De jongen in de gestreepte pyjama

Gelezen door: Annie Moenaert (1 boeken)

Citaat: "Ik citeer de laatste zin uit het boek:
‘En, dat is het einde van het verhaal over Bruno en zijn familie. Natuurlijk gebeurde dit allemaal heel lang geleden en kan zoiets nu niet meer gebeuren. Niet in onze tijd’. "

De jongen in de gestreepte pyjama is zonder twijfel een héél bijzonder boek. Ik vond het beklemmend en aangrijpend. Een boek dat je niet weg wil leggen terwijl je tegelijkertijd bang bent voor wat er gaat gebeuren.

Het boek deelt aan het eind een forse emotionele klap uit… Ik bleef naar adem snakken.

 | Reacties (11)Delen |
11 reacties:
Emile CIERS op 21 september 2010:
De jongen in de gestreepte pyjama is een ongelooflijk goed en meesleepend verhaal. Het toont de onschuld van kinderen aan die de Wereldoorlogen meemaakten en hoe zij zich soms niet realiseerden wat voor gruwelen zich rondom hen afspeelden. Ook was het interessant om te weten hoe het er aan de Duitse kant van de Wereldoorlogen aan toeging. Dit boek is een echte meerwaarde als je hem hebt gelezen. Doen dus!
diederik desmet op 10 februari 2010:
De eenvoud is de magie van dit boek. De film ga ik zeker niet zien, want deze kan niet anders dan de magie van het verhaal teniet doen. Ik koester het verhaal van Bruno, door diens ogen aanschouwd en verteld.
Brigitte C. op 27 oktober 2009:
Een les in nederigheid... zegt genoeg over zij die het boek maar niks vinden. Een must!
Dennis P. op 17 april 2009:
Ik vind er maar niets aan. Ik lees de Engelse versie en stoor me aan de schrijfstijl. Het gezichtspunt van de jongere is leuk, maar niet realistisch. Het dient het verhaal waar het moet, maar daardoor is het vaak bij de haren getrokken.
Teveel herhaling ook. Misschien leuk voor kinderen/jongeren, maar ik -als volwassene- vond er maar niets aan.
Jacqueline Houting op 12 juni 2007:
Indrukwekkend door de impact die dit eenvoudig geschreven maar intelligente verhaal heeft op het beeld van de lezer van oorlog en vriendschap.
Natalia Eropkina op 4 april 2007:
Ik heb dit boek ook gelezen, weliswaar niet uit vrije wil, maar voor een opdracht voor Nederlands. Ik moet toegeven dat het een heel ontroerend boek is waardoor je echt gaat denken aan de kinderen in die tijd. Zelf ben ik 16 en ik vind dat men dit boek inderdaad voor jong en oud zou kunnen noemen. Het zet je echt aan het denken.
Katrijn Steenssens op 11 september 2006:
Ik vond dit boek heel knap geschreven, vanuit het standpunt van een negenjarig kind dat de wereld op een heel andere manier begrijpt en ervaart dan de volwassenen rond zich. Ik heb het boek in één ruk uitgelezen en heb soms met tranen in de ogen gezeten (wat bij mij zelden of nooit voorkomt bij het lezen van een boek). Een geweldig mooi boek!
Caroline Verbruggen op 31 mei 2006:
De manier waarop de jonge Bruno het leven ziet en ervaart is zo mooi geschreven. Voor de volwassene komt de grote werkelijkheid die erachter steekt meer en meer tevoorschijn.
Dat maakt dat het je zo raakt.
Nelski DeHaene op 24 mei 2006:
Zeer verrassend, ook enkele bijzondere uitspraken in het boek. Wanneer Bruno tegen zijn vader zegt: Wat doen al die mensen daar? Antwoord : Dat zijn geen mensen!!
Dat hakte er bij mij wel in. Geef het boek nu aan iedereen die het wil lezen. Al 3 mensen gek gemaakt. Hoop dat nog velen het zullen lezen en kijk uit naar andere titels van deze schrijver.
caroline goethals op 1 mei 2006:
De negenjarige Bruno is zo ontwapenend in zijn goede bedoelingen. Hij snapt niks van wat er in die grote mensenwereld gebeurt. Als lezer echter besef je stilaan waar en wanneer Bruno leeft. Het einde is verrassend en blijft je heel lang bij.
Ik vind het een echte aanrader voor jong en oud.
Marissa Smekens op 1 mei 2006:
Dit boek heb ik in één ruk uitgelezen, en het blijft nazinderen. Dit zou verplichte lectuur moeten zijn, maar niet voor 9 jarigen. De "onmogelijke" vriendschap tussen een Duitse jongen van 9 (zoon van een nazi-officier) en de poolse joodse jongen (ook 9) is heel puur. En ook al voel je dat het "slecht" zal aflopen, toch blijf je hopen op een goed einde ....tevergeefs.

Gelezen door: Christelle De Waele (1 boeken)

Toen ik op mijn werk in een andere functie stapte, kreeg ik van mijn collega’s een boekenbon cadeau. Dit boekje kocht ik met enige twijfel, op aanraden van de verkoopster. Ik nam het mee op een vakantie met de familie en zowel mijn zus, mijn dochter, een nichtje als ikzelf lazen het boekje in één ruk uit. Hoewel iedereen er zijn eigen visie op had waren we het erover eens dat het een heel mooi verhaal is en dat iedereen dit zou moeten lezen. Het is een echt pareltje.

Het verhaal is geschreven door een Ierse auteur, ik stond er versteld van dat zo’n jonge schrijver op zo’n treffende manier een boek schrijft over de tweede wereldoorlog.

Het verhaal begint in 1943 in Berlijn, en wordt verteld vanuit het perspectief van een negenjarige jongetje Bruno. Tegen zijn zin verhuist het gezin naar een andere woning op een plaats waar hij niemand kent. Hij mist zijn vrienden en het oude huis. Na een lange tijd in het nieuwe huis, waarin er weinig te beleven valt voor een jongetje van negen, herinnert Bruno zich dat hij het in Berlijn leuk vond om op ontdekkingsreis te gaan. Hij beslist om in zijn nieuwe woonplaats ook op onderzoek te gaan, hoewel dit door zijn ouders strikt verboden is. Op deze tocht ontmoet hij een jongen die heel anders is dan hij en in totaal andere omstandigheden leeft. Toch groeit er tussen de twee jongens een bijzondere vriendschap. Op een dag gaan de twee jongens op onderzoek uit, het wordt een ontdekkingsreis die leidt naar een einde dat je onmogelijk onberoerd kan laten en je blijft beklemmen elke keer je aan het boek terugdenkt.

 | Reacties (7)Delen |
7 reacties:
Nancy Van Doorslaer op 22 oktober 2009:
Een intens triest onderwerp als de holocaust en de concentratiekampen wordt in dit boek op zo'n onvergetelijke wijze -namelijk gezien door de ogen van een onschuldig, niet-wetend kind- verteld, dat het je voor altijd bijblijft en je vooral de zinloosheid van deze episode in de geschiedenis doet beseffen.
Bie Mockers op 30 juli 2008:
Een boek dat op aangename en toch aangrijpende wijze vertelt over een jongen die vriendschap sluit met een jongen uit een concentratiekamp. Het boek blijft je boeien tot de laatste bladzijde omdat je maar al te graag wil weten hoe het zal aflopen.
Jitske op 15 januari 2008:
Een heel mooi boek. Ik vind dat hij voor volwassenen zeker niet onder gaat! Hij is niet voor 10+ maar minstends voor 12+ Ik raad hem iedereen aan, hij is wel wat makkelijk geschreven.
Nele Van Mieghem op 21 oktober 2007:
Allerminst een kinderachtig boek, hoe bedrieglijk kinderlijk het ook geschreven is. De hartveroverende onschuld van de kleine Bruno is een vakkundig gekozen perspectief om de onbegrijpelijke wreedheid van de tweede wereldoorlog nog maar eens monsterlijk uit te vergroten.
marieke op 18 oktober 2007:
Het is zeker een mooi boek, maar na de vele oorlogsboeken die ik heb gelezen vind ik het een beetje kinderachtig.
Anne-Lous op 9 juni 2007:
Sjonge wat een onverwacht einde, goeie schrijver die Boyne. Jammer dat hier niet meer reacties zijn. Ik vind dat 12+ ook wel 10+ mag worden. Maar dat is mijn mening. Zit er een woord in het boek waar een Y in zit want dat woord heb ik namelijk nodig voor mijn boekbespreking! Hulp is welkom. Ik vond het echt een heel erg mooi boek. Bruno zie je echt als een jongen van 9. Hij snapt er helemaal niks van. Wat er allemaal gebeurt met het land en hij weet al helemaal niks van de oorlog.
Soe Javek op 11 april 2007:
Ik denk niet dat je het in de categorie 12+ mag plaatsen. Het is belangrijk bij dit boek dat je de geschiedenis begrijpt en wéét wat er allemaal met Bruno gebeurt, omdat hij dat zelf niet beseft. De lezer is verondersteld het te weten.

