What I talk about when I talk about running

Gelezen door: Fieke Van der Gucht (58 boeken)

Citaat: "I just run. I run in a void. Or maybe I should put it the other way: I run in order to acquire a void."

Bij elk een nieuw jaar hoort een nieuw en onbezonnen voornemen. De 20 kilometer van Brussel lopen bijvoorbeeld. Ongetwijfeld was Loop! van Start-to-run-bezielster Mieke Boeckx (Roularta, 2007) een betere voorbereidingskeuze geweest -na simpelweg meer uit lopen gaan uiteraard - maar het werd What I talk about when I talk about running.

Hoe bizar en bevreemdend Murakami’s romans ook zijn, in zijn eigen leven staan soberheid en regelmaat centraal. Zes dagen per week een uur lopen hoort bij die dagelijkse routine. Heel eerlijk en simpel beschrijft Murakami in dit non-fictie boek de ups en downs -van runner’s high tot runner’s blues- uit zijn lopende en schrijvende leven. Hij heeft het over de verbondenheid met andere lopers die zijn pad kruisen en het heerlijke gevoel van zelfvertrouwen na een marathonfinish.
Tegelijkertijd verbloemt hij niet dat vermageren een extra stimulans is om het lopen vol te houden, noch dat de jaren hun tol beginnen te eisen. Dat neemt je onmiddellijk voor hem in, al worden zijn dagboeknotities stilistisch nooit echt bijzonder, zijn bedenkingen nooit wereldschokkend. Lezende couch potatoes die enkel van Murakami’s romans houden, doe je dus geen plezier met What I talk about when I talk about running onder de kerstboom.

Murakami’s down-to-earth stijl werkt wel stimulerend voor lopende lezers in het algemeen en lopende Murakami-fans in het bijzonder. Hij benadrukt voortdurend dat hij geen uitzonderlijk looptalent is. En toch kan Murakami het lopen al meer dan dertig jaar niet missen. Dat gaf mij alvast meer hoop dan de trainingschema’s in Loop!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: