Mijn tweede huid

Gelezen door: André Oyen (3409 boeken)

Citaat: "Gewoon meegaan met de stroom. De lijn van uw wezen volgen. Dan zult ge u niet rap snijden."

In Mijn tweede huid volgen we de 'groeipijnen' van Anton vanaf zijn peutertijd tot de volwassenheid. Net als in Mortiers debuutroman Marcel volgen we ook hier de gebeurtenissen door de ogen van het personage, met dat verschil dat in deze roman de formulering van de dingen evolueert naarmate de jongen ouder wordt.

Anton’s kindertijd is een rustige cocon waarin zijn vader kracht en tederheid uitstraalt en moeder een beetje bitsig, altijd in weer met alles en nog wat, maar toch ook op haar manier beschermend en altijd denkend aan wat het beste is voor haar kind.
In zijn adolescentie vat hij een vriendschap op voor Willem, die uitgroeit tot liefde, die niet ontkend wordt maar die ze wel in alle stilte beleven. Hij is zich bewust van zijn homoseksualiteit maar stelt zich daar niet direct vragen over en beleeft alles een beetje als buitenstaander.

Anton en Willem gaan samen in Gent studeren. Ze betrekken niet uit schaamte maar gewoon uit praktische overwegingen elk een eigen woning. Hun relatie is heel innig en Anton voelt zich gelukkig. Maar dan raakt Willem bij een tragisch ongeval betrokken.

Mijn tweede huid is een heel mooi boek. Als geen ander weet Erwin Mortier taal en stijl tot in de finesse te beheersen. Wat tot melodrama had kunnen uitlopen laat hij door zijn technische vaardigheid tot een monument van sereniteit en eenvoud verworden.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Lydia (238 boeken)

Citaat: "Eenmaal gladgeschoren goot hij gulpen water over zijn gezicht, draaide zich om en stak zijn armen naar me uit.
'Hef je armpkes op,' zei hij.
Gewichtloos hing ik in zijn handen. Ik wankelde in al mijn gewrichten toen hij met een schone handdoek om mijn oren woelde en mijn kruin droogwreef. Ik klampte me vast aan zijn kuiten.
"

Dit boek lees ik voor ons leesclubje. Ik zou het zelf niet gekozen hebben omdat ik wist dat de taal "moeilijk" is. De eerste bladzijden vond ik inderdaad moeilijk en sommige zinnen moest ik twee tot drie keer lezen eer ik ze begreep. Af en toe las ik een zin die ik gewoon niet begreep. Maar de manier waarop de schrijver naar de wereld kijkt vanuit een baby/peuter is zo mooi beschreven en zo herkenbaar dat ik snel helemaal in het boek gevangen zat.

Het eerste deel gaat dus over de wereld gezien vanuit een peuter, het tweede deel vanuit een puber en het derde deel vanuit een jong-volwassene. Het was een boeiend boek tot op het einde maar ik heb het meest genoten van het eerste deel...

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Alice Mertens (1 boeken)

Mijn tweede huid bestaat uit drie chronologisch geordende delen. Het verhaal wordt verteld door Anton, het hoofdpersonage. Hij is een naïef, eenzelvig persoon. In deel één worden zijn eerste levensjaren beschreven. De huiselijke geborgenheid, die Anton z’n jeugd kenmerkt, vertoont barsten: zijn geliefde oom overlijdt onverwachts, zijn neefje Roland komt bij hem inwonen en maakt hem het leven zuur. Door de jaren heen verandert de verhouding tussen de twee jongens.

Het tweede deel beslaat ongeveer de helft van het boek. Anton gaat naar de middelbare school en leert er zijn klasgenoot Willem kennen. De intimiteit van vader en moeder wordt vervangen door Willems liefde.

In het laatste deel gaat Anton als negentienjarige naar de universiteit. Hij verlaat het ouderlijke huis en verheugt zich op een nieuw leven met Willem. Een dramatische gebeurtenis, het overlijden van Willem, zal Antons leven voorgoed tekenen.
Mortier beschrijft de moeilijke jeugd van Anton op een heel treffende en geloofwaardige manier. Hij gebruikt daarvoor een doelgerichte woordenschat, die zeer uitgebreid is.

Ik heb dit boek graag gelezen, ten eerste omdat ik aangenaam verrast ben door de schrijfstijl van de auteur. Hij schrijft met veel gevoel en beschrijft de emoties op een bijzondere manier. Ten tweede vond ik het een leuk onderwerp, het was geen cliché verhaal over homoseksualiteit, maar een geloofwaardige levensbeschrijving van een jongen die eerlijk ‘uit de kast’ komt.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: matswillekens (1 boeken)

Ik vind het boek niet het beste dat ik ooit gelezen heb, maar zeker ook iet het slechtste. Erwin Mortier maakt hier een boek over het leven van een min of meer normale jongen, maar weet het toch mooi weer te geven. Ik vind het zeer goed dat hij het boek in drie grote stadia heeft opgedeeld en dat hij elk stadia zeer uitvoerig beschrijft.
Het eerste stadium vind ik het beste, hier is Anton een baby en een grote deugniet. Samen met zijn neef Ronald doet hij veel dingen die eigenlijk niet mogen. Hier merk je ook al dat de vader meer bezig is met de baby als de moeder en dat komt niet vaak voor. De moeder sluit zich altijd bij de mening van haar zussen aan en zij vinden Anton niet echt leuk.
In het tweede stadium wordt heel mooi beschreven hoe dat 2 jongens die niemand kennen op hun nieuwe school eigenlijk heel rap beste vrienden worden. Hun vriendschap komt dan ook het meeste aan bod in het vervolg van het boek.
In het derde stadium dan gaan ze studeren in Gent. Niet in hetzelfde huis, maar wel in de buurt van elkaar. En dan gebeurt iets dat ik helemaal niet verwacht had en het daarom ook zo mooi vond.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: België