Duizend schitterende zonnen

Gelezen door: Monica B. (38 boeken)

Citaat: "Net als de naald van het compas die naar het noorden wijst, vindt de beschuldigde vinger van de man altijd een vrouw. Altijd. Vergeet dat nooit."

In dit boek staat de relatie tussen 2 vrouwen in Afghanistan centraal. Het verhaal begint in 1974 met Mariam die uitgehuwelijkt wordt aan de veel oudere Rasheed. Het leven met hem in Kabul is voor haar een echte hel. Na een aantal jaren huwt hij met Laila. Na een moeilijke periode onstaat er tussen de vrouwen een band voor het leven.

Naast het verhaal van Mariam en Laila, leer je ook een stukje geschiedenis van Afghanistan. Een boek de moeite waard om te lezen! Een waardige opvolger voor De vliegeraar van Kabul!

 | Reacties (18)Delen |
18 reacties:
annelies op 23 juni 2010:
Het 1ste boek dat me een traan heeft doen wegpinken. Heel aangrijpend.
Josefien op 24 januari 2010:
Prachtig boek, dit was veel beter dan De vliegeraar, dat ik eigenlijk totaal niet vond te voldoen aan mijn verwachtingen. Je moet het gewoon lezen !
Jolien op 2 november 2009:
Ik heb De vliegeraar nog niet gelezen, dus een vergelijking kan ik niet maken. Mijn mening over Duizend Schitterende Zonnen is enorm lovend. Ongelooflijk hoe de schrijver je kan meenemen naar een wereld die voor ons onbekend is.

De karakters zijn zo puur, zo echt. In heb begin had ik het niet op met Miriam, ze is in niks een personage waarin ik mij kan vergelijken, maar de manier ze haar eigen wegcijfert voor Laila en diens kinderen is zo heroïsch. Zowel de perfect uitgewerkte karakters als de culturele achtergrond is magnifiek.
Eef Verbeke op 29 oktober 2009:
Een enorme aanrader, maar wel een zeer zwart verhaal. Ik heb verschillende keren moeten slikken bij het besef dat dit fictioneel verhaal dagelijkse kost is/was in Afghanistan. Na het lezen van het boek kan je je beter inleven in de situatie van zo veel landen.
Didier Vaes op 12 oktober 2009:
Een oppervlakkig, saai en emotieloos boek... De geschiedenis van Afghanistan en de Taliban wordt op een goede manier beschreven, maar ik vind de hoofdpersonages te weinig uitgewerkt, te oppervlakkig, emotieloos. Het boek heeft me absoluut niet bekoord zoals The Kite Runner.
Nico Lauwers op 25 juli 2009:
Ik vond dit boek minder goed dan De vliegeraar. Misschien omdat in dit boek de nadruk ligt op het vrouwelijke standpunt? Elke keer als ik dacht: nu kan het niet erger, ging het toch nog een stap verder, zodat ik het op de duur ongeloofwaardig vond.
Claude Bonvin op 14 mei 2009:
Schitterend boek maar ik vond De vliegeraar iets beter.
Ann Horckmans op 4 februari 2009:
Duizend schitterende zonnen is een boek dat kreunt onder de pijn en het onrecht. Het is een eerlijk maar hard verhaal over twee vrouwen in een land in oorlog en een maatschappij gericht op de man. Twee vrouwen in een zeer zwakke positie die elk op een eigen manier de last van de onderdrukking dragen en die samen sterk proberen te staan tegenover hun omgeving. Een prachtig, aangrijpend verhaal.
Marlies op 13 oktober 2008:
Eerst en vooral moet ik zeggen dat ik dit één van de beste boeken vind die ik ooit gelezen heb! Ik vind het heel interessant om te lezen hoe het leven er is, ten tijde van de Taliban. Met dit boek kom je absoluut meer te weten over de Islam. Khaled Hosseini geeft fantastisch de schrijnende toestand in Afghanistan en het harde leven van twee sterke vrouwen weer. Ik vind het goed dat hij het boek in verschillende vertelperspectieven heeft geschreven. Zo was het heel duidelijk om te lezen hoe de twee vrouwen zich voelen op dat moment. Het is echt heel aangrijpend om te lezen hoe de vrouwen er behandeld worden. Ik heb voor hen echt veel respect gekregen na het lezen van dit boek. Wat me vooral is bijgebleven is dat Mariam het niet erg vindt om een burka te dragen. Ik zou dit echt niet leuk vinden, maar bij Mariam geeft het een gevoel van veiligheid. Ik citeer (p. 72): “En de burka, ervoer ze tot haar eigen verbazing, was ook troostend. Het was net een eenrichtingsraam. Binnenin was ze toeschouwer die beschermd werd voor de onderzoekende ogen van vreemden. Ze hoefden er zich niet langer druk over te maken dat mensen met één enkele blik alle schaamtevolle geheimen van haar verleden kenden.”
Sabine De Waele op 26 september 2008:
Dit boek heeft me enkele dagen van mijn stuk gebracht. Ik besefte nog meer dan anders hoeveel geluk wij hier hebben, hoeveel mogelijkheden, en hoe weinig we ze soms gebruiken door op te gaan in akkefietjes. Wat oorlog of machthebbers mensen kunnen aandoen is gruwelijk. En toch werd ik niet depri van het boek omdat er ook plaats was voor verwondering. Ik heb het boek graag gelezen en wellicht lees ik het binnenkort nog eens opnieuw.
cindy vuylsteke op 27 juli 2008:
Ik heb allebei de boeken gelezen van Khaled Hosseini en ik vind ook dat je ze niet echt kan vergelijken. Het is schrijnend om te lezen hoe er met de mensen en meerbepaald met de vrouwen omgegaan wordt... Een goed boek dat vlot leest door de eenvoudige zinsbouw!
Lydia op 9 juli 2008:
Ook ik ben weg van dit boek. Ik heb De Vliegeraar heel graag gelezen en vind het ook een echte aanrader maar dit boek is nog indringender. Misschien omdat ik ook een vrouw ben? Het is zo schrijnend en toch hoopvol, echt een boek dat aan je blijft kleven. Ik vind het einde wèl realistisch. Het hoofdpersonage heeft wel degelijk haar bedenkingen bij wat er nu gebeurt in Afghanistan. Ik citeer: "Het kilt Laila. Het kilt haar dat de krijgsheren naar Kabul hebben mogen terugkeren. Dat de moordenaars van haar ouders in chique huizen met ommuurde tuinen wonen, dat ze tot minister van dit zijn benoemd en tot staatssecretaris van dat, dat ze straffeloos kunnen rondrijden in glanzende, kogelvrije SUV's door wijken die ze zelf hebben verwoest. Het kilt haar."
Els Peleman op 15 juni 2008:
Dit boek is een aanrader voor iedereen die wat van de Afghaanse cultuur wil opsnuiven maar geen zin heeft in echt zware beschrijvingen. Het verhaal vertelt - net zoals in De Vliegeraar - op een schrijnende manier hoe het leven van vrouwen er in Afghanistan aan toe gaat. Zowel dit boek als De Vliegeraar zijn echte aanraders. Persoonlijk vind ik niet dat je ze kan vergelijken. In De Vliegeraar was de verhaallijn opbouwend en soms vrij complex maar het einde des te schrijnender terwijl het in Duizend schitterende zonnen veel geleidelijker gaat met een einde dat je stilaan ziet aankomen. Echt, ik weet niet welk van de twee het beste is, ik vind ze allebei schrijnend mooi.
suzan op 20 april 2008:
Schokkend, aangrijpend, vlot leesbaar... Ik nam het boek per vergissing mee want ik wou eigenlijk De vliegeraar nemen. Maar vond dit boek super.
Elisabeth Francet op 12 maart 2008:
Dit boek vind ik persoonlijk van een hoger en authentieker niveau dan De vliegeraar. Wat ik daar miste, vond ik wel in dit boek, een verhaal van 2 sterke vrouwen die door hun onverwoestbare overlevingsdrang in staat zijn zich aan te passen aan de meest extreme situaties. Dit is méér een verhaal over geduld, lijdzaamheid, creativiteit en hoop dat vele vrouwen karakteriseert dan over de islam. Uiteraard is de gehele omkadering zéér leerzaam en werpt een wreed beeld op de geschiedenis van Afghanistan en meer specifiek Kaboel. Een aangrijpend boek van rasverteller Khaled Hosseini, een aanrader (nog meer dan De vliegeraar)!
caroline Van Laere op 29 december 2007:
Schitterend boek. Ik heb het op 2 dagen uitgelezen. Het is inderdaad zo spannend dat je niet kan stoppen en heel vlot leesbaar. Ik wil zeker De Vliegeraar ook nog eens lezen.
Annemie Vrints op 14 september 2007:
Vlot leesbaar, maar zeker niet zo goed als De Vliegeraar. Trouwens, al is het boek zeer recent geschreven, is het einde niet realitisch. Afghanistan is geen veilig land geworden en al zeker niet voor vrouwen zoals dit boek hoopvol suggereert.
Sandra Bolle op 24 juli 2007:
Ik vond dit een superboek. Dit is zo goed geschreven dat je maar blijft lezen. Maar door de gebeurtenissen raak je geschokt en heb je de neiging om te stoppen maar omdat het zo spannend is wil je het uit lezen! Door de makkelijke zinnen ook nog snel te lezen. Ik raad dit boek iedereen aan omdat het de Islam goed weergeeft, de oorlogssituatie in Afghanistan en de vrouwen onder de Taliban.

Gelezen door: sirog (320 boeken)

Ik heb eerst De Vliegeraar van deze schrijver gelezen. En ik dacht : "dit boek kan hij niet evenaren". Maar ik was fout, dit boek vond ik nog beter dan het vorige, misschien ook omdat onderwerp meer vrouwelijker was. Je leefde gewoon mee met beide vrouwen, je proefde hun angst, hun verdriet, hun pijn. Maar je hebt ook bewondering voor hun doorzettingsvermogen. Het is een zeer meeslepend drama, waar ik af en toe mijn tranen moest verbijten. Het is één van de weinige boeken, die ik later terug zal lezen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: marlies georges (2 boeken)

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Nancy (6 boeken)

Wat een schitterend aangrijpend boek! Het geeft je meer inzicht in de realiteit waarmee de vrouwen geconfronteerd worden in Afghanistan, helaas, nog steeds...

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Hilde (10 boeken)

Mariam, een jong meisje van 15, vlucht op een dag weg van haar mama, Nana, uit de bergen, weg van een armzalig (maar wel gelukkig, zo zal later blijken) bestaan. Ze gaat op zoek naar haar vader, Jalil, in de stad Kabul, waar ze hoopt op een beter leven, in diens mooie villa, omringd door al haar halfzussen en halfbroers. Dat verhoopte leven valt al gauw in puin, wanneer ze op een avond wordt geroepen, gezeten rond een tafel met haar sprakeloze vader, en diens drie wettige echtgenoten. Dan krijgt ze te horen dat ze wordt uitgehuwelijkt aan de dominante en ziekelijk jaloerse Rasheed, die geen sprankel tegenspraak duldt, en meer dan eens zijn gezag laat gelden door gewelddadigheid. Mariam kan hem echter niet de zoon schenken waarop hij had gehoopt. Daarin komt verandering, wanneer Layla in hun beider leven komt. Zij is de dochter van de buren, die door Rasheed gered wordt vanonder het puin, na een raketaanslag waarbij Layla beide ouders verliest. Hij neemt haar op in ‘zijn’ huis, en van Mariam wordt verwacht dat zij voortaan ten dienste van Layla zal staan. Hierdoor ontstaat echter een zekere rivaliteit tussen beide vrouwen, en Mariam stelt haar eigen wetten jegens Layla.
Maar gaandeweg ontdekken ze, dat ze elkaar meer nodig hebben dan verwacht. Wat daaruit groeit, is wonderwel een mooie vriendschap tussen beide vrouwen. Een roman die zowel aangrijpend als beklijvend nazindert, met een prachtige omschrijving van een bezet Afghanistan. Je voelt zò mee met de personages en hun veerkracht en dàt is toch wel het talent van een groot schrijver! Khaled Hosseini wordt dan ook zeer terecht een meester verteller genoemd. Ik heb dit zeer graag gelezen, en ongetwijfeld is dit niet het laatste boek, dat ik van deze auteur zal hebben gelezen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Skittle (2 boeken)

