyse en de psychologie in het boek te verwerken. Het is geen makkelijke kost maar het is zo intelligent en meesterlijk geschreven dat het boek je niet loslaat. Het deed me onmiddellijk terugdenken aan mijn colleges psychologie van 25 jaar geleden. Dit boek zou voor eenieder die psychologie dient te bestuderen gewoon verplichte lectuur moeten worden. Ik kan me voorstellen dat dit boek in de VS, waar een paar honderduizenden personen in psycho-analyse zitten, een klapper is geworden. Ik denk dat ik Yalom's vorige succeswerk De therapeut ook eens ga lezen.
Tom Ollieuz op 12 maart 2007:
Een klassieker, een topper. Nergens kun je zo'n dwingender en verteerbaarder inzicht in Nietzsche's wereld vinden dan hier. Bovendien verliest het roman-aspect nooit de boventoon. Als oud-student van Nietzschevertaler Peter De Graeve vind ik de filosoof zeker geen oneer aangedaan in dit boek. Mooi is ook dat het wie geen filosofische interesses koestert kan ontroeren.
simon op 20 november 2006:
De langzaam opgebouwde spanning naar en tijdens de confrontatie tussen Nietsche en Breuer, het natuurlijk erin vervlochten ideeëngoed van de filosoof in het verhaal. Alle adempauzes die je nietsziend in het ijle staart, peinzend over de dingen die gezegd worden. De zucht en het dichtklappen van het boek als een verdiend applaus en de verdere zoektocht naar alles van Nietsche, Salomé en Ree.
hedwig op 23 juni 2006:
Schopenhauers kuur was beter vond ik. Ik vond dit boek wat overroepen. Beetje tè fin de sciècle, beetje te aristocratisch en te traag. Het intrigeert wel, maar het verhaal is beetje mager...
Rob Beuselinck op 7 maart 2006:
Een intrigerend boek dat, aan de ene kant, niet dwingt om verder te lezen omdat elk hoofdstuk een boek op zich is. Aan de andere kant nodigt het uit om verder te lezen en zo de volgende hersenkronkel of geniale wending te genieten.

Het boek gooit je van de ene stelling in de andere, waarvan sommige tegenstrijdig zodat je na een eind zelf niet meer weet wat je over de aangehaalde thema’ s denkt. Het is gewoon schitterend hoe de relatie tussen filosoof Friedrich Nietzsche en Dr. Joseph Breuer beschreven wordt.

Een kat- en muis spelletje tussen twee briljante geesten waarin het even duurt voordat de muis beseft dat hij de kat niet is en waarbij de kat uiteindelijk ook door de muis wordt gered.

Gewoon een schitterende bundeling van geniale ideeën waarbij, tot op het laatste ogenblik, het (verwachte) einde andere vormen aanneemt.
Silvie op 2 januari 2006:
Nietzsches tranen is een intrigerend boek dat de levens van bijzondere figuren (Lou Salomé, Joseph Breuer, Sigmund Freud, Friedrich Nietzsche) uit het Wenen van begin vorige eeuw met elkaar verweeft. Toch gaat het voor mij iets te vlotjes en dramatisch om met een complexe figuur als Nietzsche. Ik vraag me af of we de goeie man geen oneer aandoen met dit naar het einde toe sentimenteel portret.
Wie zal het zeggen?
magda witdoeckt op 17 november 2005:
Inderdaad een subliem boek vol levenswijsheid . Het heeft mij ook geholpen eens in het hoofd ( denkwereld ) van een man te duiken ! Veel misverstanden zouden opgehelderd zijn als men dit boek ter voorbereiding van relatievorming zou geven aan bv. adolescenten . Het tweede boek : de schopenhauwerkuur is ook heel goed vind ik .

Gelezen door: Fons Mariën (201 boeken)

Citaat: "Zij die gemoedsrust en geluk verlangen moeten geloven en het geloof omarmen, terwijl zij die de waarheid willen zoeken van gemoedsrust moeten afzien en hun leven moeten wijden aan onderzoek.""

"Nietzsches tranen" is het tweede boek van auteur Irvin D. Yalom dat ik las (na "Het raadsel Spinoza"). De auteur is Amerikaan, psychiater en blijkbaar erg geïnteresseerd in filosofie (zo heeft hij ook een boek met Schopenhauer als hoofdfiguur).

In dit boek onderzoekt hij de raakpunten tussen filosofie en psychologie (of psychotherapie). Het speelt zich af in Wenen in 1882 en gaat over de befaamde dokter Breuer die de Duitse filosoof Nietzsche (die toen nog niet bekend was en die vooral lijdt aan ernstige migraine-aanvallen) behandelt. Beide personages hebben echt bestaan, alsook Lou Salomé die een rol speelt in het verhaal. Het verhaal zelf van de ontmoeting tussen beiden is evenwel fictie (en dus ook alle gesprekken), maar zou mogelijk geweest zijn gezien Nietzsches ziektebeeld en zijn zoektocht naar hulp bij talrijke dokters. Breuer laat Nietzsche in een kliniek opnemen in december 1882 en daar hebben ze talrijke therapeutische gesprekken. Alleen: de rollen worden omgekeerd ; het is Breuer die met zijn wanhoop (hij voelt zich gevangen in zijn leven, zijn werk en huwelijk en hij heeft een obsessie voor een jonge patiënte, Bertha - nu zouden we spreken van een midlife-crisis) in therapie gaat bij Nietzsche. De gesprekken zijn therapeutisch en filosofisch van aard en zo laat de auteur ons meer weten over Nietzsches denken en over de wortels van de psychotherapeutische praktijk. Trouwens komt ook de jonge Sigmund Freud in het boek voor als vriend en 'leerling' van Breuer, wat eveneens authentiek is.

Het boek is goed en geloofwaardig geconstrueerd en is erg leerzaam voor wie zich in filosofie interesseert zonder de moeilijke boeken van Nietzsche te moeten lezen. Eén schoonheidsfoutje is het gebruik van het woord 'robot' enkele keren in hun gesprek, dat plaatsvindt in 1882 terwijl dit woord pas in 1933 voor het eerst gebruikt werd (door Karel Capek).

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Wenen