Ik zou dit boek bij volwassenenliteratuur plaatsen, of toch minstens adolescentie in plaats van bij 12+
Het is een geweldig boek trouwens!

Gelezen door: Tine Kuypers (15 boeken)

Citaat: "Bruno was langzamer gaan lopen toen hij zag dat de stip een vlek werd die een bobbel werd die een figuur werd die een jongen werd. En ook al was er een afrastering tussen hen in, hij wist dat je nooit voorzichtig genoeg kon zijn met vreemden en dat je hen maar beter omzichtig kon benaderen. Dus bleef hij doorlopen, en duurde het niet lang voordat hij tegenover hem stond. ‘Hallo,’ zei Bruno. ‘Hallo,’ zei de jongen. "

Dit is meteen het begin van de onmogelijke vriendschap tussen de 9-jarige Bruno en Schmuel, die ook in ‘Oudwis’ woont. Schmuel woont echter aan de andere kant van ‘het grote hek’…

Ik las het boek terwijl ik ronddwaalde in een zonovergoten Berlijn, aan de oevers van de Spree, op een bankje aan de Potzdamer Platz en op de U-Bahn. Meteen werd ik 60 jaar terug in de tijd geslingerd, om daar een forse emotionele klap te krijgen.
Boyne schetst op onnavolgbare wijze het verhaal van twee kleine jongetjes in de jaren ’40, die - wars van alle geboden - vriendschap sluiten. Met de onschuldige kinderblik van een 9-jarige kijken we naar één van de meest lugubere fenomenen in de geschiedenis. De schok wordt er enkel groter door. Het boek liet me onthutst en ontroerd achter. Met mijn voeten stevig op historische bodem, werd ik toch helemaal van mijn stuk gebracht. Een keiharde aanrader.

 | Reacties (3)Delen |
3 reacties:
M. De Ganck op 30 september 2009:
Dit boek lees je in één keer uit. Ik vond het erg fijn om een verhaal over de IIe wereldoorlog eens vanuit een ander standpunt te lezen!
Ann De Schryver op 23 februari 2009:
Een verhaal dat zowel mijn zoon van twaalf als ik graag gelezen hebben. En waarvan het einde schokte, al voel je heel het boek dat er iets ergs gaat gebeuren. Jongere kinderen hebben misschien wat "duiding" nodig. Doet ook denken aan "La vita è bella", maar dan vanuit Duits standpunt.
Joke op 6 augustus 2008:
Dit boek is fantastisch! En neen, het is niet alweer een nieuwe La vita e bella, helemaal anders! Het einde is prachtig! Leest supervlot. Geschreven vanuit het standpunt van een jongen van negen jaar met ook de woordenschat en denkwereld van een jongen van negen! Dit moet je gelezen hebben!

Gelezen door: Karolien Bassens (1 boeken)

Citaat: "Bruno was langzamer gaan lopen toen hij zag dat de stip een vlek werd die een bobbel werd die een figuur werd die een jongen werd. En ook al was er een afrastering tussen hen in, hij wist dat je nooit voorzichtig genoeg kon zijn met vreemden en dat je hen maar beter omzichtig kon benaderen. Dus bleef hij doorlopen, en duurde het niet lang voordat hij tegenover hem stond. ‘Hallo,’ zei Bruno. ‘Hallo,’ zei de jongen."