Dit boek behoort zeker tot één van mijn favorieten. Het is zo aangrijpend dat het haast onmogelijk is om weg te leggen. Het geeft een beter beeld over de levenssituatie van sommige vrouwen. Zeker een aanrader.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Annelies Reyntjens (1 boeken)

Duizend Schitterende Zonnen, een bekende roman van Khaled Hosseini, is een boek dat je bijblijft. De levens van Mariam en Laila worden hierin beschreven tot ze uiteindelijk samenkomen. Zo ontstaan hun hechte vriendschap. De roman is opgedeeld in vier delen: Het leven van Mariam, het leven van Laila, het deel waar deze twee dames elkaar leren kennen en een vriendschap ontstaat en tot slot neemt Laila het woord weer. Het verhaal is in de ik-persoon geschreven en meestal vind ik dat niet zo leuk, maar bij dit boek heeft het me geen moment gestoord. Je wordt in het verhaal gezogen en leeft ontzettend mee met de vrouwen en hun erbarmelijke situatie. Naast de ellende die de ongelukkige Mariam en de mooie Laila ondergaan, is er ook plaats voor liefde, geluk en vriendschap. De schrijver heeft hiertussen een mooie balans gevonden. Wat ik zeer interessant en leerrijk vind aan zo’n boeken, is dat het verhaal zich afspeelt in een ver land met een cultuur die anders is dan de Westerse cultuur waar ik ben opgegroeid. Hosseini is gevlucht uit zijn geboorteland Afghanistan en beschrijft hoe het daaraan toegaat. De mooie en minder mooie aspecten uit de Islam komen voor in het boek.

Duizend Schitterende Zonnen is een prachtig verhaal en mooi geschreven waardoor je het redelijk snel uitleest. Ik denk dak ik binnenkort zijn voorloper De Vliegenaar eens ga lezen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Liliane Daniels (21 boeken)

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: badido (10 boeken)

Dit boek vond ik nog beter dan De Vliegeraar, wellicht omdat de hoofdpersonages vrouwen zijn.
Een uniek verhaal over co-bruiden die aanvankelijk absoluut geen vriendschappelijke gevoelens voor elkaar koesteren, maar door hetzelfde lot dat ze delen (de vreselijke echtgenoot) ontstaat een innige vriendschap

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Rina De Herdt (27 boeken)

Citaat: "Laila vraagt zich af waarom Jalil de moeite heeft genomen Mariam met een lege tape op te schepen. Maar dan volgt er muziek, en verschijnen er beelden op het scherm.(...) De film die wordt afgespeeld is Pinocchio van Walt Disney. Laila begrijpt het niet."

Zeer interessant boek met veel details over de cultuur en geschiedenis in Afghanistan, zonder dat het te zwaar wordt om te lezen. Ik vond het beter dan De Vliegeraar omdat het vanuit vrouwelijk standpunt geschreven is. Het is dramatisch en aangrijpend.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: afghanistan