Voor je gaat slapen

Gelezen door: Malena Larsen (24 boeken)

Citaat: "De volgend avond ga ik met vader naar de film en heb geen tijd om voor het raam van het restaurant te staan gluren. Maar de avond daarop sta ik er weer en besluit ik dat de tijd nu rijp is. Nu zal Dag met mij naar huis gaan, of hij nu wil of niet. Ik ga naar de zolder, naar mijn zolderkamer, haal de oude kist uit Amerika tevoorschijn, die vol zit met kleren, maskers, brillen en pruiken. Ik vind precies wat ik zoek: een grote zwarte broek, een paar bretels, een wit overhemd met lange boorden, een jasje, een bolhoed en een grote zwarte snor. Ik verkleed me en kijk in de spiegel. Draai voor de spiegel in het rond. Nog steeds mager. Nog steeds klein. Maar stoer en mannelijk, dat wel. Ik lijk een beetje op opa. Ik loop mijn kamer door, doe het raam open De koude winterlucht strijkt langs mijn gezicht. Ik kijk naar de hemel. Ik tel zeven sterren. Jij en ik, opa, zeg ik tegen de sterren. Jij en ik. Niemand die ons klein krijgt."

Karin Blom is niet mooi. Niet onweerstaanbaar zoals haar moeder, Anni, noch kwetsbaar als haar zus, Julie. Maar ze kan goed zingen, ze kan dansen en vertellen, en ze kan eenderwie onder tafel drinken. Met deze twijfelachtige kwaliteiten vertelt ze in dit boek het verhaal van haar grote en vreemde familie, die zich afspeelt in New York in de jaren dertig, en in Oslo in de jaren negentig. In Karins wereld is de grens tussen werkelijkheid en verbeelding echter heel vaag. Ze drinkt, vertelt, verleidt en vernielt terwijl iedereen rond haat onvermijdelijk op de eenzaamheid afstevenen. Ik heb dit boek jaren geleden gelezen, en er zijn altijd fragmenten blijven rondzwemen in mijn gedachten. Nu heeft het een kleine renaissance gekregen en ben ik er meer verliefd op dan ooit. De vreemde opgefleurde vertelwijze van Karin doet denken aan iemand die voor de honderdste keer een oud familieverhaal vertelt en er nog altijd een schepje bovenop wil doen om het interessanter te maken, en is zeer betoverend, meeslepend en prettig om te lezen. En ook al begrijp je niet alles van de verhalen of van de symboliek die in het verhaal gebruikt wordt, kan je er zeker met volle teugen van genieten. Het is zeker een boek over leugens en de waarheid, over familiebanden, over verhalen en hoe die verteld moeten worden, maar eerst en vooral een schitterend boek over de liefde in al haar vormen: huwelijk, relaties, versier-trucs en overspel, noem maar op.

Linn Ullmann werd in 1966 geboren als dochter van de Noorse actrice Liv Ullmann en de Zweedse filmregisseur Ingmar Bergman (het boek is vertaald uit het noors), vandaar dus de rijke verbeelding van Karin, en vandaar ook, dat het boek zo goed geschreven is. Het is echt afgewerkt tot in de puntjes, zonder een keer verwarrend, onnozel of saai te worden. De personnages zijn in al hun diepte neergezet met slechts een paar zinnen, en komen direct tot leven in de verbeelding van de lezer. Het verhaal is op zijn minst ongeloofwaardig, maat daar wordt het alleen maar beter van. Een schitterend boek waar je echt van kunt genieten, dus zeker lezen!

 | Reacties (2)Delen |
2 reacties:
Hanne K. op 26 oktober 2006:
Daar ben ik het niet mee eens, ik vond het schitterend!
op 8 oktober 2006:
Het is een saai boek.