Ik wou graag dit boek lezen omdat ik er al heel veel positieve reacties over gehoord had. Het was oorspronkelijk een kinderboek maar het trok al snel de aandacht van een breder publiek. Het boek leest zeer vlot en gemakkelijk. Het aantal pagina’s schrok mij niet echt af. Eens ik begonnen was met lezen wou ik zeker het vervolg weten.

Het is een prachtig, ontroerend en aangrijpend verhaal waarin je meegesleept wordt door de spanning. Het leest zeer aangenaam en het is een echte aanrader voor alle leeftijden. Het soort lectuur, een roman, is altijd een ontspanning om te lezen. De verfilming van het boek is zeker ook een sterke aanrader.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: anne-marie dewachter (1055 boeken)

Dit is een wondermooi verhaal, verteld vanuit het perspectief van de negenjarige Bruno.
Bruno komt thuis en hij ziet dat zijn spullen gepakt zijn. Ze gaan verhuizen; zijn vader heeft promotie gekregen. Tot zover niks bijzonders, maar als je hoort Berlijn 1943, dan voelt het ineens anders aan. Je krijgt een ferme klap... het boek beklijft.
Iedereen zou dit moeten lezen, en dan weten we weer wat oorlog betekent...

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Florijn Bekaert (1 boeken)

Vooraleer ik De jongen in de gestreepte pyjama begon te lezen, had ik al hoge verwachtingen van dit boek. In 2008 werd het verfilmd en vrienden van mij hadden dit boek aangeraden. Het boek maakte zijn verwachtingen waar. Dit boek gaat over Bruno, een negenjarige jongen die zich het liefst bezighoudt met spelen en op ontdekking gaan. Hij verhuist van Berlijn naar ‘Oudwis’, een huis naast een hek die zijn gezin afscheid van vreemde mensen. Bruno leert een jongen aan de andere kant van het hek kennen: Shmuel. Deze twee jongens ontwikkelen tijdens het boek een vreemde vriendschapsrelatie. Op het einde van het boek gaat Bruno aan de andere kant van het hek spelen met Shmuel...

De jongen met de gestreepte pyjama is een ontroerend boek met een triestig einde. Het is geschreven vanuit het standpunt van Bruno en dat merk je ook aan het taalgebruik. Dit is vaak ook een humoristisch element, maar het moet gezegd: ook heel creatief. Met ‘Oudwis’ is Auschwitz bedoeld en met ‘De Furie’ wordt natuurlijk de Führer (Hitler) bedoeld. Het verhaal zit zeer goed in elkaar, over elk element is er nagedacht en alles past in het verhaal. Er wordt een dreigende en grauwe sfeer gecreëerd door de negatieve elementen in het verhaal. Misschien maken juist deze dingen dit boek zo goed. Wel is er (zoals in quasi elk boek) nog ruimte voor verbetering. Persoonlijk vond ik dat het boek wat traag op gang komt. Ook vond ik het plot soms wat voorspelbaar. Deze mindere puntjes worden ruimschoots gecompenseerd door de vlotheid en subtiliteit waarmee dit boek geschreven is. Alles leest zeer vlot en het boek is niet zo dik, wat dit boek een ideale keuze maakt voor de mensen die niet zo vaak lezen. Als boekrecensent kan ik elke boekliefhebber slechts één iets aanraden: lezen die handel!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Mauranne Portael (1 boeken)

Ik heb dit boek in één ruk uitgelezen! John Boyle vertelt op een eenvoudige, maar vooral mooie manier over een vriendschap tussen twee jongetjes. Over de tweede wereldoorlog zijn al erg veel boeken geschreven, maar nog nooit las ik een boek, geschreven vanuit het standpunt van een beschermd Duits jongetje. Het mooie aan het verhaal is dat je als lezer een ruime achtergrond hebt over de tweede wereldoorlog, maar Bruno, het hoofdpersonage, weet niets van wat er rondom hem gebeurt. Het boek is erg eenvoudig geschreven, waardoor ik vind dat het eerder bij adolescentenromans thuishoort. Wat wel jammer is, is dat het boek zo traag op gang komt. Pas naar het einde toe gebeurt er echt iets. Het einde zegt niet letterlijk dat Bruno sterft, maar dat leid je zelf gemakkelijk af. John Boyle weet het op zo'n manier te vertellen dat het duidelijk is. 
Natuurlijk is dit allemaal heel lang geleden en kan zoiets nu niet meer gebeuren. Niet in onze tijd' is de laatste en ook de mooiste zin van het verhaal, die greep me het meest van al aan. Ik vind dit boek een echte aanrader. 

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Terry (1 boeken)

Citaat: ""Moeder', drong hij aan."Wat is er aan de hand?Gaan we verhuizen ?""Kom met me mee naar beneden, zei moeder en ging hem voor naar de grote eetkamer waar vorige week de Furie te eten was geweest."Daar kunnen we praten ." "

Mijn eerste dwarsligger die ik las. Het speelt zich af in WO2, in Auschwitz. Enkele weken terug bezocht ik zelf dit concentratiekamp en was danig onder de indruk. Dit is echter een verhaal van de andere, de Duitse kant. Hoe een Duits zoontje van de kampcommandant de oorlog beleeft, en welke gruwel er zich aan beide kanten afspeelt. Je leest het in 1 ruk uit.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Sofie (79 boeken)

Citaat: "'Wie zijn die mensen buiten?' vroeg Bruno. 'De mensen die ik uit mijn raam zie. In de barakken, in de verte. Ze hebben allemaal dezelfde kleren aan.' 'Ah, die mensen,' zei vader knikkend en met een lichte glimlach. 'Die mensen... Nou, dat zijn helemaal geen mensen, Bruno.'"

Het boek gaat over een Duitse jongen, Bruno, die in het Berlijn van 1943 leeft. Hij verhuist naar het dorpje "Oudwis" omdat zijn vader gepromoveerd wordt door "de Furie". Ze wonen naast een concentratiekamp en daar leert hij de Joodse jongen Schmuel kennen. We bekijken alles vanuit het standpunt van de jongen waardoor het geen zwaar oorlogsdrama is. Het boek leest zeer vlot en eindigt met een knal.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Dennis P. (757 boeken)

Citaat: "...Despite the mayhem that followed, Bruno found that he was still holding Shmuel's hand in his own and nothing in the world would have persuaded him to let go."

Bruno is het kind van een SS-officieer. Wanneer die voor z'n werk moet verhuizen, sleurt hij het gezin mee. Weg van een grote villa, weg van vrienden en omgeving, hop, naar het oorlogsveld. Bruno krijgt al snel heimwee. Op één van zijn avontuurlijke uitstapjes (hij moet zich toch met ìets kunnen bezighouden), ontmoet hij 'n jongen in een gestreepte pyjama. Die zit achter een hek en lijkt hetzelfde als Bruno te hebben meegemaakt. De twee worden vrienden.

Ik vond er maar niets aan. Ik las de Engelse versie en stoorde me aan de schrijfstijl. Het gezichtspunt van de jongere is leuk, maar niet realistisch. Het dient het verhaal waar het moet, maar daardoor is het vaak bij de haren getrokken. Teveel herhaling ook. Misschien leuk voor kinderen/jongeren, maar ik -als volwassene- vond het oorlogsbagger.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Sander Scheers (1 boeken)

Vorig jaar moesten we een boekenpakket lezen. De jongen in de gestreepte pyjama zat er ook in. Uiteindelijk moesten we het boek niet lezen. Maar ik hoorde van verschillende personen dat het een goed boek was. Het boek stond twee weken geleden nog steeds in mijn kast dus dacht ik: Ik ga dit boek lezen!. En het was een goede keuze, het hele boek door blijf je geïnteresseerd. In de loop van het boek zie je hoe de vriendschap tussen Bruno en Shmeul groeit. Wat ik zo mooi vind aan het boek is dat het niet uit maakt of je klein, groot, Christen of Jood bent. Ze accepteren elkaar zoals ze zijn. Waar ik wel even stil van werd was dat je ook ziet hoe slecht het was in de concentratiekampen. De mensen werden er echt zeer slecht behandeld. Maar het boek is zeker een aanrader! Ook voor iemand die totaal niet geïnteresseerd is voor oorlog.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Vincent Van de Sompel (1 boeken)

