Rode rozen en tortilla’s

Gelezen door: Liesbet Vreys (20 boeken)

Citaat: "Zoals geliefden door de geur van hun beminde weten dat er een intiem samenzijn nadert, zo kondigden deze geluiden en geuren, vooral die van het geroosterde sesamzaad, Pedro aan dat er een culinair genot in aantocht was."

Dit boek (verfilmd als Como agua para chocolate) is een zinnenstrelend, geurig sprookje dat wordt voorgesteld als een familiesaga en uit de doeken gedaan door een grappig ouderwetse alwetende verteller. Door de traditie veroordeeld ongehuwd te blijven, kan Tita alleen met haar Pedro communiceren door de maaltijden die ze bereidt: haar bittere tranen in de bruidstaart veroorzaken een catastrofe op het huwelijksfeest van Pedro en haar zus. De hele roman ademt iets magisch uit. De recepten dienen het verhaal, maar geven de lezer ook zin om de bereiding van al dat geurigs en kruidigs (ooit) zelf uit te proberen.

 | Reacties (5)Delen |
5 reacties:
Karla op 18 april 2009:
Ik heb dit boek nu pas gelezen, omdat we het binnenkort bespreken met de leesclub. Ik had ook vooroordelen, verwachtte een wat melig liefdesverhaal. Neen dus, hartverwarmend boek dat een inkijk geeft in de Mexicaanse (culinaire) cultuur en tradities. 'Wreed, passioneel, zinnelijk, romantisch, tragisch, grotesk': het zijn allemaal labels die van toepassing kunnen zijn op dit verhaal. De burleske overdrijvingen maken zelfs de meest tragische gebeurtenissen grappig. Wreedheden en moorden worden beschreven alsof het om gewone dagelijkse dorpsroddels gaat, de bovennatuurlijke gebeurtenissen worden verteld alsof het doodnormaal is (wat ook bij Isabel Allende het geval was in Het huis met de geesten). De luxe-editie met uitgebreide recepten is prachtig uitgegeven, de recepten zien er authentiek uit. Een fijne leeservaring dus.
op 31 maart 2009:
Ik herinner me dit boek! Ik heb het vorig jaar min of meer verplicht moeten lezen voor Nederlands en ben eraan begonnen met een hele hoop vooroordelen. Ik zag het als een melig, alledaags liefdesverhaal, maar tijdens het lezen ben ook ik verleid door de magie en het heerlijke eten dat het boek schuilhield. Zalig gewoon.
donnie de neef op 23 april 2008:
Het hoofdthema in Rode Rozen en Tortilla's is ongetwijfeld liefde. Deze liefde zit verweven in het ritueel van het eten en het bereiden van de maaltijd. Traditie speelt ook een belangrijke rol in het verhaal en ook de moeder-dochterrelatie is niet onbelangrijk. En zoals alle Zuid-Amerikaanse schrijvers: magie alom.
Ook in een geïllustreerde editie verkrijgbaar mét de recepten!
Ilse op 12 oktober 2006:
In dit boek wordt elk hoofdstuk beeindigd met "wordt vervolgd..." Maar, waar gaan de verhalen verder???
Miriam Lambaere op 14 februari 2006:
Een van mijn favorieten. Wart je leest zie je voor je, ruik je, hoor je. Alles getuigt van een ongelooflijke fantasie waarin je wel moet meegaan. Een modern sprookje voor volwassenen.

Gelezen door: Peter Geiregat (448 boeken)

Mexico, 1910. Op een haciënda woont Mama Elena met haar drie dochters Tita, Rosaura en Gertrudis. Tita mag niet met haar geliefde Pedro trouwen, omdat zij als jongste dochter bij haar moeder op de hacienda moet blijven. Pedro trouwt met haar zuster, om in de buurt van Tita te blijven. Tita kan zo haar liefde aan Pedro doorgeven via de gerechten die ze klaarmaakt... tot mama Elena er een stokje voorsteekt en Pedro en Isaura wegstuurt van de ranch. Tita veinst (?) krankzinnigheid en dokter John ontfermt zich over haar. Stilaan groeit er een liefde tussen hen, maar die staat in de schaduw van de gevoelens die Tita voor Pedro heeft. Als John op reis is, vrijen Tita en Pedro. Ze vermoedt dat ze zwanger is. Angstig wacht ze op de terugkeer van John om hem te melden dat hun huwelijk niet kan doorgaan. Als blijkt dat ze niet zwanger is, is ze danig in de war. Kort nadien geraakt Pedro verbrand bij een ongeval. Ze zorgt voor hem (en niet Isaura). Haar gevoelens gaan crescendo. Als John terugkomt biecht ze alles op, maar John blijft in zijn liefde voor Tita geloven. Voor wie moet ze nu kiezen? De recepten zijn vervlochten in de diverse hoofdstukken. De gevoelens van Tita hebben hun invloed op diegenen die van haar gerechten proeven. Toch zijn er andere magisch-realistische invloeden die geen toegevoegde waarde hebben. Less is more.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: