Paus Franciscus, erfenis en toekomst

Gelezen door: André Oyen (3327 boeken)

Citaat: "Hebben de de moeilijkheden waarmee hij moet afrekenen binnen het Vaticaan niet alles te maken met zijn voorgenomen taak en opdracht om de kerk opnieuw tot de beweging van Jezus Christus te maken?"

Op 13 maart 2015 was paus Franciscus twee jaar aan het bewind. Ter gelegenheid hiervan schreef pauswatcher André Truyman het boek Paus Franciscus, erfenis en toekomst.
Hierin houdt het pontificaat van paus Franciscus tegen het licht van de pontificaten van de zes laatste katholieke kerkleiders. Hij maakt de balans op van twee jaar pontificaat van Jorge Bergoglio, een Latijns-Amerikaanse jezuïet en Italiaanse immigrantenzoon. Daarmee schrijft hij een degelijk onderbouwde en kritische geschiedenis.

Paus Franciscus kreeg van zijn voorganger een stinkende erfenis opgedrongen, namelijk: het seksueel misbruik in de kerk en de gevolgen daarvan voor de kerk vandaag. We lezen in dit boek over het wereldwijde kindermisbruik door katholieke geestelijken en hoe dit jarenlang angstvallig binnen de muren van de curie werd gehouden. Door het adagium 'Nooit schandaal verwekken' moest veel geheim blijven in de Rooms-Katholieke Kerk. In de loop van de geschiedenis werden er nochtans erge misdaden begaan, zowel op financieel, als op moreel vlak.
In Paus Franciscus, erfenis en toekomst lees je dat seksueel misbruik al onder paus Pius XII in de hoogste bestuursorganen oogluikend werd toegestaan. Zo werd in 1956 in een kerkrechtelijk proces vastgesteld dat de Mexicaanse priester Marcial Maciel de jongens van zijn kleinseminarie had misbruikt. Maar tijdens het sede vacante in 1958 werd die uitspraak door curiekardinaal Micara geneutraliseerd. Maciel werd pas na een halve eeuw een halt toegeroepen door paus Benedictus XVI. Diezelfde paus Benedictus XVI eiste als prefect van de Congregatie voor de Geloofsleer dat seks met minderjarigen nooit mocht worden aangegeven bij de politie. Meldingen van seksueel wangedrag moesten binnen de muren van de curie blijven. Hoe kan de Kerk ooit in het reine komen met deze problematiek? De vertrouwensbreuk van de doorsnee katholiek lijkt zo onherstelbaar, dat het een wonder mag heten dat Jorge Bergoglio uit Argentinië het tij door zijn grootmoedigheid al enigszins heeft kunnen keren.
Paus Franciscus, die het instituut soms regelrecht trotseert, is bezig met een ander soort pontificaat dan zijn voorgangers. Met enerzijds een duidelijkheid, die niets aan de verbeelding overlaat, en anderzijds een pastorale barmhartigheid, die het brede publiek vertedert en alle afstandelijkheid doet vergeten. Ook zijn uitspraken mogen er wezen, ter illustrarie een greep uit het rijke aanbod: "Een goede katholiek kweekt niet als de konijnen", "Het Vaticaan lijdt aan spirituele Alzheimer" of ook "Als een homoseksueel op zoek is naar God, wie ben ik dan om daarover te oordelen?" 
Deze paus lapt geregeld alle conventies aan zijn laars en heeft zich daarmee op twee jaar tijd geliefd en minder geliefd gemaakt bij zijn katholieke volgers. Ook prijkte hij de voorbije jaren op de covers van o.a. Rolling Stone en Time Magazine. Het mag duidelijk zijn: deze paus is anders dan zijn voorgangers.

De Vlaams-Nederlandse journalist André Truyman, geboren in 1932, maakte de laatste zes pausen vanop de eerste rij mee: als jong-gedoopte katholiek, als leerling in het neutrale onderwijs en in de jeugdbeweging, als dominicaan, als televisiejournalist en als gehuwde ex-priester. Hij bezocht Rome herhaaldelijk en maakte ontelbare tv-reportages voor KRO en IKON over de reizen van paus Paulus VI en Johannes Paulus II. Hij is met dit boek niet aan zijn proefstuk toe. Hij publiceerde eerder o.a. Schijn van Heiligheid, Benedictus XVI.
Het boek is dan ook deels een autobiografische blik op het leven mét pausen. Truyman is bijvoorbeeld hoogst kritisch voor Paulus VI en Johannes-Paulus II, die van hem een criticaster maakten, door Franciscus is hij echter terug opgeschoven. "In wezen was en blijft ook hij een conservatieve geestelijke'" meent Truyman, "maar hij was de enige die na het aftreden van Benedictus XVI in staat kon worden geacht om de Kerk uit het slop te halen." Hoe fel de tegenstand binnen het Vaticaanse wespennest ook is, deze paus zet al zijn voorgangers in de schaduw, met zijn uitgesproken nederigheid heeft hij het tij binnen de Katholieke Kerk al enigszins weten te keren.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Rome