De jongen in de gestreepte pyjama was voor mij een heel aangrijpend boek. De harde realiteit van de Holocaust wordt mooi voorgesteld. Het feit dat deze situatie eens uit een andere hoek is beschreven, door een 9-jarige jongen wiens vader een hoge functie heeft in het Duitse leger. De meeste Boeken over WO2 worden vanuit het standpunt geschreven van de joden, soldaten of ondergedoken burgers.
Bruno is 9-jaar heeft nog geen besef van goed of slecht, en beseft niet wat er buiten zijn achtertuin aan de hand is. Je ziet echt het leven van toen door de ogen van de jongen, zijn fantasieën over de wereld, het onbegrip voor Shmuels leven en de manier van denken. Volgens een 9-jarige is zijn vader ‘een held’, ook al zou hij te weten komen wat de job van zijn papa is hij blijft die held. Het mooie vlottend verhaal maakt van dit boek een prachtboek!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Arne Van Der Stuyft (1 boeken)

Ik vindt het een goed een meeslepend boek om dat het over de situatie in de tweede wereldoorlog. Het gaat over een jongen wiens vader Commandant is in het Duitse Leger. Hierdoor moeten Bruno en zijn gezin verhuizen naar Oudwis. Daar leert Bruno op een een van zijn ontdekkingsreizen Smuel kennen, een Joodse jongen die in het concentratiekamp vastzit. Met Smuel heeft hij bijna dagelijks gesprekken zonder dat iemand er iets van weet. Bruno weet niet dat hij niet met Smuel mag praten, omdat hij niet weet dat Smuel Jood is. Dit maakt hun band wel spannend en persoonlijk. Ik raad het boek aan aan mensen die graag romans lezen en meegesleept willen worden in een verhaal. Mensen die misschien zelfs graag wat meer te weten willen komen over de tweede wereldoorlog en het leven in een concentratiekamp. Het boek is zeer goed geschreven en ik denk dat het ook een boek is dat vele mensen kennen, zeker en vast een aanrader dus!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Kaat Van Dyck (1 boeken)

Wauw! Het boek De jongen in de gestreepte pyjama van John Boyne is een echte aanrader. Het is een schokkend en vooral heel aangrijpend verhaal over uitroeiingskampen in de Tweede Wereldoorlog door de ogen van het negenjarige zoontje Bruno van een belangrijke kampcommandant. Bruno verhuisde van Berlijn naar Auschwitz voor zijn vaders werk. Hij beseft helemaal niet wat er om zich heen gebeurt. Daardoor weet de lezer meer als Bruno zelf, wat het verhaal best speciaal maakt. Bij dit vertelstandpunt hoort natuurlijk een vrij eenvoudig taalgebruik. Waardoor ik het boek gepaster zou vinden voor een iets jongere doelgroep. Bruno sluit uit eenzaamheid vriendschap met een jongen aan de andere kant van het hek, een jood. Het is een zeer eenvoudige, maar zo speciale en onmogelijke vriendschap. Het einde van het verhaal is echt treffend, je wordt er even stil van. Dit verhaal drukt de neus van jong en oud op de schokkende feiten van de Holocaust. Dat door de ogen van een 9-jarig jongetje dat van niets weet. Kortom, dit boek is een echt pareltje dat iedereen moet lezen!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Niels Kusters (1 boeken)

Ik ben dit boek beginnen lezen en was meteen verliefd. Het gaat over een gezin dat verhuist naar Polen in de tweede wereldoorlog. Het is een boek dat vlot en leuk leest, we lezen alles uit het perspectief van de negenjarige jongen Bruno, de zoon van de officier. Dit maakt het wel extra bijzonder, in de zin van meeleven met het boek. Als hij in Auschwitz aankomt, verlangt hij nog naar zijn huis in Berlijn, maar later is zijn huis in Auschwitz zijn thuis geworden. Dit zijn onroerende gebeurtenissen, al zijn ze nog zo klein en onbelangrijk.

John Boyne, de auteur heeft dit boek op een zeer subtiele wijze geschreven. Een voorbeeld hier van is het einde hij vermeld het niet letterlijk, maar het is wel duidelijk. De personages in het boek zijn niet zo genuanceerd, het is de typische familie: strenge vader, hopeloze moeder, puberende dochter en het naïeve zoontje. Dit maakt het boek realistischer en zo lijkt het waargebeurd. Het mooiste van het boek vind ik hoe de vriendschap tussen twee kinderen zo kan groeien op een toch wel uitzonderlijke manier.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Sarah (40 boeken)

Citaat: "'Of...' begon hij, terwijl hij even nadacht en het plan vorm liet krijgen. Hij voelde aan zijn hoofd waar zijn haar was geweest maar waar nu stoppeltjes zaten die nog niet waren uitgegroeid. 'Weet je nog dat je zei dat ik er nu net zo uitzag als jij?' vroeg hij. 'Sinds mijn haar is afgeschoren?' 'Alleen dikker,' gaf Shmuel toe. 'Nou, als dat zo is,' zei Bruno, 'en als ik ook een gestreepte pyjama zou hebben, dan kon ik je komen opzoeken zonder dat iemand het merkt.' Shmuels gezicht klaarde op en er verscheen een brede glimlach op zijn gezicht. 'Denk je echt?' vroeg hij. 'Zou je dat doen?' 'Natuurlijk,' zei Bruno. 'Het zou een groot avontuur zijn. Ons laatste avontuur. Dan kan ik eindelijk op ontdekkingsreis.'"

Dit boek gaat over Bruno, de 9-jarige zoon van een Duitse commandant die de leiding krijgt over Auschwitz. Aanvankelijk vindt Bruno het helemaal niet leuk om te moeten verhuizen naar het nieuwe huis, waar hij geen vriendjes heeft en weg moet blijven van het hoge hek met al de mensen met de gestreepte pyjama's. Na enkele maanden kan hij zijn nieuwsgierigheid niet meer bedwingen en begint hij aan zijn ontdekkingsreis, waardoor hij Shmuel leert kennen... Het boek is geschreven vanuit het standpunt van Bruno. Het is leuk om al deze gebeurtenissen door de ogen van een kind te zien. Het boek leest heel vlot en alhoewel er gedurende het grootste deel van het verhaal niet veel gebeurt voelde ik toch heel de tijd de spanning van "iets dat nog moet komen". Dit verhaal zal me zeker bijblijven!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: C. Notredame (1 boeken)

De jongen in de gestreepte pyjama is een boek van de Ierse schrijver John Boyne. John Boyne woont in Dublin. Zijn roman won verschillende literaire prijzen. Het verhaal speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog in Auschwitz. De kille omgeving wordt zeer precies beschreven waardoor je je volledig kan inleven in de omgeving. Het boek is prachtig en boeiend geschreven en leest zeer vlot. Het boek verveelt geen moment.

Je bekijkt het hele verhaal door de ogen van Bruno, het hoofdpersonage en het zoontje van een officier. Bruno is een negenjarige jongen die nog niet alles van de oorlog begrijpt. Deze onwetendheid beleef je ook als lezer van het boek. Het boek roept vele vragen op en hierdoor kan het ongeloofwaardig overkomen. Want is het echt mogelijk dat de zoon van de officier zo weinig over de oorlog weet? Het belangrijkste nevenpersonage is Shmuel. Een jongen aan de andere kant van het hek, die een gestreepte pyjama draagt. Hier vind je een verwijzing naar de titel. De verschillen tussen Bruno en Shmuel worden zeer mooi en gedetailleerd beschreven in het boek. Het boek wordt alsmaar spannender naarmate het einde nadert. Het einde van het verhaal kan je als volwassen lezer voorspellen, maar toch is het zeer ontroerend. Het is een plezier om het boek te lezen. Een echte aanrader.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: JitseDeMulder (1 boeken)

De jongen in de gestreepte pyjama is een boek voor jong en oud. De oudere lezer weet natuurlijk direct waarover het boek zal gaan maar voor de jongere kan het toch iets moeilijker zijn. Voor hun wordt alles stap voor stap duidelijk door middel van kleine details. Een van de grote triomfen van dit boek is de manier waarop de schrijver zich kan verplaatsen in het perspectief van een kind. Soms kan het boek wel wat fabelachtig zijn zoals bv. dat zowel Bruno en Schmuel geboren zijn op dezelfde dag of het feit dat de veiligheid van Auschwitz zo laks was dat een kind gevangene elke week een afspraak met de zoon van de commandant kon maken zonder dat iemand het zou opmerken. Over het algemeen is het wel een heel goed boek en leest het zeer vlot. Een echte aanrader voor kinderen tussen 12-14 zowel als voor ouderen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Midu (3 boeken)

Citaat: "'... Ik hoorde vader zeggen dat de mensen die hier voor ons in Oudwis woonden dit werk al heel snel niet meer mochten doen en geen tijd hebben gehad om het huis gezellig voor ons te maken.' 'Oudwis?' vroeg Bruno. 'Wat is een Oudwis?' 'Niet een Oudwis, Bruno,' zei Gretel met een zucht. 'Gewoon Oudwis.' 'Wat is dat dan?' herhaalde hij. 'Dat is de naam van het huis,' legde Gretel uit. 'Oudwis.' "

Zeer mooi, aangrijpend verhaal. Toen ik het begon te lezen verschoot ik wel even, aangezien ik niet wist dat het om een jeugdboek ging. Echter, het is zo geschreven dat het geschikt is voor jeugd én ouderen. Heel ontroerend om te zien hoe de Duitse kinderen tegen het hele Auschwitz-gebeuren aankeken en hoe ook hun ouders er alles aan deden om hen ook de gruwel te besparen van alles wat gaande was in het kamp. Het zeer sterke einde laat je achter met een krop in de keel, maar dat is net wat van goede literatuur verwacht wordt. Lezen die handel!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Lize (31 boeken)

Ik denk dat dit de eerste keer is dat ik de film zoveel mooier vond dan het boek. De film was zo pakkend en aangrijpend dat ik, bij manier van spreken, aan de TV gekluisterd zat. Het boek ging niet snel genoeg naar mijn zin, het duurde te lang voordat de dingen gebeurden waarvan ik dacht dat ze gingen gebeuren. Sommige delen zijn in de film beter of uitgebreider uitgewerkt dan in het boek. Ik ben wel nieuwsgierig geworden naar wat ik van de andere boeken van deze auteur ga vinden want nu leek het dat ik niet objectief kon lezen en maar bleef vergelijken.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Eva Vandendriessche (1 boeken)

Van kinds af aan ben ik al geïnteresseerd in de gebeurtenissen van de Tweede Wereldoorlog. Misschien komt dit wel omdat mijn vader leerkracht geschiedenis is en hij er op staat dat ik er goed van op de hoogte ben. In de paasvakantie van 2013 zijn mijn papa, mijn zus en ik samen naar Polen gereisd om daar het concentratiekamp Auschwitz-Birkenau te bezoeken. Exact de plaats waar dit verhaal zich afspeelt.
Het boek wordt verteld van uit de ogen van een kind dat zich hoofdzakelijk bezighoudt met andere kinderen, waardoor er geen al te moeilijke dialogen ontstaan. Het verhaal had natuurlijk een tragische sfeer. Het vertelt over de beide kanten van de partijen. De gelukkigen en de ongelukkigen staan hier tegenover elkaar. Het zijn nog kinderen, maar ze moeten onder de fouten van volwassenen lijden. De verhaallijn wordt goed opgebouwd. Eerst wordt de situatie geschetst van Bruno en zijn gezin en hoe de oorlog op dat moment in zijn werk gaat. Na verloop van tijd wordt het alsmaar tragischer en word je geconfronteerd met de gruwelen van WO II.

Hoewel het boek wat onder mijn gewoonlijk niveau ligt, heb ik er erg van genoten. Genoten van de manier waarop alles zo simpel mogelijk wordt uitgelegd.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Auschwitz